การคำนวณที่ไม่ใช่การคำนวณ (2)

เพื่อนที่รู้จักกันในวงการนักซื้อขายได้บอกไว้ว่า

“วันประกอบการซื้อขายที่ถูกกำหนดไว้ที่ 20 วันต่อเดือน จริงๆ แล้วทำกำไรได้แค่ 2 หรือ 3 วัน แต่เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถึงวันนั้น จึงต้องลงมือโดยคิดว่า ‘วันนี้อาจเป็นวันนั้น’”

นักลงทุนรายบุคคลได้รับอนุญาตให้ลางานได้ แต่ผู้ซื้อขายมืออาชีพจำเป็นต้องออกผลลัพท์ทุกเดือน ดังนั้นจึงไม่สามารถหยุดพักในช่วงสัปดาห์หรือวันใดๆ ได้

ในหนังสือ “新版 中源線建玉法” มีคำอธิบายดังต่อไปนี้

วิธีขาย-ซื้อของเส้นกลางเป็นมาตรฐานการซื้อขายที่ถูกกำหนด และก่อร่างขึ้นบนการสถิติที่มีค่าร่วมสูงสุดจากการเคลื่อนไหวของราคาที่ผ่านมาช่วงที่เคลื่อนไหวออกนอกกรอบค่าเฉลี่ยโดยทั่วไป จะต้องขาดทุนเมื่อเกิดคลื่นที่เกินจากการเคลื่อนไหวเฉลี่ยในอดีต และแน่นอนว่าจะต้องทำต่อไปแม้จะขาดทุน

(จาก “ส่วนที่สี่ การปฏิบัติและการทดลอง”)

ในส่วนอื่นๆ บอกให้ “สร้างช่วงเวลาพักบ้างพอสมควร” แต่หลักสำคัญคือ “ทำต่อไป”

“แม้กฎที่ใช้งานได้ ก็ยังมีช่วงเวลาที่ไม่สามารถทำกำไรได้” นี่คือความหมายของประเด็นเดิม หากเราสามารถรับรู้ได้ว่า “ในสามเดือนข้างหน้ากฎนี้จะไม่ทำงาน” ก็สามารถเปลี่ยนรากฐานของกฎนั้นได้

“แม้จะขาดทุนก็ต้องทำต่อไป” ฟังดูเหมือนเป็นการยอมรับว่าเป็นพวกชอบทรมานตัวเอง แต่ก็มีบางสิ่งที่ต้องยอมรับเช่นกัน

หากตรวจสอบกฎทุกเดือน ปรับพารามิเตอร์หรือหลักฐาน (มาตรฐานพื้นฐาน) อยู่เสมอ ก็จะสับสนตลอดเวลาและถูกผูกมัดกับอดีตได้ง่าย

มีแนวคิดวิเคราะห์ลักษณะการเคลื่อนไหวล่าสุด และค่อยๆ ปรับเปลี่ยนเกณฑ์ไปทีละนิด แต่เชื่อว่านั่นเป็นทางที่ทุจริตและมักรู้สึกว่าเป็นทางที่ยากจะเริ่มทำ

อย่างไรก็ดี หากคิดถึงรูปแบบการเคลื่อนไหวราคาที่หลากหลายและยอมรับว่า “มีช่วงเวลาที่ทำกำไรไม่ได้” ก็จำเป็นต้องตั้งกรอบการตอบสนองที่แน่นอน เพื่อเริ่มการเทรดได้ อย่างไรก็ตาม ความแพ้ต่อเนื่องเป็นเรื่องที่ทำให้จิตใจลำบาก จึงพยายามหลีกเลี่ยงไว้

จะมีรายการพิเศษในหัวข้อ “วิธีสร้างกฎการเทรด” ซึ่งจะออกอากาศ

เป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างนักลงมือจริงอย่าง Andy หรือ ท่านทาเคะ นุมมะ ทอชิ (武) และฉัน และจะมีคุณอิชิดะ ยูอิ ผู้ดำเนินรายการมาร่วมอภิปรายในครั้งนี้ด้วย เป็นโครงการสำหรับผู้ที่ลงมือจริง

การบันทึกเสียงจะเสร็จสิ้นในสัปดาห์หน้า และคาดว่าจะออกอากาศปลายเดือนมีนาคม

จะประกาศรายละเอียดเพิ่มเติมให้ทราบอีกครั้ง โปรดติดตามนะครับ