ตรงไปตรงมา คนที่แพ้มากที่สุดกลับไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ของตน
ผมจะพูดสิ่งที่ค่อนข้างตรงไปตรงมาเล็กน้อย
คนที่ยังแพ้ใน FX มากๆ มักจะไม่พยายามตั้งคำถามกับการเทรดของตนเอง
ถ้าขาดทุน
“ตลาดไม่ดี”
“หากรออีกหน่อยก็น่าจะกลับมาฟื้นฟูได้”
“คราวนี้โชคร้ายจริงๆ”
แบบนั้น คุณไม่ได้พยายามที่จะแจ้งการตัดสินใจของตนเองให้ชัดเจนหรือ?
สิ่งที่ยุ่งยากกว่าคือ การก้าวไปสู่การเทรดครั้งต่อไปโดยไม่ยอมรับความพ่ายแพ้นั้น
และคุณจะเข้าเทรดในตำแหน่งเดิมอีกครั้ง และพบว่าขาดทุนเช่นเดิมอีก
คุณตั้งใจจะทำซ้ำแบบนี้ไปอีกกี่ครั้ง?
ผมจะพูดตรงๆ
ความพ่ายแพ้เองไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือการไม่คิดถึงเหตุผลที่แพ้
คนที่ชนะก็แพ้เหมือนกัน
ไม่มีใครที่เข้าเทรดได้อย่างสมบูรณ์แบบทุกครั้ง
ความแตกต่างอยู่ที่การกระทำหลังจากแพ้
คนที่ไม่ชนะจะหาวิธีที่จะชนะในครั้งถัดไป
คนที่เติบโตจะวิเคราะห์ว่าทำไมรอบนี้ถึงแพ้
ผมคิดว่านี่คือความแตกต่างที่สำคัญ
ยกตัวอย่าง ลองย้อนดูกราฟย้อนหลัง
● คุณไม่กระโดดเข้าในจุดที่คล้ายๆ กันเสมอหรือ?
● แม้เหตุผลจะล้มครืนลง คุณยังถือสถานะอยู่หรือ?
● หลังจากทำขาดทุน คุณพยายามไล่เรียกคืนทันทีหรือ?
● คุณไม่ทำการเทรดตามเทรนด์กันขัดกับเทรนด์บ่อยๆ หรือ?
ในการแพ้ของคุณมีจุดที่ควรทบทวนอย่างแน่นอน
ก่อนที่จะค้นพบวิธีการใหม่ๆ ให้หันมามองการแพ้ของตนเองก่อน
ก่อนจะใช้งบไม่กี่แสนถึงหลายแสนกับ教材 ลองทบทวนการเทรดที่ผ่านมา สิ่งที่คุณสามารถสังเกตได้ก็มี
และถ้าขณะนี้คุณไม่รู้ว่าขาดอะไรอยู่ ลองทบทวนวิธีการมองตลาดและเหตุผลในการเข้าเทรดตั้งแต่ต้นดู
เหตุผลที่ผมสร้าง教材ขึ้นมาก็ไม่ใช่แค่เพื่อสอนเทคนิค
แต่เพื่อให้คุณสามารถดูตลาดด้วยตาเปล่าและตัดสินใจด้วยเหตุผลที่มีหลักฐาน
จะยอมโทษการแพ้ของตนเองแก่ตลาดไปตลอดหรือ
หรือต่อสู้กับจุดอ่อนของตัวเองและเปลี่ยนแปลง
ถึงเวลาแล้วที่จะทบทวนการเทรดของคุณอย่างจริงจังไหม?