อย่ากลายเป็นผู้ซื้อขาย FX ที่อัจฉริยะจนหมดหวัง ลองทำการซื้อขายอัตโนมัติแล้วหากินไปเรื่อยๆ

เป็นคนที่ทำงานอาชีพมนุษย์เงินเดือนและลองทำงานพิเศษหลากหลายอย่าง

ตั้งใจจะโพสต์บทความอย่างน้อยหนึ่งบททุกเดือน แต่ยังไม่สามารถโพสต์ได้มากนัก ดังนั้นจึงขอนำเสนอบทความเบาสำหรับเปิดโลกทัศน์ของฉันโดยที่ถือปากกาหรือเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาและเล่าเรื่องคร่าวๆ

เมื่อไม่นานมานี้ ฉันไม่ได้เขียนบทความบ่อยนัก จึงจะขอแนะนำตัวสั้นๆ เพื่อบอกว่าใช้ชีวิตอย่างไร

ทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนอย่างจริงจัง

เมื่อปีกลาย ผันตำแหน่งงานและเปลี่ยนจากมนุษย์เงินเดือนที่รับเงินน้อยแต่พักผ่อนน้อยเป็นบริษัทที่มีชั่วโมงทำงานพอสมควรแต่เงินเดือนก็มากขึ้น
เดิมทีบริษัทที่ฉันทำงานเหมือนเป็นพนักงานที่ทำงานหนักมากในช่วงก่อน แต่ในยุคเรอาวะถึงแม้บรรยากาศจะดูโล่งขึ้นบ้าง
หากไม่ทำงานรายการในวันนั้นให้เสร็จ งานก็จะทับถมเหมือนเม็ดทรายที่คลายไม่หมด
บางครั้งก็ตลอดเวลาทำงานล่วงเวลา
(ถึงจะเป็นลักษณะเรทที่ไม่ใช่บริษัทเจ้าของธุรกิจที่เลวร้ายมากนะ คนโตๆ ในโตเกียวทำงานกันมากขึ้นก็คงจะเป็นแบบนั้น)

เมื่อกลับบ้านมากินข้าวแล้วนอน นี่คือชีวิตแบบซาอาระริมมอนอย่างแท้จริง
ในภาษาอังกฤษ มีคำว่าเอาเบคอนกลับบ้านเหมือนกัน

เป็นภาพการล่าสัตว์และพากลับเนื้อไปที่บ้าน เป็นการแสดงถึงการทำงานเพื่อความอยู่รอดของชีวิต

จริงๆ แล้วอยากจะมีชีวิตที่สุขสบายโดยไม่ต้องทำงานมนุษย์เงินเดือนเลยก็ได้ แต่ตอนนี้ยังไม่รวยพอ จึงต้องทำงานต่อไป
เดิมทีมีภาพลบต่อการทำงานมนุษย์เงินเดือน แต่พอเปลี่ยนงานไปทำงานในสภาพแวดล้อมที่พึงพอใจขึ้นก็ยอมรับและทำงานอย่างมีความพึงพอใจ (ดูเหมือนถูกปรับให้เชื่องแล้วนะ)

งานแบบนี้ได้เงินพอประมาณเลยนะ! คุ้มค่าโอกาสแน่ๆ
ยังวัยรุ่นอยู่ คงจะลองทำงานจริงจังบ้างเพื่อเก็บเงินในชีวิตยาวๆ นี่คือความรู้สึกของฉัน

ถ้าคนที่ทำงานในปัจจุบันไม่ชอบเลย อาจลองเปลี่ยนงานดูได้บ้าง
อันนี้อาจไม่ใช่กรณีในปัจจุบัน แต่ในญี่ปุ่นก่อนหน้านี้มีภาพว่าการจ้างงานมีความมั่นคงตลอด และผู้ที่เปลี่ยนงานมักถูกมองว่าเป็นผู้ที่พลาดโอกาส

สุดท้ายแล้วการทำงานควรเป็นงานที่ตรงกับความสามารถและมีค่าแรงสูงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ใช่ไหม
ในช่วงเวลาที่เป็นนักเรียน การหางานผ่านการสำรวจบริษัทที่อาจพบในอนาคตอาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดเสมอไป ซึ่งอาจไม่เหมาะกับชีวิตจริงในอีกหลายทศวรรษ

บริษัทก็เปลี่ยนไป เราก็เปลี่ยน ไปอุตสาหกรรมก็เปลี่ยน ฉะนั้นการมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับตัวเองในช่วงเวลานั้นก็เป็นสิ่งที่ดี
ข้ามเรื่องนอกประเด็นไปนิด ฉันได้เปลี่ยนงานและตั้งใจทำงานมนุษย์เงินเดือนให้ดีขึ้นเพื่อมุ่งสู่การรวยขึ้น
(ขอยืนยันไว้อย่างนึงว่า จริงๆ แล้วฉันอยากลาออกจากงานมนุษย์เงินเดือนและใช้ชีวิตสบายๆ เป็นคนรวย)

มีงาน副業ที่อยากทำอีกมากมาย

ทำให้เรื่องยาวเกินไปนิดหน่อย จึงยังคงทำงานมนุษย์เงินเดือนอย่างจริงจังต่อไป
การเป็นมนุษย์เงินเดือนอย่างเดียวแทบจะทำให้ตื่นแต่เช้า สายๆ กลับบ้านก็อยากนอน แต่ฉันยังมี副業ที่อยากทำอีกมาก

อยากอัปโหลดวิดีโอในแนวที่ชอบบน YouTube หรือขาย〇〇บน Mercari...

ตอนนี้ฉันกำลังลงมือทำจริง จึงไม่เล่าในรายละเอียดมากนักที่นี่
ถ้าทำแบบนี้ เวลาก็จะไม่พอใช้

เวลาที่ใช้ในการเทรด FX
ในช่วงนั้น เวลาช่วงนอนของฟีเจอร์ช่วงทไวล์ของ FX ตรวจสอบตารางตัวชี้วัด และจ้องกราฟด้วยตาผมที่ง่วงนอน เป็นสิ่งที่ฉันไม่มีเวลาทำในตอนนี้
(เคยอ่านหนังสือของ Pan Rolling อย่างมากมายและเทรดทุกคืน)
ดังนั้น จึงมาทางการเทรดด้วยระบบอัตโนมัติ FX
เพียงสร้างสภาพแวดล้อม เมื่อเปิด EA ได้ก็จะทำการเทรดเองโดยอัตโนมัติ
ที่สำคัญ มันทำกำไรให้ฉันมากกว่าการเทรดด้วยตัวเอง ดังนั้นสำหรับ FX ฉันคิดว่าแบบนี้ก็พอแล้ว
ถ้าทำการเทรดด้วยการตัดสินใจเองต่อไป อาจจะเป็นผู้เชี่ยวชาญและสร้างทรัพย์สินมหาศาล แต่ความจริงคือพอทำให้ได้เงินส่วนใหญ่พอได้ก็พอแล้ว
เป้าหมายชีวิตไม่ใช่การหาเงินเพียงอย่างเดียว แต่คือการใช้เงินที่หามาอย่างมีความสุข ฉะนั้นในตอนนี้การเทรด FX อัตโนมัติที่ทำเงินได้โดยไม่ต้องใช้เวลามากนักน่าจะเหมาะกับฉัน

การเทรดล่าสุด

การเทรดด้วย Anomaly Master ของ EA เป็นอะไรที่ดีมาก
เลื่อนมาตลอดหนึ่งปีแล้ว จำนวนเงินในบัญชีเติบโตค่อนข้างดี
เริ่มจากหมื่นยกมาเป็นหลายแสน ตอนนี้กลายเป็นหลายแสนถึงหลายแสนเยนช่างประทับใจมาก

มีเงินพอที่จะรักษาความมั่นคงและมุ่งไปสู่เป้าหมายใหญ่
ถ้าเงินเริ่มต้นหนึ่งหมื่นเยนกลายเป็นสามแสนเยน นั่นคือสามสิบเท่า ซึ่งสามสิบแสนเยนกลายเป็นเก้าล้านเยน นี่คือการคาดคะเนอย่างสนุกสนานในขณะที่เทรดอยู่