ควรหยุดการเทรดที่มีความปรารถนาอันแรงกล้า

ฝ่ายที่แพ้มีอยู่มาก แต่

พอทราบอยู่แล้วถึงสภาวะตลาดพื้นฐาน และที่แพ้ระหว่างทางคือ

น่าจะเป็นส่วนนักเทรดส่วนใหญ่ที่ยังคงเทรดด้วยความโลภ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนั้นเป็นของนักเทรดที่มีอิสระในการตัดสินใจมาก

อาจมีมากกว่านั้นหากเป็นนักเทรดที่เน้นการเทรดด้วยระบบน้อยกว่าอิสระในการตัดสินใจ

เมื่อจะหยุด

หาจุดหยุดโดยไม่ดูผลลัพธ์

กระบวนการเช่นนี้เป็นสิ่งสำคัญมาก

เพราะส่วนใหญ่ละเลยสิ่งเหล่านี้แล้วจึงสะสมขาดทุนและบันทึกผลขาดทุนอย่างมาก

ในการจัดอันดับการเทรด

สาเหตุที่คนที่อยู่ในจุดรอรอซื้อเสริมมากๆ ถึงแพ้มากขนาดนั้นคือ

ไม่ใช่ว่านั่นเป็นข้อเสียของการชะลอการซื้อเสริม

ตรงกันข้าม การชะลอการซื้อเสริมช่วย補เต็มจุดอ่อนของมนุษย์ได้

การชะลอการซื้อเสริมถูกเปรียบเทียบกับวิธีการของปีศาจ

แต่ฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งที่มีความเป็นเทวดาอยู่เพราะช่วยครอบคลุมส่วนที่เทรดไม่เก่งได้

อย่างไรก็ตาม หากคิดไปในทางโลภมากก็จะกลายเป็นวิธีของปีศาจ

เครื่องมือที่ใช้เพื่อครอบคลุมถูกมองว่าเป็นแค่เครื่องมือเพิ่มกำไร จนทำให้ติดนิสัยแพ้

การชะลอการซื้อเสริมก็คือ

เป็นวิธีครอบคลุมที่อิงตามภาพรวมตลาด

ไม่ได้เพื่อเพิ่มกำไรเป็นหลัก

เหมือนกับการเปิดสถานะสองฝั่ง ไม่ใช่การเพิ่มผลกำไรเสมอไป

แต่เป็นสิ่งที่ช่วยครอบคลุมการเทรดเท่านั้น

นักเทรดจำนวนมากมักมองข้ามด้านจิตใจ

จิตใจมีความสำคัญแน่นแฟ้นกับการเทรดอย่างมาก

เมื่อเทรดไป จะมีส่วนที่ต้องตัดสินใจด้วยอิสระในการตัดสินใจ

ในตลาดที่เกิดขึ้นแบบนี้

ความโลภกลายเป็นอุปสรรคอย่างยิ่ง

เพราะคิดว่าในตลาดก่อนหน้าสามารถทำได้ จึงไม่ตัดขาดทุนด้วยการชะลอการซื้อเสริม

และผลลัพธ์คือมีผู้แพ้จากการชะลอการซื้อเสริมในอันดับการเทรดที่เด่นชัด

ปัจจัยที่ทำให้แพ้

ความโลภในการเทรดมีสัดส่วนค่อนข้างมาก

แน่นอนสิ่งที่เราต้องการคือ

เทรด × ได้กำไร

อย่างไรก็ตามยังคงเป็นผลมาจาก “การเพิ่มลดซ้ำแล้วซ้ำเล่า”

ดังนั้นถึงแม้ว่าจะควรเพิ่มลดให้ไปในทางเดียวกัน

การเทรดด้วยความโลภทำให้การเทรดเป็นแบบที่ไม่ใส่ใจการเปลี่ยนแปลง

ผลก็คือมันจะกลายเป็นสถานะที่บันทึกขาดทุน

ดังนั้น ความโลภขึ้นอยู่กับตลาด

หากสัญญาณตลาดไม่ดีต่อการเทรดของตน

ควรตัดขาดทุนและคิดถึงเรื่องนั้น

เรียกมันว่าเส้นทางเดี่ยวระหว่างความโลภกับการควบคุม

การเทรดเป็นการคัดเลือกและทิ้งงานอยู่เสมอ

เพื่อให้จิตใจยังคงทำงานต่อไปควรหยุดการเทรดด้วยความโลภ

ความรู้สึกว่า “วันนี้แพ้แต่อย่างน้อยก็พอใจแล้ว”

เป็นความคิดที่ถูกต้องสำหรับนักเทรด

หากคิดว่า “ต้องหากำไรให้ได้ไม่ว่าอย่างไร”

ในสถานการณ์ตลาดที่ไม่สามารถหนีรอดได้จะทำให้ขาดทุนสะสมขึ้น

การลดการล่ะลายของความโลภและการเปลี่ยนแปลงซ้ำๆ

ผลการเทรดจะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้น

ถ้าไม่ดีขึ้น ก็เพิ่มความโลภอีกนิดหน่อยได้

นี่คือ “แนวคิดการเทรดที่มีการสำรวจจิตใจอย่างสูง” เหรอครับ

เพราะฉะนั้นจิตใจกับนักเทรดมันใกล้ชิดกันมาก