ไม่มีผู้เทรดที่เป็นกลุ่มแพ้ ทุกคนล้วนเป็นนักเทรดกลุ่มแพ้

ส่วนใหญ่คือการเปรียบเทียบความสูงของลูกอ็องริล

ไม่ว่าเราจะพยายามอธิบายหนักเท่าไร ความสภาพเปรียบเทียบนี้ก็จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง

เพราะในตลาดไม่มีคำตอบที่ถูกต้องเสมอไป

เพราะทฤษฎีเร็กซิฟี (reciprocity) จึงเป็นเช่นนั้น

ตลาดทุกประเภทสามารถพิสูจน์ด้วยทฤษฎีดาวโจนส์

สามารถพิสูจน์ด้วยแนวรับ-แนวต้านได้ในทุกตลาด

ทั้งหมดสามารถโต้แย้งจนจบได้ด้วยการตีความภายหลัง

การตีความภายหลังไม่ต่างจากการตีความล่วงหน้าเท่าไร

สิ่งที่สามารถนำไปจำลองในการเทรดได้คือเทคนิคตามแนวโน้ม (trend-following) และการวิเคราะห์พื้นฐานเท่านั้น

เพราะในตอนท้ายเราจะต้องวาดสถานะที่ไม่มีในตำราเสมอ

บ่อยครั้ง

มักจะแบ่งเป็นแนวโน้มเทรดกับตลาดอยู่ในกรอบ (range)

นี่ไม่มีความหมายอะไร นั่นเป็นเพียงการจัดวางภาพให้ดูง่ายเท่านั้น

พูดให้ชัดคือเสียงที่เปลี่ยนแปลงจากเสียงสูง-เสียงต่ำ-เสียงพูด-เสียงร้องเป็นเสียง

เป็นภาพที่ไม่ต่างจากการสร้างคำศัพท์ใหม่เช่นมิกซ์เสียงที่ไม่ใช่เรื่องจริง

แต่ความจริงกลับไม่ใช่เช่นนั้น

ตลาดเชิงเทคนิค (Technical) กับ ตลาดเชิงพื้นฐาน (Fundamental)

จะกลายเป็นอย่างใด

ยิ่งไปกว่านั้น

ตลาดเชิงพื้นฐาน (เทคนิค + พื้นฐาน) และตลาดที่ทำลายแบบ textbook (พื้นฐาน)

คือ

ตลาดพื้นฐานทั้งสองรูปแบบ

ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะเห็นว่าการใช้เทคนิคเวิร์คหรือไม่แค่ไหน

ด้วยเหตุนี้

แม้จะพยายามทำให้การใช้งานอัตโนมัติในการซื้อขายเสถียรเพียงใด

หากกระจายกลยุทธ์ทางตรรกะยังไงก็ยังพบการด้อยค่าทุกแผน

ตั้งแต่แรกการสนับสนุนเทคนิคเป็นความผิดพลาด

จึงเป็นเหตุที่ถูกเปรียบเสมือนการเล่นโป๊กเกอร์

ในที่สุดแล้วแรงจากตลาดพื้นฐานและการวิเคราะห์พื้นฐานจะทรงพลัง

ความสามารถในการวิเคราะห์ที่ครอบคลุมทั้งหมดคือ

เช่น การวิเคราะห์พื้นฐานที่ครอบคลุม

สรุปคือการวิเคราะห์เชิงกลไกอาจทำให้แพ้ได้

เพื่อชนะด้วยการวิเคราะห์เชิงกลไก

หากไม่มีทิศทางตลาด นโยบายตลาดจะไม่ชัดเจน

ตลาดเชิงเทคนิคตั้งแต่ต้นล้วนเต็มไปด้วยคำโกหก

※ หากต้องการทำกำไรจาก FX ต่อเนื่อง คลิกด้านล่างนี้↓