คำคมตลาด…ความรักและตลาดถไฟลุกโชติช่วงจนมองไม่เห็น
ความรักอาจถูกเรียกว่าเป็นสายตาที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ในสมัยก่อนการสื่อสารความรู้สึกของตนเองมีแค่จดหมายหรือโทรศัพท์ และด้วยเวลาที่มาพบกันจำกัด ความรู้สึกจึงถูกเก็บไว้ในใจและเผาในหัวใจ
เมื่อประมาณ 50 ปีที่แล้ว ตอนที่ฉันเป็นนักเรียนนอกทางที่มหาวิทยาลัย คู่ของฉันเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ในโรงเรียนที่ห้ามคบหากัน ดังนั้นเราจึงนัดพบกันอย่างลับๆ ทุกเสาร์ มากกว่าการพบปะกับเพื่อนหรือกับโรงเรียน ช่วงเวลานี้ล้วนเป็นความสุขที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตามเมื่อมีเหตุที่ทำให้เราเลิกรากัน ความรู้สึกเหมือนชีวิตจบลงก็คงอยู่ในใจมานานพอสมควร ถึงแม้จะผ่านไปกว่า 50 ปี สิ่งที่บริสุทธิ์ยังคงชัดเจนในความทรงจำของฉัน รอยแผลจากความรักอาจมีความร้อนถึงกว่า 100 องศา ในช่วงนั้นความรักเคยตกหลุมรักและการหนีตามรักบางส่วนยังคงอยู่ ถึงแม้เมื่อมองจากยุคสมัยนี้ดูเป็นเรื่องโง่เขลา แต่ความรักและการแต่งงานได้พัฒนาไปพร้อมกับอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์กลายเป็นคนที่คัดเลือกคู่รักอย่างเย็นชา มันอาจดูไม่น่าพอใจ แต่มันคือกระแสของยุคสมัย