การล่มสลายของคู่สมรส จริงๆ แล้วนั่นแหละคือสาเหตุที่ใหญ่ที่สุด
สวัสดีครับ ผมซากุระยะมะ (ขษะ) คะ
ครั้งก่อน ผมได้เล่าถึงงานปาร์ตี้หาคู่
ที่ได้เข้าร่วมเกี่ยวกับการแต่งงาน
ผมมีเวลาคิดอย่างจริงจังมากขึ้นเกี่ยวกับการแต่งงาน
เท่าที่จะแต่งงานได้
แน่นอนว่าไม่อยากหย่าร้าง
เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้นมีอะไรบ้างที่สำคัญ?
เรื่องหน้าตา หรือ ความเอื้ออาทร
แต่ละคนคงมีเงื่อนไขที่ต้องการในคู่ของตนแต่...
สำหรับผมสุดท้ายแล้ว
“การอยู่ด้วยกันแล้วสบายใจหรือไม่”
นั่นคือคำตอบสำคัญที่สุด
ไม่ว่าเป็นฝ่ายไหนไม่ใช่การเลือกเพียงจากเงื่อนไขต่างๆ
ถ้าสามารถเลือกจากความสบายใจเวลาที่อยู่ด้วยกันได้นั่นคือความคิดอันเป็นอุดมคติ
ถ้าเลือกด้วยเงื่อนไขเป็นหลักอาจจะลงเอยด้วยการเลิกรา
สักวันหนึ่ง
แต่อย่างไรก็ตามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคู่สมรสมีผลงานวิจัยดังนี้
จากการสำรวจ 2,800 คู่สมรสในสหรัฐอเมริกา
พบสาเหตุหลักที่ทำให้ความสัมพันธ์ขาดระหว่างคู่รัก
สาเหตุคือ…
↓
＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝
จากคณะวิจัยของมหาวิทยาลัยยูทาห์ ในภาคครอบครัว การบริโภค และพัฒนาคน
ผู้ช่วยศาสตราจารย์เจฟฟรีย์ เดวู
วิเคราะห์จาก “การสำรวจครอบครัวและลักษณะบ้านเรือนทั่วประเทศ”
พบสาเหตุหลักที่ทำให้ความสัมพันธ์สั่นคลอนคือ
“ปัญหาทางการเงิน”
＊แหล่งอ้างอิง：
https://moneytimes.jp/relationship/detail/id=1180
＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝
เรื่องเงินเป็นปัญหานะ
มีคำกล่าวว่า “แม้ไม่มีเงิน แต่ถ้ารักกันก็พอ”
ฟังดูเป็นเรื่องสวยหรู แต่ในความเป็นจริง
การเงินมักเป็นตัวจุดชนวน
ทำให้ความสัมพันธ์พังทลายได้บ่อยครั้ง
อย่างที่กล่าวเงินทองมีค่ามากกว่า
ไม่มีเงินก็ควรจะมีมากกว่าไม่ผิดเลย
และเมื่อคิดจะหาคู่จริงจังๆ
ผู้หญิงส่วนใหญ่ในโลกนี้ดูเรื่องรายได้ของผู้ชายเป็นสำคัญ
ในจดหมายข่าวฉบับก่อนผมได้เล่าถึงการเข้าร่วมงานหาคู่
และการสมัครสมาชิกแบบเสียค่าใช้จ่ายพร้อมๆ กับที่ลงทะเบียนในแอปฯ
จริงๆ แล้วผมสมัครด้วยเช่นกัน
“คงมีคนทักมาไม่มากหรอกนะ”
แต่จริงๆ แล้วมีปฏิกิริยาเยอะกว่าที่คิด
ไม่ทราบสาเหตุแต่ดูเหมือนมีคนสนใจด้านรายได้ด้วย
ในรายการเลือกรายได้
มีตัวเลือกสูงสุด 20,000,000 เยน/ปี
เพราะฉันมีมากกว่า 2,000万円
อาจจะเป็นสาเหตุที่คนเลือกฉัน
เมื่อดูอายุของผู้สมัครที่มาขอพบ
ผู้หญิงที่มีอายุสูงกว่าจะให้ความสำคัญกับรายได้มากกว่า
ผู้ที่อ่านจดหมายข่าวนี้ส่วนใหญ่คงเป็นผู้ชาย แต่
ถ้าความสัมพันธ์กับภรรยาคุณไม่ราบรื่น
แท้จริงแล้วอาจเป็นปัญหาทางการเงินเป็นสาเหตุหลัก
การมีรายได้ที่สูงขึ้นอาจแก้ไขปัญหาอื่นๆ ได้จริงๆ นั่นอาจช่วยปรับความสัมพันธ์ให้ดีขึ้นได้
สำหรับผู้ที่ต้องการปรับปรุงความสัมพันธ์กับภรรยา
การเพิ่มรายได้อย่างน้อยสักนิดอาจเป็นทางลัดที่ดีที่สุด
＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝
เดตทุกวัน
＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝
ผมได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับแอปหาคู่ไปแล้ว
และได้รับข้อความขอพบมากกว่าที่คิด
จึงตัดสินใจพบปะกันอย่างจริงจัง
ทุกวันว่างมากมีเวลาเยอะ (หัวเราะ)
อย่างไรก็ตามไม่สามารถรับสมัครโดยไม่ตั้งเงื่อนไขได้
ถ้ารับคำขอไปโดยไม่ตั้งเงื่อนไข
ก็จะกลายเป็นว่าไหนๆ ก็ได้ใครก็ได้
ก็จะไม่ใช่การพบปะที่ดีนัก
ฉะนั้นจึงได้จำกัดเงื่อนไขที่ต้องการต่อคู่ไว้ที่ 2 ข้อ
・ไม่สูบบุหรี่
・ไม่พูดจาไม่สุภาพ
นี่คือสองเงื่อนไขที่ผมต้องการจากคู่
ไม่สูบบุหรี่และไม่พูดจาหยาบคาย
เป็นเงื่อนไขพื้นฐานถ้าพบคนที่ทำให้คุณสบายใจได้ก็ถือว่าโอเค
ผมลองใช้งานแอปหาคู่และได้พบกับผู้หญิงที่ตอบรับ
จากนั้นก็เดทกับผู้หญิงที่ชวนมา
แต่ก็ยังไม่เจอผู้หญิงที่ถูกใจชัวร์ๆ
เดทแรกกับผู้หญิงคนนั้นไม่ตรงกับที่ต้องการ
ในแอปฯ จะไม่มีรูปหน้าผู้สมัครแสดง
แต่มีหัวข้อ “ใครคืดมีลักษณะเหมือนคนดังคนไหน?”
ผมระบุว่าเป็น กายอิซังโคฮี (Takahashi?)
และดูโปรไฟล์ผู้หญิงก็มีชื่อคนดังมากมาย
ผู้หญิงที่พบครั้งแรกก็มีชื่อคนดังดังกล่าวบอกไว้
อย่างไรก็ตามเมื่อเจอตัวจริงแล้ว
ไม่คล้ายเลย
อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับทั้งสองฝ่าย
ความคล้ายคลึงกับคนดังที่ประกาศด้วยตัวเอง
โดยรวมแล้วมักไม่ถูกต้องนัก (หัวเราะ)
แต่รูปลักษณ์ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด
เพื่อไม่ให้ยกเว้น
หนึ่งข้อที่ผมสงสัยมากที่สุดคือการใช้ภาษา
“บอกอย่างนั้นไม่ได้” ประมาณนี้
แน่นอนว่าไม่มีคู่ที่สมบูรณ์
ทั้งสองฝ่ายต้องอดทนกันบ้าง
แต่
・ไม่สูบบุหรี่
・ไม่พูดจาไม่สุภาพ
สองเงื่อนไขนี้ยังคงไม่ยอมแพ้
ดังนั้นคนที่เจอกันครั้งแรกจึงไม่เข้ากับผม
＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝
การตัดสินใจออกตัวและไม่รอช้าเป็นสิ่งสำคัญ
＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝＝
ดีกว่าคอยดูและเสียใจเมื่อไม่ลงมือ
ไม่ว่าสุดท้ายเป็นอย่างไรก็ควรลงมือทำจะดีกว่า
ดังที่ผมเริ่มหาคู่มาก็นั้น
เพราะได้ยินว่า “จำนวนสำคัญ”
หลังจากนั้นก็พยายามพบกับหลายๆ คน
เพื่อพบกันให้มากที่สุด
อย่างไรก็ตามผมไม่คิดจะหาคู่ต่อไปเรื่อยๆ
จนถึงสิ้นปีหรือตอบเท่าที่ทำได้
ถ้าไม่พบคู่ที่ดีผมก็จะถอนตัว
เหมือนกับหุ้น
หากทำต่อไปโดยไม่ตั้งเป้าหมายจะส่งผลเสียมาก
พูดถึงเรื่องเล็กน้อย แต่ในหุ้นการเทรด
เมื่อใช้ “การซื้อขายภายในการเครดิต”
ระยะเวลาครองตำแหน่งถูกกำหนดไว้ที่หกเดือน
เมื่อครบหกเดือนจะมีการปิดสถานะบังคับ
ในทางตรงกันข้าม
“ไม่มีวันครบกำหนดชำระ จะรวยกว่าไหม?”
มีบางคนคิดแบบนั้น
แต่ในทางกลับกัน
ส่วนใหญ่เมื่อไม่มีวันครบกำหนด
จะถือขาดทุนไปเรื่อยๆ
กลายเป็นหุ้นที่จมอยู่ในสภาพคลื่น
เมื่อทำการเทรดหุ้น
ย่อมมีช่วงเวลาที่ราคาตกลงอย่างต่อเนื่อง
หากเผชิญกับช่วงสถานการณ์แบบนั้นแม้เพียงครั้งเดียว
ความคาดหวังว่า “เดี๋ยวก็คืนตัวขึ้น”
จะยังคงมีอยู่
จนปล่อยให้ขาดทุนมโหฬาร
จริงๆ แล้วการใช้การชำระหนี้ด้วยเครดิต
เมื่อมีระยะเวลาครองครองครองหกเดือน
จะลดความอิสระในการเทรดลง
แต่ในบางสถานการณ์ มันเป็นการช่วยไว้
สำหรับผมระยะเวลาหกเดือน
ไม่ใช่กรอบที่จำกัด
แต่เป็นตัวจำกัดเวลาเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน
มีประโยชน์
หลังจากคุยเรื่องหาคู่ ผมก็กลายเป็นเรื่องหุ้นขึ้นมาทันที
แต่ไม่ว่าอย่างไร ทั้งสองอย่างห้ามทำให้ตัวเองมัวหมอง
ภายในสิ้นปีกนี้จะพบคู่ชีวิตหรือไม่
ผมจะรายงานในโอกาสหน้า
ขอบคุณที่รับชมถึงตอนท้ายวันนี้
ขงซ山 เกซามะ
