ดูภาพยนตร์「Stand By Me」แล้วฉันเลิกการเทรดด้วยการใช้ดุลยพินิจตัวเอง
ภาพยนตร์ “Stand By Me” ฉันชอบมาก
เรื่องราวการผจญภัยหนึ่งหน้าร้อนของสี่เด็กหนุ่มที่ออกเดินทางตามรางรถไฟเพื่อหาซากศพจากความอยากรู้อยากเห็น
ในภาพยนตร์มีฉากที่ตบไหล่เพื่อนด้วยหมัดเรียกว่า “บทลงโทษทำให้กลัว”
เพื่อให้การซื้อขายแบบเดย์เทรดมีกำไรอย่างต่อเนื่อง การใช้ระบบการเทรดเป็นสิ่งจำเป็น
โดยเฉพาะเมื่อจำเป็นต้องทำกำไรให้มากขึ้น จึงปรากฏความสำคัญนี้
เมื่อเข้าสู่ตลาดและราคาขยับไปตามที่คาด และแม้แต่พุ่งสูงกว่าที่จินตนาการไว้ในเวลาอันสั้นกำไรที่ติดตามได้ก็กลายเป็นกำไรที่ยังไม่ได้ทำตามปกติ
สารเคมีแห่งความสุขในสมองถูกหลั่งออกมาเมื่อถึงเวลานั้น สิ่งที่คิดต่อไปคือ“ไม่อยากเสียกำไร”
ถูกดึงด้วยความอยากปิดการทำกำไรโดยเร็ว
“ไม่อยากเสียกำไร” แล้วคิดไปจนยิ่งทำให้กำไรถูกล็อกไว้ สถานการณ์นี้ส่วนใหญ่จะเป็นอย่างไร
เมื่อคำว่า “บทลงโทษที่ทำให้กลัว” เกิดขึ้น ราคาจะยังขยับต่อไป และแทบไม่ได้กำไรที่ควรจะได้อย่างถูกต้อง
การเพิ่มอำนาจการตัดสินใจให้กับระบบคือบทลงโทษที่ทำให้กลัว!
ถึงอย่างนั้นถ้าเราคิดว่า “กดทำกำไรได้ก็ถือว่าโอเค” ก็ถือเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
ควรคิดว่านี่คือการขาดทุนอย่างไม่ต่างอะไรจากการขาดทุนจริง เพราะกำไรที่ควรได้ถูกพลาดไป
ไม่อยากขาดทุน แต่การขาดทุนตามระบบคือเส้นทางสู่ความสำเร็จ ขณะที่ความขาดทุนที่ไม่เป็นไปตามระบบคือเส้นทางเลี้ยวกลับ และกำไรที่ไม่ได้มาจากระบบก็เป็นเส้นทางเลี้ยวกลับเช่นกัน
ต้องคิดถึงสมดุลความเสี่ยงกับรางวัลที่ยอมรับและพยายามทำกำไรสูงสุด
และเหนือสิ่งอื่นใด การไม่ทำการซื้อขายตามระบบหมายถึงการปฏิเสธตนเอง เมื่อไม่นานมานี้ก็เขียนไว้ว่าเชื่อมั่นในตนเองแล้วจะทำกำไรได้
ฝึกฝนจิตใจเพื่อไม่ให้ได้รับบทลงโทษที่ทำให้กลัว!
>>>เผยแพร่การเทรดข้างเคียง 5 นาทีต่อวัน!!