ใส่ช่วงเวลาที่ไม่ต้องทำอะไรลงในตารางเงื่อนไขวันที่ไม่มีเงื่อนไขในการปิดหน้าจอ

ดูหน้าจอที่ไม่ยอมขยับต่อไป คุณไม่ตอบสนองกับเงื่อนไขที่เบื่อจนเกินไปหรือ?

สวัสดีครับ!

ผมมาซาชิครับ^^

เมื่อไม่มีจุดเด่นทั้งด้านบนและด้านล่าง ยิ่งมีการตัดสินใจบนโซเชียลมากขึ้น เพราะเมื่อหน้าจอยังคงนิ่งอยู่ เราจะรู้สึกว่าเราโดนทิ้งไว้คนเดียว

เวลาที่ไม่ทำอะไรสักนิด ไม่ใช่ช่องว่าง เผชิญเงื่อนไขแล้วจดจำนำเงินทุนและสมาธิไว้สำหรับสถานการณ์ถัดไป

สัปดาห์นี้ เราจะเรียงลำดับจนถึงการนำไปใช้งาน มากกว่าคำตอบที่มองเห็น

✅ เขียนเหตุผลการรอในสถานะ ไม่ใช่ราคาภายใน

เมื่อทิศทางยังไม่ออกมา มักคิดถึงรอจนถึงราคาที่ใด

ข้อความจริงในบทนี้คือ【ไม่มีการตอบสนอง/ช่วงกว้างไม่ทราบ/ไม่สามารถวางยกเลิกได้】

สิ่งที่มักเกิดขึ้นคือ เมื่อมีการเคลื่อนไหวเล็กน้อย ก็ทำให้เหตุผลในการรอตกไป

จะเขียนเหตุผลในการรอในสถานะว่าอะไรที่ควรมองเพื่อให้ได้เขียนไว้？

สำหรับผม ผมเริ่มจากการเรียงสถานะของการตอบสนอง ความกว้าง และการยกเลิก

บันทึกจริงคือ【ไม่มีการตอบสนอง/ช่วงกว้างไม่ทราบ/ไม่สามารถวางยกเลิกได้】

ถ้าเขียนในสถานะ จะสามารถมองเห็นเงื่อนไขที่ขาดหายไปได้ แม้ราคาจะใกล้เข้ามา

การเคลื่อนไหวเล็กน้อยก็ทำให้เหตุผลในการรอหายไป และการตัดสินใจก็ดีขึ้นทีละนิด

ถ้าอยู่ในสามคอลัมน์แบบเดิม ก็ปิดหน้าจอ

วันถัดไปอ่านเป็นการดำเนินการไม่ใช่ผลลัพธ์ เช่น【ไม่มีการตอบสนอง/ช่วงกว้างไม่ทราบ/ไม่สามารถวางยกเลิกได้】

เมื่อเขียนเหตุผลในการรอด้วยสถานะ ไม่ใช่ราคาก็ไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

การเรียงสถานะของการตอบสนอง ความกว้าง และการยกเลิก จะเป็นเส้นหยุดงานครั้งนี้

ท้ายสุด หากยังคงอยู่ในสามคอลัมน์ ก็ปิดหน้าจอ

✅ สรุปใจความ: เรียงสถานะของการตอบสนอง ความกว้าง และการยกเลิก

? ตัวอย่างการดำเนินการ: ไม่มีการตอบสนอง/ช่วงกว้างไม่ทราบ/ไม่สามารถวางยกเลิกได้

? กำหนดเวลามองครั้งถัดไปก่อน

แม้ปิดหน้าจอไปก็อาจเปิดขึ้นมาอีกในไม่กี่นาที

ข้อความจริงในบทนี้คือ【การตอบสนองในจุดที่เป็นก้าวสำคัญหรือตั้งเวลาเปิดไม่เกิน】

สิ่งที่มักเกิดคือการตัดสินใจแบบเดิมซ้ำอีกโดยไม่มีข้อเท็จจริงใหม่

เพื่อกำหนดเวลามองครั้งถัดไปไว้ก่อน ควรมองอะไรบ้าง?

สำหรับผม เริ่มจากการจองจุดเริ่มต้นสำหรับการยืนยันใหม่

บันทึกจริงคือ【การตอบสนองในจุดสำคัญหรือตั้งเวลาการเปิดไม่เกิน】

เมื่อเหตุผลในการมองชัดเจน การมาเยือนซ้ำจากความเบื่อจะลดลง

การ повторตัดสินใจซ้ำแบบไม่มีข้อเท็จจริงใหม่จะค่อยๆไปข้างหน้า

ดังนั้นจึงเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างการแจ้งเตือนกับเวลา

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【การตอบสนองในจุดสำคัญหรือตั้งเวลาการเปิดไม่เกิน】

เมื่อจะกำหนดเวลามองครั้งถัดไป ควรไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

จะจองจุดเริ่มต้นเพื่อการยืนยันใหม่ไว้เป็นหยุดนี้

ท้ายสุด หากเลือกเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งของการแจ้งเตือนหรือเวลา ก็จบการตรวจสอบบทนี้

? จุดสำคัญ: จองจุดเริ่มต้นสำหรับการยืนยันใหม่

? ตัวอย่างการดำเนินการ: การตอบสนองในจุดสำคัญหรือตั้งเวลาการเปิดไม่เกิน

? ไม่ยึดมั่นในความแน่นอนโดยไม่อ้างอิงหลักฐาน

สัปดาห์ที่ยากจะพบคำพูดรุนแรงมากขึ้น

ข้อความจริงในบทนี้คือ【การคาดการณ์ทิศทางอ่านแล้ว/การตรวจสอบการตอบสนองของตนเองยังไม่เสร็จ】

สิ่งที่มักเกิดคือ การตีความเสียงมั่นใจเป็นความสูงของความน่าจะเป็น

เพื่อไม่ให้ยึดถือความมั่นใจเป็นหลักฐาน ต้องมองอะไรบ้าง?

สำหรับผม จะเริ่มจากการกลับไปสู่ข้อเท็จจริงบนหน้าจอของตัวเอง

บันทึกจริงคือ【การคาดการณ์ทิศทางอ่านแล้ว/การตรวจสอบการตอบสนองของตนเองยังไม่เสร็จ】

หากแยกพลังการตีความออกจากเงื่อนไขสั่งซื้อ ความรีบร้อนจะลดลง

การตีความเสียงมั่นใจเป็นความน่าจะเป็นสูงขึ้น ทำให้การตัดสินใจก้าวหน้าไปทีละน้อย

ดังนั้นคำตัดสินของผู้อื่นจะถูกวางไว้ในช่องตีความ

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【การคาดการณ์ทิศทางอ่านแล้ว/การตรวจสอบการตอบสนองของตนเองยังไม่เสร็จ】

เมื่อไม่อ้างอิงหลักฐานตามความมั่นใจ ก็ไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

กลับไปยังข้อเท็จจริงบนหน้าจอของตัวเอง เป็นหยุดนี้

ท้ายสุด คำตัดสินของผู้อื่นจะถูกวางไว้ในช่องตีความ แล้วจบการตรวจสอบบทนี้

? จุดสำคัญ: กลับไปยังข้อเท็จจริงบนหน้าจอของตัวเอง

? ตัวอย่างการดำเนินการ: การคาดการณ์ทิศทางอ่านแล้ว/การตรวจสอบการตอบสนองของตนเองยังไม่เสร็จ

؟ แจ้งเตือนเวลาที่ไม่ดังเสียงให้ถือเป็นปรกติ

เมื่ออุปกรณ์เงียบ ก็อยากปรับการตั้งค่า

ข้อความจริงในบทนี้คือ【การทำงานปกติ/เป้าหมายปกติ/เงื่อนไขยังไม่สำเร็จ】

สิ่งที่มักเกิดคือ ความเบื่อลดลงแต่ความรู้สึกว่าเป็นข้อบกพร่องเพิ่มขึ้น

เพื่อให้เวลาที่แจ้งไม่ดังถือเป็นปกติ ควรมองอะไร?

สำหรับผม เริ่มจากการดูทีละขั้นตอนของการทำงาน ติดตามเป้าหมาย และเงื่อนไขที่ต้องสำเร็จ

บันทึกจริงคือ【การทำงานปกติ/เป้าหมายปกติ/เงื่อนไขยังไม่สำเร็จ】

หากตรวจสอบความสงบที่เป็นปกติได้ ก็จะหลีกเลี่ยงการปรับแต่งเกินเหตุ

การทำให้ความเบื่อกลายเป็นข้อบกพร่องและการตัดสินใจให้เคลื่อนไหนไปยังขั้นถัดไป

ดังนั้นในระหว่างนี้การเปลี่ยนค่าผู้ใช้งานจะถูกระงับไว้

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【การทำงานปกติ/เป้าหมายปกติ/เงื่อนไขยังไม่สำเร็จ】

เมื่อเวลาที่แจ้งไม่ดัง ถือว่าควรไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

ดูการทำงาน ตามเป้าหมาย และเงื่อนไขที่สำเร็จเป็นหยุดนี้

ท้ายสุด การเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลานี้จะถูกระงับไว้ เพื่อจบการตรวจสอบบทนี้

? จุดสำคัญ: ดูการทำงาน ตามเป้าหมาย และเงื่อนไขที่สำเร็จ

? ตัวอย่างการดำเนินการ: การทำงานปกติ/เป้าหมายปกติ/เงื่อนไขยังไม่สำเร็จ

⚠ แม้การพลาดควรมีบันทึกสักหนึ่งรายการ

วันที่ไม่มีคำสั่งใดๆ รู้สึกว่าไม่ได้เรียนรู้อะไร

ข้อความจริงในบทนี้คือ【ไม่ได้วางตำแหน่งยกเลิกจึงยังไม่ลงมือ】

สิ่งที่มักเกิดคือ การใส่คำสั่งเล็กๆ เพียงเพื่อสร้างผลงาน

เพื่อให้มีบันทึกเมื่อปฏิเสธการกระทำ คุณควรมองอะไร?

สำหรับผม เริ่มจากการสรุปเหตุผลที่ไม่แตะต้องไว้ในประโยคหนึ่ง

บันทึกจริงคือ【ไม่ได้วางตำแหน่งยกเลิกจึงยังไม่ลงมือ】

เมื่อมีหลักฐานการตัดสินใจคงอยู่ จะไม่ประเมินวันด้วยการมีหรือไม่มีการสั่ง

การสร้างผลงานเพียงเพื่อไม่ลงมือ จะทำให้การตัดสินใจช้าลงทีละนิด

ดังนั้นในตอนเช้าถึงจะบันทึกความยาวที่สามารถอ่านได้

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【ไม่ได้วางตำแหน่งยกเลิกจึงยังไม่ลงมือ】

เมื่อมีบันทึกเมื่อปฏิเสธการกระทำหนึ่งรายการ จะไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

การสรุปเหตุผลที่ไม่แตะต้องไว้ในประโยคหนึ่งเป็นหยุดนี้

ท้ายสุด บันทึกยาวที่อ่านได้ในตอนเช้าจะถูกบันทึกไว้ เพื่อจบการตรวจสอบบทนี้

? จุดสำคัญ: สรุปเหตุผลที่ไม่แตะต้องไว้ในประโยคหนึ่ง

? ตัวอย่างการดำเนินการ: ไม่ได้วางตำแหน่งยกเลิกจึงยังไม่ลงมือ

? ไม่เติมเวลาว่างด้วยการรวบรวมข้อมูล

เมื่อ AI ทำงานเสร็จเร็วขึ้น ก็อยากหาวิธีใช้เครื่องมืออื่น

ข้อความจริงในบทนี้คือ【ยังรอรายการปรับปรุงสัปดาห์นี้ไม่เกี่ยวข้อง】

สิ่งที่มักเกิดคือ การกลับไปยังรวบรวมข้อมูลโดยไม่ตรวจสอบผลลัพธ์

เพื่อไม่ให้เวลาว่างถูกเติมด้วยข้อมูลควรดูอะไร?

สำหรับผม เริ่มจากไม่เปิดเอกสารที่ไม่มีการใช้งานต่อไป

บันทึกจริงคือ【ยังรอรายการปรับปรุงสัปดาห์นี้ไม่เกี่ยวข้อง】

หากวางแผนการใช้งานไว้ สติปัญญาจะมากขึ้นกว่าความรู้

การคืนเวลาให้กับการรวบรวมข้อมูลโดยไม่ตรวจสอบผลลัพธ์ และการตัดสินใจก้าวไปทีละนิด

ดังนั้นจึงกำหนดที่จัดเก็บไว้และสิ้นสุดการดู

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【ยังรอรายการปรับปรุงสัปดาห์นี้ไม่เกี่ยวข้อง】

เมื่อเวลาว่างไม่เติมเต็มด้วยข้อมูล ควรไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

เรื่องต่อไปที่ไม่มีข้อมูลก็ควรไม่เปิด

ท้ายสุด ตั้งค่าเก็บไว้และดู จากนั้นจบบทนี้

? จุดสำคัญ: เวลาถัดไปไม่มีข้อมูล

? ตัวอย่างการดำเนินการ: ยังรอรายการปรับปรุงสัปดาห์นี้ไม่เกี่ยวข้อง

? กำหนดเงื่อนไขการพิจารณาให้อยู่ในหนึ่งหน้าจอ

การเปิดบันทึกหลายรายการกระจายเหตุผลในการรอ

ข้อความจริงในบทนี้คือ【การนำไปใช้คือการตรวจสอบการตอบสนอง/การหยุดคือยังไม่แน่ชัดในการยกเลิก】

สิ่งที่มักเกิดคือ เลือกเงื่อนไขที่ดีต่อเหตุผลมาซื้อขาย

เพื่อให้เงื่อนไขการพิจารณาถูกแสดงในหน้าจอเดียว ควรมองอะไร?

สำหรับผม เริ่มจากเรียงเงื่อนไขการนำไปใช้กับการหยุดการใช้งาน

บันทึกจริงคือ【การนำไปใช้คือการตรวจสอบการตอบสนอง/การหยุดคือยังไม่แน่ชัดในการยกเลิก】

การเปรียบเทียบในหน้าจอเดียวจะป้องกันการมองแค่มุมด้านหนึ่ง

การจับเงื่อนไขที่สะดวกเพียงอย่างเดียวและตัดสินใจไปข้างหน้า

เมื่อมีตัวเลือกออกมา ควรอ่านหยุด欄ก่อน

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【การนำไปใช้คือการตรวจสอบการตอบสนอง/การหยุดคือยังไม่แน่ชัดในการยกเลิก】

เมื่อ置เงื่อนไขการพิจารณาให้อยู่บนหน้าจอเดียว ควรไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

เรียงเงื่อนไขการนำไปใช้กับการหยุดการใช้งานไว้ในการหยุดนี้

ท้ายสุด เมื่อมีตัวเลือกออกมา ควรอ่านหยุด欄ก่อนจนจบการตรวจสอบบทนี้

? จุดสำคัญ: เรียงเงื่อนไขการนำไปใช้กับการหยุดการใช้งาน

? ตัวอย่างการดำเนินการ: การนำไปใช้คือการตรวจสอบการตอบสนอง/การหยุดคือยังไม่แน่ชัดในการยกเลิก

? แยกความน่าเบื่อกับความกังวลออกจากกัน

เวลาที่ไม่ได้ทำอะไรจะผสมผสานความรู้สึกสองอย่างไว้

ข้อความจริงในบทนี้คือ【ความเบื่อเจ็ด/ความกังวลสาม/เงื่อนไขไม่เปลี่ยนแปลง】

สิ่งที่มักเกิดคือ เนื่องจากความกังวลจึงวิเคราะห์เพิ่มขึ้น และจากความเบื่อจึงสั่งซื้อเพิ่มขึ้น

จะบันทึกความเบื่อกับความกังวลแยกจากกันได้อย่างไร?

สำหรับผม เริ่มจากการตั้งชื่อสั้นๆ ให้กับอารมณ์ปัจจุบัน

บันทึกจริงคือ【ความเบื่อเจ็ด/ความกังวลสาม/เงื่อนไขไม่เปลี่ยนแปลง】

เมื่อบอกสถานะด้วยคำพูด จะไม่เปลี่ยนความอารมณ์เป็นเงื่อนไข)

การทำให้ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงความกังวลเป็นเงื่อนไข เพราะจะทำให้เกิดการเลือกมากขึ้น

ดังนั้นตัวเลขจะถูกใช้เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงของตนเท่านั้น

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【ความเบื่อเจ็ด/ความกังวลสาม/เงื่อนไขไม่เปลี่ยนแปลง】

เมื่อบันทึกความเบื่อกับความกังวลแยกกัน จะไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

การตั้งชื่อสั้นๆ ให้กับอารมณ์ปัจจุบันคือหยุดนี้

สุดท้าย ตัวเลขจะถูกใช้เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงของตนเท่านั้น

? จุดสำคัญ: ตั้งชื่อสั้นๆ ให้กับอารมณ์ปัจจุบัน

? ตัวอย่างการดำเนินการ: ความเบื่อเจ็ด/ความกังวลสาม/เงื่อนไขไม่เปลี่ยนแปลง

✔ ดูจำนวนครั้งที่ปิดในช่วงสุดสัปดาห์

การนับเฉพาะจำนวนธุรกรรมไม่ทำให้เห็นคุณค่าของการรอ

ข้อความจริงในบทนี้คือ【ปิดไปสี่ครั้ง/ตรวจสอบซ้ำสองครั้ง/เยี่ยมซ้ำโดยเสียไปหนึ่งครั้ง】

สิ่งที่มักเกิดคือ วันไม่ได้ทำอะไรกลายเป็นศูนย์การเติบโต

จะดูจำนวนครั้งที่ปิดในช่วงสุดสัปดาห์ได้อย่างไร?

สำหรับผม เริ่มจากการรวมจำนวนครั้งที่ปิดเพราะเงื่อนไขไม่ครบถ้วนด้วย

บันทึกจริงคือ【ปิดไปสี่ครั้ง/ตรวจสอบซ้ำสองครั้ง/เยี่ยมซ้ำโดยเสียไปหนึ่งครั้ง】

เมื่อการตัดสินใจปิดกลายเป็นตัวเลข ก็สามารถปรับปรุงวิธีรอได้

การมองไม่ทำอะไรมาเป็นศูนย์การเติบโต และการตัดสินใจก้าวไปทีละนิด

ดังนั้นกำหนดไว้ในหน้าที่ต่าง แล้วไปที่หน้าอื่น

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【ปิดไปสี่ครั้ง/ตรวจสอบซ้ำสองครั้ง/เยี่ยมซ้ำโดยเสียไปหนึ่งครั้ง】

เมื่อดูจำนวนครั้งที่ปิดในช่วงสุดสัปดาห์ ควรไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

รวมจำนวนครั้งที่ปิดเนื่องจากเงื่อนไขไม่ครบถ้วนจะเป็นหยุดนี้

สุดท้ายจะวางกำไรไว้ในหน้าแยกต่างหาก เพื่อจบการตรวจสอบบทนี้

✔ จุดสำคัญ: รวมจำนวนครั้งที่ปิดเนื่องจากเงื่อนไขไม่ครบถ้วนด้วย

? ตัวอย่างการดำเนินการ: ปิดไปสี่ครั้ง/ตรวจสอบซ้ำสองครั้ง/เยี่ยมซ้ำโดยเสียไปหนึ่งครั้ง

? กำหนดตารางรอคอยสัปดาห์ถัดไปให้เหลือสามบรรทัด

การเพิ่มรายการตรวจสอบต่อไปก็ทำให้เมื่ออ่านแล้วเหนื่อย

ข้อความจริงในบทนี้คือ【หากไม่มีเงื่อนไขให้ปิด/การตรวจสอบล่วงหน้าสำรอง/หากไม่แน่ชัดให้ดูที่การยกเลิกไม่แน่นอน】

สิ่งที่มักเกิดคือ เพื่อความปลอดภัยสร้างตารางที่ซับซ้อน

จะจำกัดตารางรอคอยสัปดาห์หน้าให้เหลือสามบรรทัดได้อย่างไร?

สำหรับผม เริ่มจากคงไว้เพียงสามบรรทัดน้อยที่สุดเท่านั้น

บันทึกจริงคือ【ไม่มีเงื่อนไขให้ปิด/การตรวจสอบล่วงหน้าสำรอง/หากไม่แน่ชัดให้ดูที่การยกเลิกไม่แน่นอน】

หากเป็นตารางสั้น ก็สามารถดำเนินการได้ทันทีเมื่อมีความสงสัย

การทำตารางซับซ้อนเพื่อความปลอดภัยและการตัดสินใจก้าวไปทีละนิด

ดังนั้นบรรทัดที่ไม่ถูกต้องจะถูกแก้ไขให้ตรงสัปดาห์ถัดไป

วันถัดไปอ่านไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่เป็น【ไม่มีเงื่อนไขให้ปิด/การตรวจสอบล่วงหน้าสำรอง/หากไม่แน่ชัดให้ดูที่การยกเลิกไม่แน่นอน】

เมื่อกำหนดตารางรอคอยสัปดาห์หน้าให้เหลือสามบรรทัด ควรไม่เพิ่มรายการตรวจสอบ

กำหนดไว้เพียงสามบรรทัดน้อยที่สุด

ท้ายสุด ปรับบรรทัดเดียวที่ผิดพลาดให้ถูกต้องในสัปดาห์ถัดไป เพื่อจบการตรวจสอบบทนี้

? จุดสำคัญ: เหลือสามบรรทัดน้อยที่สุด

? ตัวอย่างการดำเนินการ: ไม่มีเงื่อนไขให้ปิด/การตรวจสอบล่วงหน้าสำรอง/หากไม่แน่ชัดให้ดูที่การยกเลิกไม่แน่นอน

? สรุป: กำหนดจุดสิ้นสุดการตรวจสอบ

ไม่ควรใช้แรงจูงใจในการรอ แต่ให้วางเวลาอ่านใหม่และเงื่อนไขปิดไว้ก่อน ช่วงเวลาง่ายๆ ลดการรอหนึ่งครั้งเกินไป

เมื่อแยกรายการบนหน้าจอออกจากหลักฐานการนำไปใช้ จะมอบอุปกรณ์สะดวกๆ โดยไม่ละทิ้งการตัดสินใจไว้ที่ตัวเอง

เมื่อปิดการขาดทุนหนึ่งครั้งแล้ว สามารถสร้างโอกาสใหม่จากเงื่อนไขใหม่ได้

หากไม่มีเงื่อนไขในช่วงเวลานั้น ก็จะไม่ต้องรอด้วยความตั้งใจเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่จำเป็นคือ ข้อเท็จจริงที่เห็นได้ เงื่อนไขการยกเลิก และเหตุผลในการเลี่ยง ดังนั้นลองตรวจสอบให้สั้นๆ สามอย่างนี้

เมื่อการตรวจสอบเสร็จแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำการตัดสินใจแบบเดิมซ้ำหลายครั้ง การมีจุดสิ้นสุดเป็นส่วนหนึ่งของความปลอดภัย

黄金ラインสไนเปอร์ AI ไม่ใช่การแทนที่การตัดสินใจ แต่มุ่งเป็นการช่วยลดพื้นที่เริ่มต้นการตรวจสอบ

? เกณฑ์ของสัปดาห์นี้: เมื่อไม่มีหลักฐานพอ ให้รักษาสถานะไว้ ไม่สร้างคำตอบ

ดูรายละเอียด黄金ラインสไนเปอร์ AI

วันนี้ขอบคุณที่อ่านจนถึงบรรทัดสุดท้ายครับ^^