【แค่ส่วนที่เข้าใจได้เท่านั้น ไม่เข้าไป】วิธีสร้างวันที่เหลือไว้ในบรรทัดเดียวสำหรับการพักไว้

ค่ำคืนวันอังคาร มีอยู่ส่วนหนึ่งที่ผมเข้าใจในหน้าจออยู่แค่ครึ่งเดียว

หลังจากเข้าไปแล้ว จะเคลื่อนไหวจากส่วนที่ไม่เข้าใจแล้วถูกตัดออก

……ส่วนที่เข้าใจก็ถูกต้องอยู่เหมือนกันนะ

เป็นเวลาซักพัก ผมใช้สิ่งนี้เป็นคำปลอบใจให้กับตัวเอง

แต่ครึ่งที่ถูกต้องนั้น เกี่ยวข้องกับผลลัพธ์แทบจะน้อยมากเลยใช่ไหม

จากวันนี้เป็นต้นไป ผมจะเริ่มเขียนแบบนี้ตลอดไป

ที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่ช่องที่เข้าใจได้ง่าย แต่เป็นช่องที่ยังไม่เข้าใจ

สวัสดีครับ!

ผมมาซาชิ^^

สิ่งที่หยุดไปคราวนี้คือการเข้าไปโดยอ้างอิงแค่ส่วนที่เข้าใจได้

แทนที่จะเป็นแบบนั้น ผมตัดสินใจทิ้งไว้เพียงบรรทัดเดียวของส่วนที่ไม่เข้าใจ

【รอ: ไม่รู้ว่าขึ้นไปถึงไหน】 ของจริงมีเพียงเท่านี้

คุณสามารถเขียนหลังจากนั้นเข้าไปได้ หรือปิดวันนั้นก็ได้

เมื่อเรียงเป็นสองเดือนก็พบว่า ผมมักข้ามส่วนเดิมๆ เสมอ

พูดถึงเหตุการณ์ในเย็นวันอังคารที่ขยับจากส่วนที่ไม่เข้าใจและถูกตัดออก。

✅ ครึ่งที่ถูกต้องไม่ได้เกี่ยวข้องกับผลลัพธ์

หลังจากถูกตัดออก ผมจ้องมองหน้าจออยู่สักพัก

ส่วนที่ผมอ่านอยู่ มันก็ตรงตามที่อ่านเลยนะ

ดังนั้นตอนแรกผมคิดว่าโชคไม่ดี

เช้าวันถัดมา ผมดูอีกรอบแล้วจึงรู้ว่าไม่ใช่แบบนั้น

ส่วนที่เคลื่อนไหวคืออีกฝั่งที่ผมไม่เคยมอง

การเรียกสิ่งที่มาจากสถานที่ที่ไม่เห็นว่าเป็นโชคจึงเป็นไปได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น ผมไม่รู้ว่าจะมาถึงมันได้อย่างไรจริงๆ

ครึ่งที่ถูกต้องนั้น ทำให้สบายใจเพียงอย่างเดียว ไม่ได้มีคุณค่าต่อความช่วยเหลือ

และด้วยความสบายใจที่มากขึ้น ก็จะติดอยู่ในความทรงจำอย่างแข็งแกร่ง

เมื่อจำได้อย่างแรงกล้า ก็จะมองเห็นครึ่งเดียวเดียวกันในครั้งต่อไป

วงจรนี้ น่าจะเป็นรูปแบบที่ไม่สามารถหนีออกไปได้ง่ายที่สุด

✅ ครึ่งที่ถูกต้องนั้นทำให้สบายใจเท่านั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับผลลัพธ์。

? คำถามที่ยังไม่รู้ ไม่เห็นเลยตั้งแต่ต้น

ตรงนี้เป็นส่วนที่ยากที่สุด

ส่วนที่ไม่เข้าใจ ไม่ได้เข้ามาในสายตาในรูปแบบของความไม่เข้าใจ

เพราะหน้าจอไม่ได้แสดงอะไรพิเศษ

ดังนั้นถ้าไม่พยายามหาก็จะหายไปทั้งอย่างนั้นแหละ

ผมหลายปีมองว่าได้ดูหน้าจอทั้งหมด

จริงๆ แล้วที่ดูคือส่วนที่ผมอ่านได้เท่านั้น

ส่วนที่อ่านไม่ได้ ถึงจะอยู่สายตา ก็ไม่ถูกนำขึ้นมาสัมผัส

นี่นะ ไม่ใช่เรื่องที่สามารถแก้ด้วยการระวังได้อย่างเดียว

เพราะสิ่งที่ต้องระวังนั้น ไม่ได้มองเห็นตั้งแต่แรก

ดังนั้นการตอบสนองจึงวางไว้ที่ขั้นตอนมากกว่าเป็นการระวัง

ทุกครั้ง ต้องเติมบรรทัดเดียวในส่วนที่ไม่เข้าใจ

? ส่วนที่ไม่เข้าใจ ไม่เห็นในสายตาในรูปแบบของการระบุออกมาเป็นข้อความ。

การระวังเพียงอย่างเดียวไม่พอ เพราะคนที่ต้องระวังก็ยังไม่เห็นตั้งแต่แรก

? ยิ่งรวมแหล่งข้อมูลที่เข้าใจได้มากเท่าไร ก็ยิ่งเพิ่มความเชื่อมั่นเท่านั้น

ทำไมถึงรวบรวมส่วนที่เข้าใจได้เท่านั้น?

เพราะมันให้ความรู้สึกดีมากขึ้น

ยิ่งมีข้อมูลที่อ่านได้มากขึ้น ความรู้สึกว่าเราเก่งขึ้นก็ยิ่งมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ข้อมูลที่รวบรวมมักหันไปในทิศทางเดียวกัน

ถ้าจัดข้อมูลในทิศทางเดียวกันสามชิ้นเรียงกัน ความมั่นใจจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

แต่ที่เพิ่มขึ้นคือความมั่นใจ ไม่ใช่หลักฐาน

เพราะยังไม่ได้ตรวจจากทิศทางที่แตกต่างกัน

รอบที่ฉันถูกบังคับให้ละลายใหญ่ที่สุด เกือบทั้งหมดอยู่ในรูปแบบนี้

รอบที่มีความมั่นใจสูงที่สุด เมื่อกลับมาอ่านทีหลัง เนื้อหาจะเอียงไปทางเดียว

การเอียงนั้นไม่เห็นเมื่ออยู่ในสถานที่จริง

การที่สามารถเห็นได้จริง คือตั้งแต่วางบิลท์สำหรับไม่เข้าใจ

? วางแหล่งข้อมูลในทิศทางเดียวกันแล้วเพิ่มขึ้น ไม่ใช่หลักฐาน แต่คือความมั่นใจ。

ยิ่งมีความมั่นใจมากเท่าไร เมื่อตรวจย้อนหลังข้อมูลจะเอียงไปยังทิศทางเดียวกัน

? ฉากรอคอยหนึ่งบรรทัดเดียว

สิ่งที่ทำจริงๆ คือแค่สิ่งนี้เท่านั้น

【รอ: ไม่รู้ว่าขึ้นไปถึงไหน】 เพิ่มบรรทัดนี้ลงไปในบันทึกก่อนเข้าใช้

สิ่งที่เขียนคือส่วนที่ผมไม่สามารถพูดเป็นคำพูดบนหน้าจอนี้ได้ตอนนี้

ถึงแม้จะพูดไม่คล่อง แต่หากชี้สถานที่ได้มันก็พอแล้ว

ไม่จำเป็นต้องเขียนเหตุผลว่าทำไมไม่เข้าใจ

แค่ยอมรับว่าไม่เข้าใจและชี้สถานที่ก็พอ

เมื่อเขียนดู บางครั้งก็ไม่สามารถออกมาเป็นคำพูดได้ง่ายๆ ทุกครั้ง

ไม่กี่วันแรกมีวันที่ไม่คิดอะไรออกเลย

วันที่คิดไม่ออกมักเป็นวันที่มองไม่เห็นสถานที่มากกว่า

จึงไม่ควรว่างเปล่าไว้ ควรเขียนว่าเรายังหาต่อไม่พบ

ถ้าบันทึกไว้ จะทำให้แยกแยะได้ง่ายเมื่อย้อนกลับมาอ่าน

? ไม่เขียนเหตุผลที่ทำให้ไม่เข้าใจ แค่ระบุสถานที่ก็พอแล้ว。

ตัวอย่างการปฏิบัติ: 【รอ：ไม่ทราบว่าคลังออกจากอยู่ต่อไปถึงไหน】

? วิธีดำเนินการจริงหลังเขียนรอคอย

การจัดการหลังจากเขียนแบ่งเป็นสองส่วน

รอคอยนั้นเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจครั้งนี้หรือไม่

ถ้าไม่เกี่ยวข้อง ก็เข้าไปได้ตามที่ควร

ถ้าเกี่ยวข้อง ก็ต้องปิดวันนั้น

ตัวอย่างคือสถานที่ที่ต้องเสร็จใกล้ๆ มีส่วนที่ไม่เข้าใจ

ถ้าไม่เข้าใจตรงนั้น ไม่สามารถกำหนดทางออกได้

รอบที่ออกไม่ได้ก็จะสับสนเสมอหลังเข้าไป

รอบที่สับสน ไม่ว่าชนะหรือแพ้ ก็ไม่สามารถนำมาดัดแปลงเป็นบันทึกได้

【รอ：ไม่สามารถอ่านเส้นทางออกได้/ดังนั้นวันนี้จะปิด】

วันที่ปิดก็ยังคงมีบันทึก จึงนับได้ในภายหลัง

เมื่อจำนวนมาขึ้นความสาเหตุของวันที่ปิดจะค่อยๆ เข้าคอนเซปต์เดียวกัน

เมื่อเข้าคอนเซ็ปต์แล้ว นั่นคือช่องว่างของตัวเอง

? วันที่ไม่เข้าใจใกล้ทางออก ปิดวันนั้นไปได้ เมื่อทางออกยังไม่กำหนด。

ตัวอย่างการปฏิบัติ：【รอ: ไม่สามารถอ่านเส้นทางออกได้/ ดังนั้นวันนี้จะปิด】

⚠ อย่าพยายามทำให้รอคอยเป็นศูนย์

ตั้งแต่เริ่มต้น ผมติดขัดที่นี่หนึ่งครั้ง

เมื่อมีรอคอย เขาจะอยากเติมเต็ม

ผมไปค้นหาสิ่งให้เข้าใจก่อนแล้วเข้าไป

ผลลัพธ์คือจำนวนครั้งที่เข้าไปลดลงอย่างมาก

หากลดลงอย่างเดียวคงพอได้ แต่ความเมื่อยล้าก็รุนแรงขึ้นด้วย

นั่งหน้าจอค้นหาตลอดจนสุดท้ายไม่เข้าไปเลยหลายวัน

ตอนนี้ผมเปลี่ยนความคิดแล้ว

รอคอยไม่ใช่เพื่อทำให้หมด แต่เพื่อให้พอเห็นได้ชัดเจน

ส่วนที่ไม่เข้าใจยังคงอยู่เสมอ

การมีอยู่จริงๆ ก็เป็นเรื่องปกติใช่ไหม

ปัญหาคือเข้าไปโดยไม่ทันรับรู้ว่ามีอยู่

⚠ รอคอยไม่ใช่เพื่อให้หายไปหมด แต่เพื่อให้มองเห็นได้ชัดขึ้น。

ส่วนที่ไม่เข้าใจจะยังคงอยู่เสมอ สิ่งที่เป็นปัญหาคือ ไม่ตระหนักถึงมันเมื่อเข้าไป

? ถ้าคอมรื้อรอคอยเดียวกันสามครั้ง ให้ตรวจสอบมัน

เมื่อเขียนทุกวัน คำเดิมจะถูกปรากฏขึ้นหลายครั้ง

ถ้าปรากฏสามครั้ง ให้ตัดสินใจสร้างสัปดาห์สำหรับตรวจสอบที่จุดนั้น

การตรวจสอบไม่ใช่ที่หน้าจอ แต่เป็นช่วงเวลาที่ตลาดปิด

บนหน้าจอ หน้าก็อยากเข้าไปตรวจสอบไปพร้อมกับดู

สำหรับผม ตกลงกันครั้งแรกว่าถูกตั้งอยู่ที่จุดหมายด้านบน

ไม่แน่ใจว่าไปถึงที่ไหนทุกครั้ง

ช่วงสุดสัปดาห์เรียงเหตุการณ์จากอดีตก็มองดูเฉพาะตรงนั้น

ทั้งหมดยังไม่เข้าใจโดยสมบูรณ์ ตรงตรงนี้ยังไม่เข้าใจเลยจริงๆ

แต่ถึงจะไม่เข้าใจ ก็มีวิธีจัดการที่แน่นอนแล้ว

อดีตที่ไม่เข้าใจ จะถูกมองด้วยความกว้างที่จำกัด

การเข้าใจมากขึ้นกับการจัดการมีความแตกต่างกัน

? การเข้าใจมากขึ้นกับการจัดการแตกต่างกัน。

การตรวจสอบไม่ใช่ที่หน้าจอ แต่เป็นเวลาที่ตลาดปิด

✔ วันที่มีรอคอยมาก จะลดจำนวน

อีกอย่างหนึ่ง ผมมีระเบียบที่ใช้จำนวนมาช่วยด้วย

ถ้าวันนั้นรอคอยสองอันขึ้นไป ให้ลดจำนวนลง

ถ้าสามอันขึ้นไป จะไม่เข้าไปเลยในวันนั้น

ตัดสินใจด้วยจำนวน เพราะถ้าตัดสินด้วยคุณภาพ มักจะเบี่ยงเบนทุกครั้ง

รอคอยนี้หนักเบาได้ การตัดสินใจด้วยจำนวนจะทำให้เหมือนกันทุกครั้ง

จำนวนเท่านั้นจะทำให้ผลลัพธ์สม่ำเสมอ

【รอ 2 อัน / ดังนั้นจำนวนจะครึ่งหนึ่งของปกติ】จะคงไว้ในรูปแบบนี้

เริ่มแรก ผมพบว่าในวันที่มีความมั่นใจสูง รอคอยกลับน้อยลงไม่ใช่ไม่จริง

ตรงกันข้าม ในวันที่มีความมั่นใจสูง ผมไม่เติมรอคอยเลยมากกว่า

ถ้าบังคับด้วยจำนวน จะไม่สามารถทำการลัดขั้นได้

เพียงอย่างนี้ รอบที่ถูกล้อมจะลดลงอย่างมาก

✔ ตัดสินด้วยน้ำหนักหนักเบา จะทำให้ไม่มั่นคง หากใช้เพียงจำนวนก็จะได้ผลลัพธ์เหมือนเดิม。

ตัวอย่างการดำเนินการ：【รอ 2 อัน / ดังนั้นจำนวนจะเป็นครึ่งหนึ่งของปกติ】

❌ ไม่รอจนรู้ทุกอย่าง

บันทึกข้อผิดพลาดตรงข้ามไว้ด้วย

เมื่อมีรอคอยหลายครั้งขึ้น อาจจะมาหาทางรอคอยช้ากว่าเดิม

คิดว่าเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วจะเข้าไป

แต่ในความจริงมีสถานการณ์ที่ทุกอย่างพร้อมไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก

เมื่อคิดว่ามาถึงแล้ว มักเป็นช่วงที่การเคลื่อนไหวนั้นจบลงไปแล้ว

ดังนั้นฉันจึงยอมรับเข้าไปในวันที่มีรอคอยด้วย

เงื่อนไขการยอมรับคือ รอคอยนั้นไม่เกี่ยวข้องกับทางออก

ถ้าไม่เกี่ยวข้อง ก็สามารถถือไว้ไม่เข้าใจได้

หากเข้มงวดมากกว่านี้ก็จะไม่ได้เข้าเลยแม้แต่วันเดียว

ช่วงที่ไม่สามารถเข้าไปได้จะทำให้บันทึกสะสมไม่ได้

ถ้าไม่สะสม บางครั้งก็ทำให้ไม่เห็นช่องว่างของตัวเอง

❌ โอกาสที่ทุกอย่างจะพร้อมแทบไม่มีเลย มักจะมาหลังจากการเคลื่อนไหวเสร็จแล้ว。

เงื่อนไขที่อนุญาตให้เข้าไปได้แม้มีรอคอยคือรอคอยไม่เกี่ยวข้องกับทางออก

? วิธีการเขียนหนึ่งอย่าง ปรับคุณภาพของการลังเล

แม้จะไม่เข้าใจเหมือนเดิม การเขียนอธิบายก็ทำให้จัดการได้ง่ายขึ้น

วันที่บอกว่าเป็นความกังวลก็ยังไม่ได้อะไรในภายหลัง

ความกังวลเป็นความรู้สึก เพราะไม่ชี้สถานที่ไว้ที่นั่น

สิ่งที่ชี้คือ สถานที่และความไม่เข้าใจในที่นั่น

ถ้าสองสิ่งนี้รวมอยู่ด้วย บรรทัดสั้นๆ เพียงหนึ่งบรรทัดก็เพียงพอ

นอกจากนี้ การเขียนว่าไม่เข้าใจก็ไม่ใช่การแพ้

ยิ่งไปจนถึงคิดว่ารู้ ยิ่งอันตรายมากขึ้น

รอบที่คิดว่ารู้ไม่มีรอยตรวจสอบอะไรเหลืออยู่

รอบที่ไม่มีรอยตรวจสอบจะไม่เป็นข้อมูลในการอ่านในเดือนถัดไป

ถ้าคุณเขียน มันจะกลายเป็นข้อมูล ถ้าไม่เขียน มันจะหายไป

ต่างกันแค่บรรทัดเดียว แต่เมื่อสะสมสองเดือน ความต่างจะชัดขึ้น

? เขียนว่าไม่เข้าใจไม่ใช่การแพ้ แต่คิดว่ารู้มีอันตรายมากกว่า。

ไม่เขียนแค่ความกังวล แต่เขียนสองอย่างคือ สถานที่ และ เนื้อหาที่ไม่เข้าใจที่นั่น

? ไม้เครื่องมือไม่ได้บอกสิ่งที่ไม่เข้าใจออกมา

เครื่องมือที่ทำให้จัดลำดับแนวทางได้ช่วยลดเวลาหาได้มาก

ผมก็ใช้อยู่ และช่วยให้เช้าตรู่หายยุ่งมากขึ้น

แต่ส่วนที่สำคัญที่สุดของเรื่องนี้อยู่นอกเครื่องมือ

สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจจริงๆ มองเห็นได้จากภายนอกไม่ได้

ยิ่งใส่เครื่องมือเข้าไป จะทำให้ส่วนนี้มองเห็นได้ยากขึ้น

เมื่อข้อมูลที่เป็นไปได้ชัดเจน มักทำให้รู้สึกว่าเสร็จสิ้นการค้นแล้ว

สิ่งที่มองเห็นกับ สิ่งที่ยืนยันแล้วเป็นของสองอย่างที่ต่างกัน

ดังนั้นในสัปดาห์ที่ใส่เครื่องมือเข้าไป ให้เติมช่องรอคอยให้ครบ

เมื่อเติมแล้ว แม้วันที่แสดงจะมีรอคอยก็ยังคงมี

การคงอยู่ของรอคอยเป็นเรื่องปกติ และจะแข่งกับการตัดสินจำนวน

การแสดงผลและ ปริมาณที่ทราบอยู่เป็นเรื่องคนละเรื่อง

? ในวันที่มีแสดง ยังมีรอคอยอยู่เป็นเรื่องปกติ นี่คือเรื่องปกติ。

สัปดาห์ที่ใส่เครื่องมือเข้าไป ให้เติมช่องรอคอยให้ครบ เพราะมันทำให้มองเห็นได้ง่ายขึ้น

⭕ ถ้าการเขียนนี้ไม่เหมาะสม

สุดท้าย ถ้าไม่เหมาะสมก็ให้บันทึกไว้ด้วย

สำหรับคนที่เข้าไปหลายสิบครั้งในหนึ่งวัน การเขียนทุกครั้งอาจไม่ใช่เรื่องจริง

ในกรณีนั้นควรเขียนเฉพาะตอนที่จำนวนเพิ่มขึ้นจะดีกว่า

นอกจากนี้ สำหรับผู้ที่กำหนดเงื่อนไขและเข้าไปแบบเครื่องจักร ก็ไม่จำเป็น

ถ้าการสร้างรอคอยไม่ผูกกับการตัดสินใจ ก็ไม่จำเป็นต้องมีช่องรอคอย

วิธีเขียนนี้จะเวิร์คมากขึ้นเมื่อรอคอยมีโอกาสผิดพลาดมากขึ้น

สิ่งที่ฉันไม่สามารถหลุดออกมาด้วยวิธีนี้คือ สิ่งที่ตรงนั้นเลย

ไม่ใช่เรื่องที่ตัวเลขจะเปลี่ยนทันทีเมื่อเริ่มต้น

สิ่งที่เปลี่ยนตั้งแต่แรกคือ วิธีรับมือเมื่อออกจากรอคอย

⭕ สิ่งที่เปลี่ยนแรกไม่ใช่ตัวเลข แต่เป็นวิธีรับมือเมื่อถูกตัดออก。

คนที่ไม่เหมาะสม: ผู้ที่เข้าไปหลายสิบครั้งในหนึ่งวัน และคนที่เข้าไปตามเงื่อนไขโดยอัตโนมัติ

? สรุป: คงเหลือเพียงหนึ่งบรรทัดสำหรับส่วนที่ไม่เข้าใจ

ครึ่งที่ถูกต้องอยู่ในหน้าจอครึ่งหนึ่ง และการเคลื่อนไหวนั้นมาจากอีกทางที่ไม่เห็น

ดังนั้นจึงคงบรรทัดนี้ไว้ในส่วนรอคอย: 【รอ: ไม่ทราบว่าขึ้นไปถึงไหน】 คงไม่สามารถเรียกมาว่าโชคได้

วิธีเขียนก็ง่าย เพียงเพิ่มส่วนที่ไม่เข้าใจลงในบันทูก่อนเข้าใช้งานหนึ่งช่อง

ถ้ารอคอยนั้นเกี่ยวข้องกับทางออก ของวันนั้นก็จะปิดไป ถ้าไม่เกี่ยวข้อง ก็เข้าไปต่อได้ตามปกติ

ถ้ารอคอยมากกว่าสองอัน ให้ลดจำนวนลง หากมากกว่าสามอัน จะไม่เข้าไปเลย

ถ้าคำเดิมเกิดขึ้นสามครั้ง เราจะตรวจสอบในช่วงเวลาที่ตลาดปิด ปรับวิธีการใช้งานได้ ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่าง

สำหรับผู้ที่มักจะผิดพลาดมากที่สุดให้ลองเพิ่มบรรทัดสำหรับส่วนที่ไม่เข้าใจดู^^

? ดูฟังก์ชันและการใช้งานของ 黄金ラインสไนเปอร์ AI

ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือเสมอครับ^^