ถ้าคุณมีอายุ 75 ปีขึ้นไปและมีทรัพย์สินมาก เราไม่มีทางเลือกนอกจากรับสิ่งนั้นใช่ไหม? ความเป็นธรรมของนโยบายและข้อโต้แย้ง: การชดเชยที่เป็นธรรมและการตักตวงซ้ำซ้อน

แน่นอนว่าอาจสร้างภาระมากขึ้นสำหรับผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะผู้ที่มีสิทธิ์ในระบบประกันสุขภาพผู้สูงอายุในช่วงปลายอายุที่มีอายุ 75 ปีขึ้นไปที่มีความเสี่ยงได้รับผลกระทบมากเป็นพิเศษ.

กรณีบำนาญ 1,000,000 เยน + รายได้ทางการเงิน 100,000,000 เยน หากก่อนแก้ไขจะไม่พิจารณารายได้ทางการเงินและคิดเบี้ยประกันขั้นต่ำน้อยที่สุดที่คิด 10% แต่หลังแก้ไขจะพิจารณาจากรายได้ทั้งหมด ซึ่งอาจทำให้เบี้ยประกันสูงสุดรวมถึงการคิดภาษีเพิ่มเติม 30% ในบางกรณี

ได้รับการเห็นชอบร่างแก้ไขในที่ประชุมสภาผู้แทนรณในเดือนเมษายน 2026 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม มีผลบังคับใช้ภายในห้าปีนับจากประกาศ โดยการสร้างระบบ (ภาระผูกพันในการรายงานออนไลน์ของสถาบันการเงิน การเชื่อมโยงด้วยหมายเลขประจำตัวชากุรุ) ต้องใช้เวลา 2–3 ปี ดังนั้นคาดว่าจะเริ่มใช้งานจริงอย่างเต็มที่ในปี 2029–2032.

? ความเหมาะสมของนโยบายและข้อโต้แย้ง: ความเป็นธรรมในการบรรเทาหรือการเรียกเก็บซ้ำ

ฝ่ายรัฐบาลเน้นว่า“การเรียเก็บอย่างเป็นธรรมจากผู้สูงอายุที่มีรายได้จากการเงินสูง” และ “การแบกรับเพียง 10% ของผู้มีรายได้สูงเกินไปไม่เป็นธรรม”ตัวอย่างที่น่าประทับใจคือการยื่นแจ้งภาษีไม่มีเงินได้ 5 ล้านบาทจากเงินปันผล → เบี้ยประกัน 15,000 เยน เทียบกับกรณีที่มีการแจ้งภาษี → 520,000 เยน

ในทางกลับกัน มีเสียงวิพากษ์ว่า “เรียกเก็บภาษีไปแล้ว 20.315% แต่เบี้ยประกันคิดซ้ำซ้อน” “ความยุ่งยากกับการดำเนินการเมื่อเปรียบกับมูลค่าการเก็บ (หลายร้อยล้านเยน)” “เป็นการวางรากฐานขยายไปสู่คนที่ยังมีชีวิตในอนาคตหรือไม่?”

ยังมีความกังวลเรื่องการลดสันทนาการลงทุนและผลกระทบต่อตลาดด้วย

แม้ว่าเป้าหมายจะจำกัดอยู่ที่กลุ่มผู้สูงอายุที่มีความมั่งคั่งบางส่วนและนักเทรดผู้ใช้บัญชีเฉพาะที่ชำนาญ แต่บางมุมมองมองว่านโยบายนี้เป็นการแสดงท่าทีทางการเมืองที่มีการมองเห็นกว้างขวางว่ากำลังถูกต่อต้านจากผู้รวย.