เหตุผลที่กำหนดเงื่อนไขการหยุดก่อน วันถอดอุปกรณ์และวันนำกลับคืนตามมาตรฐาน
เมื่อปีที่แล้ว ผมเคยถอดสิ่งที่แสดงออกไปหนึ่งรายการ
เมื่อถูกถามเหตุผลที่ถอดออกไป ผมตอบไม่ค่อยได้
……ทำไมถึงถอดออกไปนะ
ที่นั่น คำพูดไม่ออกเลยทีเดียว
ไม่สามารถพูดอะไรนอกจากความรู้สึกว่ามันอาจไม่เข้ากัน
ผมจะเขียนสิ่งที่สังเกตเห็นในตอนนี้ไปตรงๆ
เกณฑ์ในการใส่นั้นผมคิดไว้แล้ว แต่เกณฑ์ในการถอนไม่เคยกำหนดเลยสักครั้ง
สวัสดีตอนเย็น!
ผมมาซาชิเอง^^
สิ่งที่ตัดสินใจในครั้งนี้คือการเขียนเงื่อนไขการถอดไว้บนกระดาษก่อนจะใส่
จะเขียนเงื่อนไขการถอดและเงื่อนไขที่เรียกคืนได้ก่อนทั้งคู่
การเขียนจะมีสามบรรทัด และไม่มีเรื่องเกี่ยวกับตลาดเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง
ตั้งแต่เขียนสามบรรทัดนี้ จำนวนครั้งในการเปลี่ยนเครื่องมือประจำปีลดลงจนเหลือเพียงครั้งละหนึ่งครั้ง
เริ่มเรื่องตั้งแต่วันที่ถามเหตุผลที่ถอดออกไปแล้วพูดอะไรไม่ได้.
✅ ตรวจสอบรายละเอียดของ “ไม่เข้ากันอย่างไร”
เพราะไม่สามารถตอบคำถามได้อย่างน่าพอใจ ผมจึงเปิดบันทึกในคืนนั้น
ผมอ่านย้อนหลังหนึ่งเดือนก่อนถอดออกไปตามลำดับวัน
สิ่งที่ได้คือสาเหตุที่ทำให้คิดจะถอดนั้นมาจากสามวันเท่านั้น
สามวันนั้นจริงๆ ไม่ค่อยจะรู้สึกดีเท่าไร
แต่ช่วงที่เหลืออีกสิบเจ็ดวันปกติมากๆ
จากสามวันจึงตัดสินใจหนึ่งเดือนทั้งหมด
ยิ่งไปกว่านั้น สามวันเหล่านั้นมีจุดร่วมกัน
ทั้งหมดเป็นวันที่ไม่ผ่านขั้นตอนที่ตนกำหนดไว้
ไม่ใช่เครื่องมือ แต่ฝ่ายตนเองที่พังทลาย
ตอนที่เห็นเรื่องนี้ ผมอายมากทีเดียว
อาจเป็นเครื่องมือที่ถอดออกได้ หรือไม่ใช่ก็ได้
โจทย์คือ ผมไม่มีข้อมูลที่จะตัดสินว่าควรหรือไม่ควรเปลี่ยน
✅ จากความประทับใจสามวัน ตัดสินใจหนึ่งเดือน.
สามวันที่ไม่ค่อยสบายใจทั้งหมดคือวันที่ไม่ได้ผ่านขั้นตอน
? คิดเรื่องเกณฑ์การใส่ไว้มากกว่า
เมื่อค้นหาสิ่งใหม่ จะตรวจสอบอย่างจริงจังมาก
ดูชื่อเสียง อ่านคำอธิบาย แล้วคิดว่ามันเข้ากันหรือไม่
ขั้นตอนนี้ใช้เวลาหลายชั่วโมง
แต่เมื่อถึงเวลาถอด อารมณ์วันนั้นคือการตัดสินใจ
ทำไมจึงแตกต่างกันขนาดนี้นะ?
เหตุผลคือ ตอนใส่สนุก ตอนถอดลำบาก เพราะฉะนั้นจึงตัดสินใจในเชิงลบมากกว่า
งานที่สนุกทำให้ใช้เวลามากได้
งานที่ลำบากอยากให้เสร็จไว
ดังนั้นการตัดสินใจถอดจึงเป็นทิศทางด้านหลังเสมอ
สิ่งที่ตัดสินใจด้วยทิศทางที่ถอยหลังมักอธิบายไม่ได้ทีหลัง
เมื่อสะสมการตัดสินใจที่อธิบายไม่ได้ไปเรื่อยๆ ปีหนึ่งก็ผ่านไปโดยไม่เรียนรู้อะไร
สำหรับผม มันสะสมไปหลายปีเลยทีเดียว
? เมื่อใส่ก็สนุกและเมื่อถอดก็ลำบาก ดังนั้นการตัดสินใจถอดจึงเป็นเรื่องลวกๆ.
ในขณะที่สำรวจใช้เวลาหลายชั่วโมง เห็นใจเป็นช่วงเด่นแต่การตัดสินใจถอดกลับอยู่อย่างวันต่อวัน
? ไม่ใช้ผลงานเป็นเงื่อนไขในการถอด
ดังนั้นควรให้เงื่อนไขถอดอะไรบ้าง
สรุป ผมถอดเงื่อนไขจากผลการดำเนินงาน
เมื่อผลงานตกลง สาเหตุมีสองข้อ
เครื่องมือไม่เข้ากันหรือขั้นตอนของตนเองผิดพลาด
สองสิ่งนี้ไม่สามารถแยกออกได้จากตัวเลขผลงาน
ถ้าเลือกเงื่อนไขที่ไม่สามารถแยกแยะได้ การตัดสินใจก็จะเปลี่ยนไปทุกครั้ง
ดังนั้นผมจึงตัดสินใจดูว่าอื่นๆ ร่วมกับขั้นตอนที่ทำได้หรือไม่เท่านั้น
หากทำให้สำเร็จแล้วแต่ผลลัพธ์ไม่ออกมา นั่นก็คือเรื่องของเครื่องมือ
ถ้าไม่ผ่าน ก็ควรกลับมาที่ฝ่ายตนเองก่อนเป็นอันดับแรก
การแยกสองส่วนนี้แค่ใส่ลงไป ทำให้การตัดสินใจถอดเงียบลงมาก
ความเงียบนี้หมายถึงความอาภัพใจ หรือความหงุดหงิดที่ไม่ปะปนกันอีกต่อไป
? สาเหตุที่ทำให้ผลงานตกลง ไม่สามารถแยกออกจากเครื่องมือหรือเราเองได้จากตัวเลข.
สิ่งที่จะดูไม่ใช่ผลทางคะแนน แต่ดูว่าตนเองสามารถปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนดไว้หรือไม่
? กระดาษสามบรรทัดที่เขียนไว้
ก่อนใส่ให้เขียนไว้อย่างนี้สามบรรทัด
บรรทัดแรก หากจะถอดเมื่อไร
บรรทัดที่สอง หลังถอดแล้วควรเว้นห่างไปเท่าไร
บรรทัดที่สาม หากจะเรียกคืนได้เมื่อไร
【เงื่อนไขการถอด: เดือนที่ดำเนินการตามขั้นตอนแล้วให้คงอยู่สองเดือน / เว้นห่าง: หนึ่งเดือน / คืน: ขั้นตอนดำเนินต่อเนื่องห้าครั้ง】รูปแบบนี้
การเขียนไว้จะมีสิ่งให้อ่านในวันที่ลำบาก
เมื่อวันที่ลำบาก การคิดด้วยตนเองมักรวมอารมณ์ของวันนี้เข้าไปด้วย
กระดาษที่เขียนไว้จะถูกวางไว้ร่วมกับคู่มือเครื่องมือ
และผมคิดว่าช่วงเวลาที่เขียนนั้นสำคัญมาก
ก่อนจะใส่ ยังไม่คาดหวังหรือผิดหวังต่อเครื่องมือชิ้นนี้
ในช่วงเวลานี้ ตนเองเป็นคนที่ไม่ลำเอียงที่สุดใช่ไหม
เมื่อเขียนครั้งเดียวแล้ว จะเหลือเพียงการอ่านต่อไปเท่านั้น
? วันที่ลำบากเมื่อคิดเอง ความรู้สึกวันนี้มักปะปน.
ตัวอย่างการปฏิบัติ:【เงื่อนไขการถอด: เดือนที่ดำเนินการตามขั้นตอนแล้วให้คงอยู่สองเดือน / เว้นห่าง: หนึ่งเดือน / คืน: ขั้นตอนดำเนินต่อเนื่องห้าครั้ง】
? สิ่งที่ทำเมื่อถอดจริงๆ จะทำอะไร
แม้จะตัดสินใจถอดก็มีสิ่งที่ต้องทำ
ก่อนอื่น ผมอ่านย้อนหลังสามเดือนก่อนถอดออกหนึ่งครั้ง
อ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็นอัตราส่วนของจำนวนครั้งที่ทำตามขั้นตอนได้
จากนั้น เขียนเหตุผลการถอดลงบนกระดาษเป็นบรรทัดเดียว
【เหตุผลที่ถอด: เดือนที่ทำตามขั้นตอนแล้วยังคงแนวราบเป็นสองเดือน】รูปแบบนี้
การเขียนไว้จะช่วยให้จำได้เมื่อเห็นเครื่องมือเดิมคราวหน้า
เมื่อจำได้ ก็ไม่ต้องซื้อสิ่งเดิมซ้ำอีกครั้ง
นี่ไม่ใช่เรื่องตลก มันเป็นสิ่งที่เคยทำจริงๆ
เมื่อสองปีก่อน ผมถอดไป แล้วลืมไปซื้อใหม่!
เพราะไม่ได้เขียนเหตุผล ตอนนั้นดูดีเลยคิดว่าจะดี
หลังจากนั้นช่วงที่ถอดไว้ ผมบันทึกขั้นตอนต่อไปอย่างเดียว
ตัวเลขของตัวเองในสถานะที่ไม่มีเครื่องมือ จะเป็นคู่เปรียบเทียบเมื่อใส่อะไรใหม่ต่อไป
? หากคุณเขียนเหตุผลการถอดไว้หนึ่งบรรทัด จะไม่ต้องซื้อซ้ำครึ่งปี。
ตัวอย่างการดำเนินการ:【เหตุผลที่ถอด: เดือนที่ทำตามขั้นตอนแล้วยังคงแนวราบเป็นสองเดือน】
⚠ เมื่อคืนถอยกลับ จะใช้วิธีการเริ่มต้นเหมือนเดิม
วันหนึ่งสิ่งที่ถอดออกไปก็จะกลับมาใช้ได้อีกวันหนึ่ง
ในช่วงนี้มักทำให้ละเลยเพราะใช้งานมาก่อน
เพราะคุ้นชิน ปริมาณก็จะเป็นเหมือนเดิมตั้งแต่แรก
ผมเจ็บปวดตอนคืนเดือนที่กลับมาใช้อีกครั้ง
ร่างกายจำได้ แต่ความรู้สึกของขั้นตอนกลับลดลงมากกว่าคิดไว้
ยิ่งไปกว่านั้น สภาพตลาดในช่วงที่ถอดไปก็เปลี่ยนไปด้วย
ดังนั้นเวลาจะกลับมาใช้อีกครั้ง ควรใช้ขั้นตอนเดียวกับตอนเริ่มต้นทั้งหมด
ลดจำนวน ปากการะบายความคิดลงไป แล้วบันทึกการประเมินของตนไว้ก่อน เพื่อดูความคลาดเคลื่อน
อ้อมมาก แต่ความทรงจำว่าคิดแบบนี้ก่อนหน้าเป็นอันตรายที่สุด
ความทรงจำจะเหลือเฉพาะช่วงที่ทำได้ดีเท่านั้น
เวลาคืนมาควรอ่านสามบรรทัดที่เขียนไว้บนกระดาษอีกครั้ง
⚠ ความทรงจำจะเหลือเฉพาะช่วงที่ทำได้ดีเท่านั้น ดังนั้นตอนคืนควรระมัดระวังมากขึ้น.
ร่างกายยังจำได้ แต่ความรู้สึกของขั้นตอนก็ลดลง ตลาดยังเปลี่ยนแปลงในช่วงที่ถอดออกไป
? เหตุผลที่ออกแบบในรูปแบบที่ง่ายต่อการถอด
เมื่อออกแบบ黄金ラインスナイパーAI มีสิ่งที่ตั้งใจไว้
ทำให้สามารถตรวจสอบก่อนตัดสินใจได้ว่าจะเป็นรูปแบบไหน
รายงานการตรวจสอบเป็นของทางการ 626 ฉบับ และข้อมูลสด 496 ฉบับที่เปิดเผย
ในการสร้างดูแผนภาพจริงมากถึง 9,192 แผ่น และลองคิดมากกว่าสามสิบแนวคิด
เหลือเพียงประมาณหนึ่งในสาม
แต่ก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นกับแต่ละบุคคล
รูปแบบชีวิต เวลาใช้งาน และขนาดบัญชีต่างกันทั้งหมด
ดังนั้นในข้อแนะนำจึงระบุว่าไม่ใช่เพียงชี้ทางด้วยลูกศรเท่านั้นจึงชนะไม่ได้
สำหรับผู้ที่ไม่เหมาะสมก็ยังระบุไว้อย่างชัดเจน
ในฐานะผู้ขาย การไม่บอกอาจง่ายกว่าใช่ไหม
แต่ หากให้ผู้ที่ไม่เข้ากันใช้งานนานๆ ไม่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ดังนั้นการให้ใส่เงื่อนไขถอก่อนไว้และให้ใช้งาน จะเป็นทางออกที่ดีต่อสุขภาพ
? หากองไม่เข้ากันให้ใช้งานนานก็ไม่เป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย。
สิ่งที่เผยแพร่คือ รายงานอย่างเป็นทางการ 626 ฉบับ / ข้อมูลดิบ 496 ฉบับ / การระบุผู้ที่ไม่เหมาะสม
⭕ ผู้ที่ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีนี้
สุดท้าย หากไม่จำเป็นก็ขอระบุไว้ด้วย
สำหรับผู้ที่ไม่ใช้เครื่องมือแม้แต่ชิ้นเดียว บทสนทนานี้เป็นเรื่องยาวสำหรับอนาคต
ในกรณีนั้นให้เก็บเฉพาะจำนวนครั้งที่ทำตามขั้นตอนที่ได้มาไว้กลับบ้าน
นอกจากนี้ สำหรับผู้ที่คิดว่าไม่เข้ากันก็ไม่จำเป็นต้องทำ
เหมือนผมที่เมื่อถอดคำพูดออกก็พูดไม่ออก
ส่วนเครื่องมือยังไม่รับประกันผลกำไรในอนาคต
เมื่อเข้าสู่ช่วงที่ไม่เข้ากัน บางครั้งจะยังคงมีแนวราบต่อไป
ไม่ได้ระบุว่าจะใส่ตอนไหน
ก่อนอื่นลองบัญชีทดลองหรือจำนวนเงินเล็กๆ เพื่อดูการเคลื่อนไหวและค่าใช้จ่าย
แล้วก่อนใส่ ให้เขียนเงื่อนไขการถอดไว้สามบรรทัดเท่านั้น
หากจะเขียนภายหลัง อาจจะไม่ยุติธรรมกับความเป็นธรรมได้
⭕ หากใส่หลังแล้วจะไม่เขียนอย่างเป็นธรรมอีกต่อไป。
สิ่งที่ทำไม่ได้: การตัดสินใจว่าจะใส่ที่ไหนหรือการรับประกันกำไรในอนาคต
? สรุป: ก่อนใส่ ให้เขียนวันที่ถอดไว้ก่อน
ที่ไม่สามารถตอบคำถามเรื่องเหตุผลที่ถอดออกไปได้เพราะยังไม่ได้กำหนดไว้
สามวันที่เป็นจุดเริ่มต้นทั้งหมดคือวันที่ทุกอย่างยังไม่ผ่านขั้นตอนของตนเอง
ดังนั้นผมจะเขียนสามบรรทัดไว้ก่อนจะใส่จริง เนื้อหาคือ【เงื่อนไขการถอด: เดือนที่ทำตามขั้นตอนแล้วให้คงอยู่สองเดือน / เว้นห่าง: หนึ่งเดือน / คืน: ขั้นตอนดำเนินต่อเนื่องห้าครั้ง】
ดูจุดที่จะสังเกตไม่ใช่ผลคะแนนเป็นหลัก แต่ดูว่าคุณสามารถทำตามขั้นตอนที่กำหนดไว้หรือไม่ ค่าตัวเลขบ่งชี้เครื่องมือหรือปัญหาของตนเองไม่ได้
วันที่ถอดควรมีเหตุผลเพียงบรรทัดเดียวเท่านั้น หากไม่คงไว้จะมีผลให้ซื้อของเดิมซ้ำหลังหกเดือน
ในวันที่คืนกลับ ใช้ขั้นตอนเดิมที่เริ่มต้นตั้งแต่แรก ความทรงจำจะเหลือช่วงที่ทำได้ดีเท่านั้น เพราะฉะนั้นช่วงนี้คือจุดที่อันตรายที่สุด
ถ้าคุณยังใช้อุปกรณ์ในปัจจุบันที่เงื่อนไขการถอนไม่แน่นให้ลองเขียนสามบรรทัดนี้วันนี้^^
ขอบคุณที่ติดตามอ่านเสมอครับ^^