“ผู้บรรยายตลาด” คาโทะ ฮามะ โคอิจิโร 8000 ตัวอักษรบทสัมภาษณ์ “เรื่องราวของผู้เฒ่าหยาบกระด้างในยุคธนาคารต่างประเทศและอนาคตอุตสาหกรรม FX”

โปรไฟล์ของ ยูอิยะ โนะอิจิโร่

นานกว่า 20 ปี ที่ทำงานในธนาคารขนาดใหญ่ต่างประเทศ เช่น ธนาคารสวิส JP Morgan BNP Paribas และอื่นๆ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญด้านการค้าต่างประเทศในตลาดเงิน นักข่าวการเงินจากนิตยสาร “EuroMoney” เคยติดอันดับผู้ซื้อขายที่ได้รับความนิยมในตลาดเงินโตเกียว และในปี 2006 ได้เปลี่ยนมาเป็นนักวิเคราะห์การเงินอิสระ พร้อมให้ข้อมูลเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนด้วยมุมมองที่เฉียบคมแก่บริษัท FX และเว็บไซต์พอร์ทัล

●ผู้สัมภาษณ์: คาโนะ มิซากุชิ (บรรณาธิการ)

ในระยะแรกของอัตราแลกเปลี่ยนที่ได้ฝึกสมาธิจากธนาคารต่างประเทศ

คาโนะ: คุณ ยูอิยะ อายะ ที่มีประวัติการเดินทางผ่านธนาคารต่างประเทศชื่อดัง แต่ทำไมคุณถึงตัดสินใจทำงานในธนาคารต่างประเทศหลังจากจบมหาวิทยาลัย

อายะเดิมที ผมสอบเข้าองค์กรธนาคารรัฐแห่งหนึ่งได้ไม่ผ่าน ความคิดที่จะลองทำงานกับธนาคารต่างประเทศก็เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อสมัครดูแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจกว่ากันมาก

ในปี 1985 ตอนที่ผมกำลังหางาน ยังมีธนาคารต่างประเทศอย่าง JP Morgan และ Chase Manhattan ที่ยังเริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่นักศึกษาในญี่ปุ่นอยู่ ก่อนเข้าสู่ช่วงฟองสบู่ แตกตัวและการหางานก็ยาก เมื่อสมัครหลายธนาคารต่างประเทศ สุดท้ายผมตัดสินใจเข้าสู่ First Chicago เนื่องจากมีทักษะภาษาอังกฤษที่ดี

คาโนะ: ตอนนั้นการเข้าทำงานกับธนาคารต่างประเทศถือว่าเป็นเรื่องหายากใช่ไหม

อายะชื่อบริษัทที่พูดไปยังมีคนรู้จักน้อยมาก ทีกับเพื่อนร่วมงานที่เข้าใหม่มีประมาณ 10 คนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม First Chicago ในสมัยนั้นมีความโดดเด่นในวงการ นอกจากนี้ เนื่องจากอยู่ในช่วงที่เยนมีค่าแข็งแกร่งมาก สร้างกำไรได้เยอะ การรักษากฎระเบียบยังไม่เข้มงวดเหมือนทุกวันนี้ ทำให้มีตำแหน่งที่ต้องการอยู่ตรงหน้า

คาโนะ: ตอนนี้คนที่เทรดหลายคนได้ข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตมากมาย แต่สมัยนั้นคุณได้ข้อมูลมาอย่างไร

อายะในช่วงนั้น แหล่งข้อมูลหลักมีเพียง Reuters, Dow Jones และสำนักข่าว Jiji ในญี่ปุ่น คอมพิวเตอร์ที่บริษัทใช้มีเพียงการแสดงอัตราเท่านั้น ข่าวก็พิมพ์ด้วยเครื่องโทรคมนาคมนอกเหนือจากนั้น ไม่สามารถดูข่าวซ้ำได้ง่ายๆ และแหล่งข้อมูลทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ ดังนั้นผมต้องแปลด้วยตัวเองอย่างหนัก

คาโนะ: ถ้าไม่เข้าใจอังกฤษก็พูดไม่ได้

อายะอ่านภาษาอังกฤษทั้งคืน แล้วตอนเช้าหัวหน้างานมาจะเห็นว่า “มีข่าวแบบนี้นะ” เขาจะให้สรุปข่าวในหนึ่งคืน และสอนในเช้าวันถัดไป

เดี๋ยวนี้ก็สามารถดูข้อมูลทั้งหมดฟรีบนอินเทอร์เน็ตได้เลย แต่สมัยนั้นไม่ว่าใครก็ไม่สามารถทราบได้ว่าเมื่อใดนโยบายการเงินของประเทศไหนจะประกาศ

คาโนะ: ตอนนี้ข้อมูลทุกอย่างเปิดเผย ไม่แบ่งแยกข้อมูลใช่ไหม

อายะในช่วงนั้น ธนาคารกลางไม่ได้เปิดเผยข้อมูลเสมอไป บางครั้งนโยบายการเงินเปลี่ยนแปลงกะทันหัน ฉันต้องโทรไปที่สำนักงานใหญ่เพื่อขอให้ส่งบันทึกของ FOMC ทางแฟ็กซ์มา พร้อมกับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น และทุกอย่างต้องใช้ความพยายามในการรวบรวมข้อมูลมากกว่ายุคนี้หลายสิบเท่า

คาโนะ: อินเทอร์เน็ตที่สามารถดูฟรีได้ในปัจจุบันแตกต่างกันมาก

อายะในแง่นั้น ดีลเลอร์ที่ทำงานตั้งแต่สมัยนั้นถือว่าอยู่ในพื้นฐานที่พร้อมแล้ว หากไม่ลงมือด้วยตนเองก็จะไม่มียังข้อมูลเข้ามา เพราะธนาคารต่างประเทศเองก็มีเครือข่ายและconnections เช่น การขอให้ Economist in New York ส่งเอกสารที่จำเป็นให้ ก็มีอยู่ ซึ่งอาจบ่งบอกว่า เขามีโชคดีระดับหนึ่ง