【เหตุผลที่ไม่เติมเงื่อนไขในระหว่างที่รอการกลับมา】การเขียนที่ทำให้ตัวเลือกไม่ถูกขยายชีวิต
ระหว่างที่รอการกลับมา คุณรู้สึกกระสับกระส่ายจนเปิดกราฟหรือติดตามข่าวสารอื่นๆ ต่อๆ กันใช่ไหม? เมื่อราคามาถึงจุดที่คุณรอไว้ จะตัดสินใจตามแผนเดิมได้อย่างไรดี?
ยิ่งเวลาที่รอนานมากเท่าไร วัสดุในการตัดสินใจก็จะเพิ่มขึ้นทีละนิด
そして値段が来た時には、最初に何を待っていたのか、自分でも説明できなくなっているんですよね(;'∀')
สวัสดีครับ!
มาซาชิเอง^^
ครั้งนี้ ผมจะเขียนขอบเขตการสังเกตไว้สามบรรทัดก่อนที่จะรอการกลับมา และระหว่างที่รอก็จะไม่เติมอะไรลงไปในสามบรรทัดนั้น
เงื่อนไขที่อยากเติมไม่ควรทิ้งไป ควรวางไว้ด้านนอกสามบรรทัด
เงื่อนไขที่เติมระหว่างรอนั้นมักจะกลายเป็นเหตุผลที่จะเข้าทำรายการ ดังนั้นจึงไม่ควรผสมในสามบรรทัด ให้วางไว้ใต้เส้น
? เวลารอที่ยิ่งนาน ยิ่งทำให้มีเงื่อนไขมากขึ้น
เวลาที่เริ่มออกคำสั่งก่อนการรอนั้นยาวกว่าที่คิดไว้
จากที่ตัดสินใจจะรอการกลับมา แล้วราคาก็มาถึงจริงๆ ก็มีวันยาวเป็นชั่วโมงนะไม่ใช่เรื่องแปลก
ในระหว่างนั้น การยืนรอหน้ากราฟเป็นเรื่องที่ไม่สบายใจใช่ไหม
เพราะฉะนั้น เราจะเริ่มค้นหาบางอย่าง
・เปิดกราฟการเคลื่อนไหวของดอลลาร์บนหน้าจออื่น
・อ่านหัวข่าวเศรษฐกิจ
・ดูเส้นที่คนอื่นลากบนโซเชียลมีเดีย
・ลองเพิ่มการแสดงผลที่ไม่ค usuallyิใช้
แต่ละอย่างไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
แต่จำนวนหน้าที่เปิดก็จะทำให้มีข้อมูลประกอบการตัดสินใจมากขึ้น
ดังนั้นข้อมูลที่เพิ่มขึ้นนี้จะนำไปใช้อย่างไรเมื่อราคามาถึง?
สำหรับผม ความชัดเจนเห็นได้จากความล้มเหลววันหนึ่ง
? เวลารอไม่ใช่เวลาเพื่อค้นหาข้อมูล แต่เป็นเวลาที่เฝ้าดูสถานที่ที่ตัดสินใจ
? เปิดแท็บเจ็ดแท็บแล้วสุดท้ายก็ไม่ได้เข้า
จะเขียนอย่างตรงไปตรงมา
เมื่อก่อนผมก็เป็นคนที่ยุ่งที่สุดในระหว่างรอ…ฮา
เมื่อกลับมาถึงหน้ากำแพงที่ได้กำหนดไว้ ก็รอให้เห็นการตอบสนองที่กำหนดไว้
แผนคืนนี้มีแค่เพียงนั้น
แต่ในระหว่างรอ ผมอ่านข่าว ดูดอลลาร์ และดูเส้นของคนอื่น
เมื่อราคามาถึงหน้ากำแพง ความเงื่อนไขในหัวก็เพิ่มเป็นห้าประการ
ที่จะครบทั้งห้ามเจอได้ยากมาก
สุดท้ายคืนนั้นไม่ได้เข้า และราคาก็เคลื่อนไปในทิศทางที่แผนเดิมคาดไว้
คืนตรงข้ามก็มี
ถึงแม้จะไม่มีการตอบสนองที่รอไว้ แต่เข้าไปด้วยเหตุผลอื่นที่พบระหว่างรอกลายเป็นจริง
คืนที่เข้าไม่ได้กับคืนที่เข้าไป
ผลลัพธ์ต่างกันแต่สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกัน
ค่ำคืนนั้นทั้งสองไม่ใช่การตัดสินใจตามแผนเริ่มต้น
? ขอบเขตการสังเกตเขียนได้ด้วยสามบรรทัด
ดังนั้น ก่อนเริ่มรอ จึงเขียนขอบเขตการสังเกตเป็นสามบรรทัดเท่านั้น
・ที่ที่รอ (หน้ากำแพงใด)
・ปฏิกิริยาที่อยากเห็น (รูปแบบกฎของตนเอง)
・เวลาปล่อยวาง (เวลาหรือราคาที่หยุดรอ)
บรรทัดที่หลุดร่อนง่ายที่สุดคือบรรทัดที่สาม
การรอที่ไม่มีจุดจบจะกลายเป็นเวลาที่เติมเงื่อนไขอย่างต่อเนื่อง
เมื่อเขียนจริงจะได้สามบรรทัดดังนี้
【ที่รอ: จุดที่ตัดสินใจไว้ก่อนหน้าเท่านั้น】
【ปฏิกิริยาที่อยากเห็น: รูปแบบที่เขียนไว้ในกฎของตนเองออกมาไหม】
【เวลาหยุด: ก่อนนอนเวลาหรือออกจากที่รอ】
คุณอาจสงสัยว่า สามบรรทัดนี้เพียงพอหรือไม่
ไม่ใช่เพียงพอ แต่จริงๆ แล้วแผนที่ไม่สามารถอยู่ในสามบรรทัดได้ตั้งแต่ก่อนรอ
วันที่ไม่สามารถเขียนได้ ก็ให้ถือว่าเป็นวันที่รอคนอื่นก่อนก็ได้^^
? ทำไมเงื่อนไขที่เติมถึงเป็นเหตุผลที่จะเข้าอยู่เสมอ
原因は、待っている人はすでにその取引をしたい人だからです。
ดังนั้นข้อมูลที่เห็นก็จะเป็นทิศทางที่อ่านได้ไปในทางนั้น
ยกตัวอย่าง ดูหัวข่าวที่ดอลลาร์อ่อนลงเล็กน้อย
เมื่อรอซื้อ「เห็นไหม ก็ยังขึ้นอยู่ดี」และอ่านไป
หากไม่รออยู่ ก็อาจผ่านหัวข้อนั้นไปได้ง่ายๆ
「ไม่ใช่หรอก ยิ่งมีวัสดุมากก็ยิ่งแน่ใช่ไหม？」
อาจมีคนคิดแบบนั้น
มันเป็นเรื่องเฉพาะเมื่อวัสดุถูกเก็บรวบรวมด้วยมาตรฐานเดียวกันเท่านั้น
ถ้าวัสดุมากยิ่งทำให้มั่นใจมากขึ้น ก็อาจทำให้วันรอนานๆ ประสบความสำเร็จมากขึ้น
แต่ถ้าดูบันทึกของผม จะเห็นว่าในวันที่รอนานๆ มักเข้าไปด้วยเหตุผลที่ต่างจากแผนเริ่มต้น
วัสดุที่รวบรวมระหว่างการรอ มักจะหนุนความอยากเข้าไป มากกว่าการยืนยัน
⚠ เหตุผลที่เลิกได้ คุณสามารถเติมได้ระหว่างทาง
จนถึงตอนนี้ ผมอยากเติมในเรื่องนี้แค่หนึ่งข้อเท่านั้น
เป็นข้อมูลที่จะเลิกทิศทางของการรอ
・เวลาประชาสัมพันธ์ใกล้เข้ามา
・ระหว่างรอ ราคาหลุดผ่านกำแพง
・การเคลื่อนไหวของราคามีความผันผวน จนวางจุดตัดขาดไม่ได้
ข้อมูลแบบนี้เมื่อทราบระหว่างรอก็ยังใช้งานต่อไปได้
เพราะมันทำงานเพียงไปในทิศทางที่ทำให้แนวทางที่เลือกหมดอายุไม่ได้
หากเติมเหตุผลที่เข้าไป เงื่อนไขที่ควรจะมาหยุดจะยังมีชีวิตอยู่
หากเติมเหตุผลที่เลิก จะทำให้เงื่อนไขนั้นจบลงตรงนั้น
? สิ่งที่ควรหยุดคือการเติมเพื่อยืดอายุของเงื่อนไขเท่านั้น ส่วนการเติมในทิศทางหยุดสามารถใช้ได้เมื่อไหร่ก็ได้
✅ วิธีใช้งานเหตุผลที่คิดขึ้นมาอย่าทิ้งไป ให้เปลี่ยนสถานที่เก็บ
การคิดขึ้นมาในระหว่างรอเป็นสิ่งที่ไม่สามารถหยุดได้
ผมเองก็ยังคิดขึ้นมาหลายอย่างระหว่างรอ(;'∀')
สิ่งที่เปลี่ยนคือที่เก็บของที่คิดขึ้นมา
ลากเส้นขีดแนวราบใต้สามบรรทัดแล้วเขียนเหตุผลที่คิดไว้ด้านล่าง
เช่น เหตุผลว่า [ดูหัวข้อที่ดอลลาร์อ่อนแรง]
สิ่งที่เขียนไว้ใต้เส้นจะไม่ถูกรวมเข้าไปในการตัดสินใจรอบนั้น
หลังจากการซื้อขายสิ้นสุดแล้วจึงอ่านทบทวนและพิจารณาว่าว่าจะใส่ในสามบรรทัดถัดไปได้ไหม
ถ้าเก็บไว้โดยไม่ทิ้ง จะช่วยลดความกดดันที่ว่า “ต้องใช้เดี๋ยวนี้” อย่างแปลกใจ
✅ เขียนก่อนรอ ส่วนการอ่านใต้เส้นคือหลังจากการทำธุรกรรม ความเรียงลำดับจะผิดไปหากทำในตรงกันข้าม
? จุดที่ดูเมื่ออยากขยายเวลารอ
เมื่อราคาถึงจุดที่รอ แต่ยังไม่ได้เห็นการตอบสนองที่ต้องการ มันมักเกิดเหตุการณ์นี้บ่อย
ในสถานการณ์นั้น บางทีอยากขยายเวลาเพิ่มเติมออกไปนิดหน่อยใช่ไหม
แต่สิ่งที่สามารถใช้ในการตัดสินใจเมื่อขยายเวลาคือเหตุผลที่วางไว้ใต้เส้นส่วนใหญ่
สามบรรทัดที่เขียนไว้ตอนแรกยังทำหน้าที่ของมันอยู่แล้ว
เมื่อเวลาหยุดมาถึง จุดเวลาและราคาที่กำหนดไว้ จะทำให้เงื่อนไขนั้นจบลง การต่อเวลานั้นจะต่อสู้ด้วยเหตุผลที่เติมในภายหลังเท่านั้น
? คืนที่ถูกละเว้นก็ยังคงอยู่พร้อมกับสามบรรทัด เพื่อบันทึกเวลารอให้เป็นข้อมูล
? GOLD特効薬 ที่ใช้อย่างมีประสิทธิภาพ คือ สิ่งที่ยังหลงเหลือ
ในสามบรรทัด ส่วนที่เกี่ยวกับสถานที่รอและการดูปฏิกิริยา ต้องมีลำดับการคิดของตัวเองถึงจะเขียนได้
GOLD特効薬 เป็น教材ที่整理แนวคิดพื้นฐานที่ใช้เป็นฐานในการตัดสินใจด้วย GOLD
ใช้งานเป็นพื้นฐานเพื่อให้เขียนสามบรรทัดในคำพูดของตนเองได้
แต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่จะบอกว่าควรรอที่ไหนตลอดเวลา
การเขียนสามบรรทัดหรือการปล่อยให้ไปใต้เส้นนั้น เป็นการกระทำโดยตัวเราเอง
เครื่องมือหรือสื่อการสอนไม่ใช่ผู้ตัดสินใจแทนเรา
สำหรับผู้ที่รวบรวมวัสดุระหว่างรอ ผมคิดว่านี่จะเป็นฐานในการสร้างสามบรรทัด
ในทางตรงกันข้าม สำหรับผู้ที่อยากให้ใครไปกำหนดสถานที่เข้า ก็ไม่เหมาะสม
? แค่ฟังอ่านไม่พอจะทำให้เวลารอหมดความสงสัย การเขียนสามบรรทัดและลองใช้งานยังคงมีความจำเป็น
? สิ่งที่มักถูกถามบ่อย
มีคำถามว่า หากระหว่างรอมีรูปแบบที่ดีกว่ามากในสถานที่อื่น จะทำอย่างไร?
สำหรับผม หากมีตัวเลือกอื่น ผมจะเขียนสามบรรทัดใหม่
ไม่ผสมกับการรอปัจจุบัน
หากพยายามดูสองตัวเลือกในสามบรรทัดเดียวกัน จะไม่ทราบว่าตัดสินใจด้วยเงื่อนไหน
ถามได้บ่อยว่า “เวลาของบรรทัดที่สามควรตั้งค่าอย่างไร?”
ฉันคิดว่าให้กำหนดจากเวลาชีวิตประจำวันได้
ก่อนนอน ก่อนกลับไปทำงาน ก่อนทานข้าวกับครอบครัว
ถ้ายังมาไม่ถึง ก็อย่ารอในวันนี้อีก
การมีเหตุผลแบบนั้นจะทำให้ไม่ถูกทิ้งให้นานเกินไป
? เวลาสิ้นสุดไม่จำเป็นต้องขึ้นกับตลาดเสมอไป สามารถกำหนดจากชีวิตของคุณเองได้
? สรุป: สิ่งที่เพิ่มขึ้นระหว่างรอให้วางไว้ใต้เส้น
ระหว่างรอการกลับมา เวลานั้นเป็นช่วงที่วัสดุในการตัดสินใจมากที่สุด
และวัสดุที่เพิ่มขึ้นส่วนใหญ่เป็นการสนับสนุนความอยากเข้าไปมากกว่าเหตุผลยืนยัน
เพราะฉะนั้น ก่อนเริ่มรอ ผมจะเขียนที่ที่รอ เห็นปฏิกิริยาที่อยากเห็น และเวลาหยุดในสามบรรทัดไว้
เหตุผลที่คิดไว้ระหว่างรอจะวางไว้ใต้เส้นขีด
ข้อมูลเกี่ยวกับการเลิกเพียงอย่างเดียวสามารถนำไปใช้งานต่อได้
เมื่อราคามาถึง ให้อ่านเฉพาะเส้นเหนือ แล้วเมื่อมาถึงสามบรรทัดที่สาม ให้จบเงื่อนไข
ไม่ว่าจะเลือกสร้างสามบรรทัดด้วยตนเองหรือใช้ GOLD เป็นฐานก็ได้ทั้งคู่
อย่างไรก็ตาม ครั้งถัดไปให้ลองเขียนสามบรรทัดและเส้นใต้ก่อนรอ
เพียงเห็นว่าอะไรเรียงใต้เส้น จะทำให้เห็นได้ชัดขึ้นว่าคุณกำลังมองหาอะไรระหว่างรอ
ขอบคุณที่อ่านเสมอมา^^