「เราจะไม่สามารถทำให้สิ่งที่ทำผิดพลาดหายไปได้ สิ่งสำคัญคือหลังจากนั้นเราจะทำอย่างไร」(ชิบะยะ ชะชิบะ)
โทรทัศน์ละครที่ดัดแปลงจากมังงะ “ห้องอาหารดึกสำรอบ” โดย อิบะะ เอะรย์
ร้าน fictitious ชื่อว่า “เมะยะยะ” ในชั้นที่โกหกของชูจุกิ สารภาพชีวิตของลูกค้าในแต่ละตอน
ฉันชอบความโศกเศร้ของผู้ที่อาศัยอยู่ในมหานครชินจูกุมากเหลือเกิน
วลีที่ฉันชอบที่สุดคือวลีชื่อเรื่อง
แทงหัวหน้าผู้มีพี่น้องร่วมจุดอันเป็นศัตรูกับแก๊งยากูซ่ที่เป็นหัวหน้าทีม ทำให้หายไป
เป็นเรื่องราวที่เล่าถึงเก็นหนุ่มคล้ายพวกชินปีราวๆ ก่อนจะหายไป
「พี่นะ ให้กูทำความสะอาดก้นคุณบ้างมั้ย ก็ไม่เห็นจะดีเลยนะ？」 มาสเตอร์
「ถ้าเป็นนาย นายคงพูดแบบนั้นแน่」 เก็น
「สิ่งที่ทำไปแล้วไม่อาจย้อนกลับมาได้ สิ่งสำคัญคือตอนต่อไปจะทำยังไง」 มาสเตอร์
「แต่... ผมทำบางสิ่งที่ไม่อาจย้อนกลับ...」 เก็น
「การบอกว่าระงับไม่ได้คือคำแก้ตัวของคนที่ไม่ทำอะไรเลยใช่ไหม」 มาสเตอร์
「...ขอบคุณนะ ...」 เก็นลุกออกไป
「เฮ้! มากินราเมนที่ร้านก่อนจะไปนะ วันนี้จะวางสาหรัดให้จริงๆ」
ต่อมาผมคิดว่าเก็นจะไปมอบตัวกับตำรวจ
ในแง่ของการเทรด คงมีฉากแบบนี้ที่ลงตัว
จับมีดที่กำลังจะตกลงมา และหลงเข้าไปในการซื้อเพิ่มแบบนานพอที่จะลึก...
「อา แค่เป็นกำไรจากการสูญเสียที่ไม่สามารถย้อนกลับได้...」
จะตัดขาดทุนในมูลค่ามหาศาลหรือไม่?
หรือต้านทานด้วยการซื้อเพิ่มต่อไป?
ไม่ใช่แค่กอดนิ้วและอธิษฐาน สำนวนนี้สอนว่าอย่าเป็นแบบนั้น
แล้วพบกันครั้งหน้า
↓ ชุดถ่ายทำละคร ฉากที่พิถีพิถันเป็นเอกลักษณ์จริงๆ
【ฟรี】 อินดิเคเตอร์ติดตามสเปรด “Spread Monitor (สเปรดมอนิเตอร์)”
【สปอนเซอร์】 EA แบบมุมเดียว (Seven-Colored USDJPY) กำลังวางจำหน่าย อยู่ มีผลงานฟอเวิร์ด 3 ปี
เราเปิดเผยการใช้งานจริงของเราเพื่อเป็นข้อมูลอ้างอิงด้วย
× ![]()
