การลงทุนและการเก็งกำไร（๒）

──────────────────────────────

ตอนที่ลงพิมพ์เรื่อง「ทฤษฎีการค้า」……17

──────────────────────────────

มีคนที่ถูกหลอกจากการลงทุน กล่าวว่า

「แต่ดูไม่เหมือนคนร้ายเลยนะ ใจดีมากเลยล่ะ」

ทั้งที่ถูกหลอกไปแล้ว การบอกว่า「ใจดี」เพราะเป็นคนใจดีจึงถูกโจมตีได้ง่าย

อย่างจริงจัง หากดูไม่เป็นคนร้ายก็ไม่สามารถทำงานเป็นมิจฉาชีพได้หรอก

ผู้ที่ทำงานในบริษัทหลักทรัพย์นั้น

「ห้ามซื้อขายเพื่อกำไรจากการเก็งกำไรเท่านั้น」ถูกกำหนดไว้

จากนั้น สิ่งที่ถือว่าเป็น「การเก็งกำไร」และสิ่งที่ถือว่าเป็น「การลงทุน」ถูกนิยามว่าอย่างไร──

แม้บริษัทหลักทรัพย์ที่อนุญาตให้พนักงานซื้อขายหุ้น ก็ยังมีข้อกำหนด เช่น การถือครองจริงอย่างน้อย「6 เดือน」

「เข้าใจเลย」อาจมีผู้คนจำนวนมากเห็นด้วย แต่…มีข้อสงสัยกับส่วนที่ว่า「ห้ามขายเป็นเวลา 6 เดือน」

เพราะสามารถขายได้ตลอดเวลา การถือครองหุ้นสามัญที่มีความผันผวนสูงจึงทำได้ หากมีข้อจำกัดในระยะเวลา จะถือว่าเป็นเรื่องอันตรายหรือไม่…

แน่นอน หากเล่นการซื้อขายระยะสั้นจะเป็นการทำให้「เป็นความผิดพลาดในฐานะนักการเงิน」หรือ「เป็นปัญหากับผู้ลงทุนทั่วไป」 จึงถูกต้องที่ควร「มุ่งเน้นการซื้อขายที่มีการเคลื่อนไหวของราคาเกินหกเดือน」

แต่การนิยามแบบนั้นไม่สามารถควบคุมพนักงานทั้งหมดได้ ดังนั้นจึงไปสู่กฎอย่าง「ถือครองอย่างน้อย 6 เดือน」ใช่หรือไม่ อย่างไรก็ตามเมื่อคิดถึงแก่นแท้ของเรื่อง ผู้ถือหุ้นควรแนะนำให้ลูกค้าเลือกลงทุนที่เหมาะสมและมีเสรีภาพในการซื้อขาย เพื่อที่ตนเองจะได้รู้ถึงขอบเขตของตลาด และจากมุมมองที่แตกต่าง อันเป็นสาเหตุของข้อผิดพลาดควรได้รับคำแนะนำเพื่อไม่ให้เกิดขึ้น

มีเรื่องเล่าว่าพนักงานของบริษัทหลักทรัพย์ที่ล้มละลายถูกบังคับให้ซื้อหุ้นของบริษัทในช่วงใกล้ล้มละลายเป็นจำนวนมาก เงินทุนส่วนใหญ่ถูกกดดันให้ยืมตัว ถือเป็นสถานการณ์ที่เสี่ยงสูงอย่างยิ่ง อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่า「การถือครองทรัพย์จริงเป็นระยะเวลาที่กำหนดไม่ปลอดภัย」

ฉันไม่แนะนำการซื้อขายระยะสั้น และขอแนะนำให้ไม่แตะต้องเลย

แต่ไม่ว่าจะเป็นการซื้อหรือขาย short หากรู้สึกว่า「ผิดไปแล้ว」ให้ถอนตัว ลดปริมาณลง นี่คือหลักการที่ต้องยึด

ขณะถือสถานะอยู่ ควรคิดว่า「เสี่ยงอยู่」

ความคิดที่ว่า「การลงทุน」ช้าและปลอดภัย และ「การเก็งกำไร」รวดเร็วและอันตราย เป็นทัศนคติที่ผิดพลาดและข้อมูลที่ไม่ควรฟัง

ยังขาดแนวคิดเรื่องการ「ขาย」 ซึ่งอาจทำให้โน้มไปทาง「ซื้อ」มากเกินไป ก็ต้องระวังด้วย