【กระบวนการแบ่งแพ้ที่สามารถอธิบายได้】บันทึกสิ่งที่ตรวจสอบระหว่างขั้นตอนไว้ในบันทึก
คุณกำลังเปลี่ยนขั้นตอนทุกครั้งที่แพ้ จนไม่รู้เกณฑ์ของตัวเองอยู่หรือเปล่า? จะทำอย่างไรถึงจะแยกได้ว่าแพ้แบบที่ควรแก้ กับแพ้แบบที่ปล่อยไว้ได้?
ในสมุดมีตัวเลขกำไรขาดทุนกับคำว่า “ครั้งหน้าจะระวัง” วางเรียงกัน แต่พออ่านย้อนกลับก็ไม่เกิดอะไรขึ้น
แล้วสุดท้ายก็เริ่มเกลียดการแพ้ทุกรูปแบบ และเริ่มมองหาวิธีใหม่กันใช่ไหมล่ะ
ทั้งที่เป็นตัวเลขติดลบเหมือนกัน ทำไมแพ้ที่ควรแก้กับแพ้ที่ไม่ต้องแก้ถึงปะปนกันไปได้ล่ะ?
สวัสดีตอนเย็น!
มาซาชิครับ^^
คราวนี้จะเล่าเรื่องขั้นตอนการแบ่ง “แพ้ที่อธิบายได้” กับ “แพ้ที่อธิบายไม่ได้”
สิ่งที่จะเขียนใหม่ไม่ใช่วิธีการ แต่เป็นบันทึกที่เขียนทุกวันต่างหาก
ให้บันทึกเป็นบรรทัดๆ ว่าก่อนกดคำสั่งตรวจอะไรไปบ้าง และความคืบหน้าระหว่างทาง
ปรับขั้นตอนเฉพาะตอนที่เป็น “แพ้อธิบายไม่ได้” เท่านั้น
✅ ช่วงที่เติมเช็คลิสต์ทุกครั้งที่แพ้
เมื่อก่อนผมก็ทบท้อนทุกครั้งที่แพ้แบบไม่เว้นเลย
แพ้วันจันทร์ก็เพิ่มเช็คอย่างหนึ่ง แพ้วันอังคารก็เพิ่มเช็คอีกอย่างหนึ่ง
คืนวันพุธ ผมไม่รู้แล้วว่าหน้ากราฟควรดูอะไร…555
ยิ่งเช็คเพิ่ม การตัดสินใจแต่ละครั้งยิ่งช้าลง
ตอนนั้นผมคิดว่านี่แหละคือความพยายาม
แต่พอขั้นตอนเปลี่ยนทุกวัน ก็ไม่อาจตรวจได้เลยว่าเราแพ้ด้วยขั้นตอนไหน
✅ ยิ่งทบทวน วัสดุให้ตรวจสอบกลับหายไป
? หนึ่งสัปดาห์ในตอนนั้น: [แพ้/เพิ่มการตรวจ/ไม่รู้ว่าแพ้เพราะอะไร]
? สมุดที่เรียง “ครั้งหน้าจะระวัง” ไว้หลายสิบครั้ง
สุดสัปดาห์หนึ่ง ผมเคยอ่านทวนสมุดทั้งหมด
บรรทัดแรกมักเป็นตัวเลขกำไรขาดทุน แล้วตามด้วยความเห็นสั้นๆ
- รู้สึกว่าเข้าเร็วไป
- เผลอโลภ
- ครั้งหน้าจะระวัง
พออ่านทวน มือก็หยุด
ไม่มีหน้าไหนเขียนเลยว่าจะ “ระวังอะไร” (;'∀')
ตอนเขียนอาจจริงจัง แต่กับตัวเองในสัปดาห์ถัดไป มันไม่ใช่เบาะแสอะไรเลย
สิ่งที่เหลืออยู่ มีแค่อารมณ์ของวันนั้นเท่านั้น
✅ ถึงมีบันทึก แต่ไม่มีเนื้อหาที่ทบทวนได้
? สมุดของผมที่มีแค่กำไรขาดทุนกับความเห็น พออ่านย้อนก็ไม่งอกการกระทำถัดไป
? ความเห็นถูกเขียนหลังเห็นผลลัพธ์
ทำไมจากบันทึกความเห็นถึงไม่เกิดอะไรขึ้น?
เหตุผลคือ ความเห็นถูกเขียนหลังจากเห็นผลลัพธ์
เข้าแบบเดียวกัน แต่วันที่ชนะจะเขียนว่า “ตัดสินใจดี”
วันที่แพ้จะเขียนว่า “เข้าเร็วไป”
ดูเหมือนประเมินวิธีเข้า แต่จริงๆ แค่พูดแทนผลกำไรขาดทุนเท่านั้น
เก็บแบบนี้เป็นร้อยครั้ง ก็ยากจะกลายเป็นระบบประเมินเทรด
✅ บันทึกความเห็นมักกลายเป็นการพูดแทนกำไรขาดทุน
? ตัวเราเมื่อรู้ผลแล้ว จะให้ไปประเมินแทนตัวเองก่อนเข้า มันยาก
? ติดลบเท่ากัน แต่เนื้อในมีสองแบบ
ถ้าดูแค่ตัวเงิน แพ้ก็เหมือนกันหมด
แต่พอเปิดดูเนื้อใน จะแยกเป็นสองแบบ
[แพ้อธิบายได้]
แพ้ที่ผ่านการเช็คตามที่ตั้งใจก่อนเข้า และตัดขาดทุนตรงจุดที่ตั้งไว้
[แพ้อธิบายไม่ได้]
แพ้ที่หลังจากนั้นตอบไม่ได้ว่าทำไมเข้า ระหว่างทางดูอะไรบ้าง
ถ้าเทียบกับการเงินในบ้าน ก็คล้ายความต่างระหว่างรายจ่ายที่มีใบเสร็จ กับเงินที่หายจากกระเป๋าไม่รู้ตัว
ถึงจำนวนเงินเท่ากัน แต่มีใบเสร็จ เราก็ยอมรับกับตัวเองได้ว่าจ่ายเพื่ออะไร
✅ แพ้อธิบายได้ เก็บไว้เป็นต้นทุนคาดการณ์ได้
? เกณฑ์แยกไม่ใช่จำนวนเงิน แต่คือบอกได้ไหมว่าจ่ายเพื่ออะไร
? อธิบายได้ไม่ได้แปลว่าชนะ
ตรงนี้เข้าใจผิดง่าย ขอเขียนไว้ก่อน
อธิบายได้ ไม่ได้แปลว่าชนะ
ต่อให้ผ่านทุกเช็คลิสต์ ก็มีวันที่แพ้ตามปกติ
การที่ราคาทะลุจุดที่ตลาด “กำหนด” ไว้ จะยังเกิดขึ้นได้เสมอ
ผมเข้าใจดีที่อยากลด “แพ้อธิบายได้” จนอยากเพิ่มการตรวจ
แต่ถ้าตัดตรงนั้น ท้ายสุดก็กลับไปเส้นทางเดียวกับเมื่อก่อนของผม
เอาให้แม่นยำขึ้น: แพ้อธิบายได้ คือรายการที่ตัดออกจาก “สิ่งที่จะลด”
การตัดขาดทุนคือค่าใช้จ่ายที่คาดการณ์ได้ จึงไม่ลบ แต่เก็บไว้ในบันทึก
✅ ผมตัด “แพ้อธิบายได้” ออกจากรายการที่จะลด
? ผมแยกเพื่อโฟกัสจุดที่ต้องแก้ ไม่ใช่รับประกันชัยชนะ
✔ เขียนทีละบรรทัดว่าก่อนกดคำสั่งได้ตรวจอะไร
แล้วจะแยกสองแบบนี้อย่างไร?
ให้เก็บบันทึกก่อนรู้ผล คือความคืบหน้าก่อนถึงคำสั่ง
ขณะดูกราฟ ให้เขียนสั้นๆ ทีละบรรทัดว่าเช็คอะไรไปแล้ว
เนื้อหาใช้ถ้อยคำตามกฎของตัวเองได้เลย
[เช็คตำแหน่งกำแพงของไทม์เฟรมใหญ่/ไปกลับกับไทม์เฟรมเล็กเพื่อดูการเคลื่อนไหว/กำหนดจุดตัดขาดทุน]
สำคัญคือต้องเขียนก่อนกดปุ่มสั่ง
ถ้าผัดไว้ จะกลายเป็นตัวเรา “ที่รู้ผลแล้ว” เป็นคนเขียน
ยังมีทริคอีกอย่าง
สิ่งที่ไม่ได้ดู ก็ให้เขียนว่า “ไม่ได้ดู”
[ไม่ได้ดูตำแหน่งกำแพง]
พอเขียนเองจะเขินนิดหน่อย
แต่พออ่านย้อน ที่โคตรมีประโยชน์คือบรรทัดนี้นี่แหละ!
หลังปิดออเดอร์ ให้ติดคำเดียวก่อนตัวเลข ว่า “อธิบายได้” หรือ “อธิบายไม่ได้”
เกณฑ์คือ อาศัยเฉพาะความคืบหน้าที่เขียนไว้นั้น เราเล่าเหตุผลเข้า-ออกให้คนอื่นฟังได้ไหม
ถ้าดูตัวเลขก่อน จะถูกตัวเงินลากความคิดไปอีก
ดังนั้นตัวเลขค่อยเขียนหลังจากติดคำเดียวแล้ว
✅ คำเดียวต้องติดก่อนตัวเลขกำไรขาดทุน
? นี่ไม่ใช่สมุดสวยหรู สำคัญคือต้องไม่ปกปิดเช็คที่ข้าม
? วางสองครั้งที่แพ้ในวันเดียวเทียบกัน
เช่น วันเดียวกันแพ้สองครั้ง
บันทึกครั้งแรกเป็นแบบนี้
[เช็คตำแหน่งกำแพง/รอแรงหยุดในไทม์เฟรมเล็ก/วางจุดตัดขาดทุนก่อน]
ผลคือ ตัดขาดทุนตรงจุดที่ตั้งไว้
บันทึกครั้งที่สองเป็นแบบนี้
[เปิดหน้าจอมาก็ไปไกลแล้ว/ไม่ได้ดูกำแพง/คิดจุดตัดขาดทุนทีหลัง]
ผลคือ ขาดทุนน้อยกว่าครั้งแรกมาก
ถ้าดูแค่กำไรขาดทุน ผมคงทบทวนครั้งแรกที่เสียเยอะ
แต่พอวางความคืบหน้าคู่กัน บางทีรอบที่ควรแก้กลับสลับกัน
ครั้งแรกเป็นแพ้อธิบายได้ จึงไม่ต้องทำอะไร
ครั้งที่สองแค่เผอิญขาดทุนน้อย ถ้ายังเข้าแบบเดิม อาจมีวันที่เสียหนักกว่า
✅ จำนวนเงินที่แพ้ อาจไม่สอดคล้องกับความจำเป็นต้องทบทวน
? แพ้ที่บังเอิญเล็ก ยิ่งไม่มีบันทึกยิ่งมองข้ามง่าย
? แก้แค่บรรทัดที่หลุด
พอแพ้อธิบายไม่ได้สะสมสักสองสามครั้ง ให้วางเทียบอ่าน
ให้ดูว่าความคืบหน้าหลุดที่บรรทัดไหน
ของผมมักเป็นกรณีคิดจุดตัดขาดทุน “ทีหลังเข้า”
ถึงแม้ดูกำแพงแล้ว แต่ยังสั่งออเดอร์ทั้งที่ไม่กำหนดจุดตัด
มองย้อนกลับไป ก่อนเรื่องจิตวิทยาหรือวิธีการ ขั้นตอนตรงนี้ต่างหากที่ขาด
สิ่งที่แก้ คือบรรทัดที่หลุดบรรทัดเดียว
- แก้ทีละจุดเดียว
- กำหนดวันแก้เป็นเฉพาะสุดสัปดาห์
- ไม่แก้เมื่อเป็นแพ้อธิบายได้
หลังแพ้ ความอยากเปลี่ยนขั้นตอนจะพุ่งสูงสุด
สำหรับผม แค่ไม่แตะอะไรในคืนนั้น ขั้นตอนก็เริ่มนิ่ง
✅ ผมจำกัดการแก้ขั้นตอนไว้เฉพาะสุดสัปดาห์ครั้งละจุด
? เวลาจะเผลอกลับไปหา “วิธีใหม่” ผมจะอ่านบรรทัดที่หลุดก่อน
⚠ เมื่อ “อธิบายได้” กลายเป็นข้ออ้าง
จะขอทำลายกรอบที่เล่ามาทั้งหมดสักครั้ง
การแบ่งแบบนี้มีหลุมพรางสองข้อ
ข้อแรก คือไปเติมคำอธิบายย้อนหลัง
หลังแพ้ บางทีก็ “ตอนนั้นก็ดูกำแพงนะ” แล้วนึกเหตุผลที่ไม่ได้เขียน
ให้ “นับเฉพาะ” บรรทัดที่เขียนก่อนสั่งเท่านั้น
ข้อสอง คือคิดว่าแพ้อธิบายได้ จะกี่ครั้งก็ต่อได้
ถึงจะแพ้แบบผ่านเช็คลิสต์ ถ้าต่อเนื่อง เงินก็ลดลง (;'∀')
ให้กำหนดลิมิตการขาดทุนต่อวันไว้ล่วงหน้า แยกจากบันทึก
ถึงลิมิตแล้ว ต่อให้แพ้อธิบายได้ ก็ปิดจอวันนั้น
✅ แม้เป็นแพ้อธิบายได้ พอถึงลิมิตผมก็ปิด
⚠ สำหรับผม บันทึกไม่ใช่เพื่ออนุญาตให้แพ้ แต่เพื่อจำกัดจุดที่ต้องทบทวน
⭕ ถ้าราคาเคลื่อนตอนกำลังเขียนทำไง?
พอเล่าเรื่องนี้ มักมีคำถามว่า
“ถ้าระหว่างเขียน ราคาเคลื่อนไหว ทำอย่างไร?”
จริงครับ ไม่มีเวลามาเขียนยาว
ให้เขียนหัวข้อที่ต้องเช็คลงกระดาษไว้ก่อน แล้ววงกลมก็พอ
ถ้าระหว่างวงกลมแล้วราคาวิ่ง ก็แค่ “เว้นรอบนั้น”
ข้างๆ รอบที่เว้น ให้เขียนบรรทัดเดียว เท่านี้ก็เป็นความคืบหน้าที่ดีแล้ว
อีกคำถามคือ รอบที่ชนะต้องเขียนไหม
เขียนครับ รอบที่เข้าแบบลวกๆ แล้วชนะ ให้ติดคำว่า “อธิบายไม่ได้”
✅ ชนะที่อธิบายไม่ได้ ก็ติดคำเดียวไว้
⭕ ไม่จำเป็นต้องฝืนเขียนทันทีหลังแพ้ จุดที่ต้องเขียนคือ “ก่อนกดคำสั่ง” หลังแพ้ติดคำเดียวพอ
? ทำให้บรรทัดแรกของความคืบหน้าสั้นลง
พอเริ่มเขียนความคืบหน้า จะมีงานเพิ่มขึ้นอย่างหนึ่ง
คือทุกครั้งต้องเช็คตำแหน่งกำแพงของไทม์เฟรมใหญ่เป็นบรรทัดแรก
ถ้าวาดกำแพงไปมาเมื่อสลับไทม์เฟรม ยิ่งเหนื่อยก็ยิ่งอยากข้าม
แล้วบันทึกของวันที่ข้าม ก็เริ่มมี [ไม่ได้ดูตำแหน่งกำแพง] เรียง
ถ้าตำแหน่งกำแพง “มองเห็น” อยู่แล้ว บรรทัดแรกจะทำให้สั้นง่ายขึ้น
แต่อย่าลืม เครื่องมือไม่ได้ตัดสินใจแทนเรา
✅ ถ้ามองเห็นกำแพง บรรทัดแรกอาจสั้นลงได้
? อะไรจะเช็ค และแพ้นั้นอธิบายได้ไหม คนตัดสินคือเราเอง
? มีสเปเชียลใน GOLD特効薬 ด้วยนะครับ^^
ใครอยากจัดระเบียบตั้งแต่ฐานของการตัดสินใจ โปรดตรวจสอบเนื้อหาและข้อจำกัด
? สรุป: แบ่งความแพ้เป็นสองแบบ แล้วแก้แค่บรรทัดที่หลุด
ถ้าทบทวนความแพ้ทั้งหมด ขั้นตอนจะเปลี่ยนทุกวัน จนไม่รู้ว่าแพ้ด้วยขั้นตอนไหน
ความเห็นเรื่องกำไรขาดทุนถูกเขียนหลังเห็นผล จึงไม่ค่อยช่วยแบ่งสองแบบของความแพ้
ดังนั้นให้บันทึก “ความคืบหน้าก่อนสั่ง” ว่าเช็คอะไรบ้าง
สิ่งที่ไม่ได้เช็ค ก็เขียนเป็นบรรทัดตามจริง
หลังจบเทรด ให้ติดคำเดียวว่าพอเล่าได้ไหม ก่อนดูตัวเงิน
แพ้อธิบายได้ให้เก็บเป็นต้นทุนคาดการณ์ได้ ส่วนที่แก้มีแค่บรรทัดที่หลุด
สัปดาห์นี้ ลองเขียนหนึ่งบรรทัดก่อนออเดอร์ถัดไป ว่าเช็คอะไรแล้วนะครับ^^
แม้บันทึกจะช่วยปรับขั้นตอนได้ แต่คืนที่แพ้ยังมีอีกหน้าจอที่อันตราย
หน้าจอ “เติมเงิน” ยังไงล่ะ เดี๋ยวขอเขียนในบทความถัดไป
บรรทัดแรกจะทำเองทุกครั้ง หรือใช้เครื่องมือช่วยให้สั้นลงก็ได้ทั้งคู่
สำหรับคนอยากให้สั้นลง “Golden Line Sniper AI” ก็เป็นหนึ่งในตัวเลือก
มันไม่ได้ตัดสินว่าจะเข้าไหม หรืออธิบายความแพ้แทน
โปรดตรวจสอบสิ่งที่แสดงและข้อจำกัด และใช้โดยสมมติให้ตัวเองเป็นผู้ตัดสินขั้นสุดท้าย
ก่อนออเดอร์ถัดไป เขียนหนึ่งบรรทัดว่าสิ่งที่เช็คคืออะไร
? หนึ่งบรรทัดของสัปดาห์นี้: [เขียนสิ่งที่เช็ค/สิ่งที่ไม่ได้ดูก็เขียน/ติดคำเดียวก่อนตัวเลข]
ดูรายละเอียด Golden Line Sniper AI
ขอบคุณที่อ่านจนจบในวันนี้เช่นกันครับ^^