ทันทีที่หยุดเรียนรู้ ฉันก็รับรู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะจบลงตรงนั้นในหนึ่งเดือน

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ โมโมะ โกโตะ ซึ่งทำงานเป็นแม่บ้านและนักเทรดดิ้ง จากวันที่ 15 สิงหาคมเป็นต้นไปจะเริ่มซีรี่ย์ FX-On คอลัมน์ ซึ่งถึงแม้ว่าจะช้าไปนิดแต่จะพยายามอย่างเต็มที่ต่อไปนะคะ ขอฝากตัวด้วยค่ะ ก่อนหน้านี้เราพูดถึงเรื่อง “พื้นฐานทักษะการเทรด” ตามลำดับ แต่ครั้งนี้เป็นการเริ่มใหม่จึงอยากให้ผู้อ่านมือใหม่สามารถอ่านเรื่องต่อไปได้ง่ายขึ้น จึงจะขอแชร์สิ่งที่ค้นพบและคิดมากขึ้นมาหลังจากใช้ชีวิตในฐานะเทรดเดอร์ในระยะนี้



ทุกคนเข้ามาเทรดด้วยความรู้สึกแบบไหนกันบ้างนะคะ ฉันตอนอายุ 22 ปี「ดูเหมือนหุ้นจะทำเงินได้ใช่ไหม？」ด้วยความคิดนั้นได้เปิดบัญชีบริษัทหลักทรัพย์และฝากเงิน ซื้อหุ้นที่บริษัทที่เคยได้ยินชื่อมาแล้วก็ลองชนะไปเรื่อย ๆ จนก็พบว่ามันเป็นกำไรเมื่อทำสิ่งเดิมอีกครั้งกลับกลายเป็นขาดทุนเริ่มต้นจากเหตุการณ์นั้น FX ยังต้องรออีกสักหน่อย แต่นี่คือจุดเริ่มต้นชีวิตเทรดเดอร์ของฉัน มันดูเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะง่ายไปใช่ไหม? ฮ่าๆ


แต่ตอนนี้ไม่ใช่แค่รายได้ประจำเดือนที่ดีขึ้นเท่านั้น ทุกอย่างที่เคยสร้างด้วยตัวเองมาโดยลำพัง ทั้งความล้มเหลวและความท้อแท้ ที่ต้องนอนพักอยู่หน้าคอมอีกครั้งและพยายามอย่างโง่เขลา ส่งผลให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นที่น่าพอใจ ทั้งนี้บล็อกไปสู่การจัดอันดับสูงขึ้น ได้รับโอกาสคอลัมน์ และเมื่อเร็วๆ นี้มีโอกาสสอนผู้อื่น มีข้อความจากแฟนๆ ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่มีความสุขจนฟุ้งซ่านเลยใช่ไหมเดือนที่ผ่านมามีกำไรเพียงไม่กี่หมื่นเยนเท่านั้น


เรื่องบอกกันแบบลับๆ คือ ไม่ใช่ว่าทำงานยุ่งไม่ได้นะ「จริงๆ แล้วมองไม่เห็นเลย」หมายถึง แม้จะวิเคราะห์และดูกราฟตามปกติ แต่สัญชาตญาณไม่ทำงาน การอ่านกราฟก็ผิดพลาด「ตลาดไม่ตามทันเลย」สำหรับฉันที่เคยทำกำไรมาอย่างต่อเนื่องหลายเดือน นี่เป็นปัญหาที่ร้ายแรงมากแม้จะจบด้วยผลรวมบวกก็ตาม


จากการคิดหลายอย่าง สาเหตุคือ「หยุดการเรียนรู้」「สภาวะคิดว่าแบบนี้ก็พอแล้วทำให้ความอยากได้หายไป」นักเทรดเหมือนเป็นนักเทคนิคระดับลึกจริงๆ เห็นได้ชัดถึงความลึกซึ้งของทักษะ หากจบตรงนี้และพอใจมันง่ายมากและทุกคนสามารถทำได้ ฉันจึงคิดว่าจะไม่จบแบบนี้ ฉันจึงพบโอกาสสมัคร「สถาบันเทรดเดอร์อย่างเป็นทางการของผู้สาวนโยบาย โวยวายเทรดเดอร์สคลูฟเวิร์ลファイナル」ฉันได้สมัครทันทีเมื่อเห็น และเป็นช่วงเวลาที่ฉันสามารถทิ้งความภูมิใจที่ทำด้วยตัวเองไปได้