บทที่ 3【กลางภาค】：มือขวาที่สับสนจนเลือดมลายใจและความมุ่งมั่นสู่การสร้างผลงานของตนเอง

​สี่ ข้อบ่งชี้ความบ้าคลั่งในการเปิดเผยและปุ่มชอร์ตที่กดซ้ำๆ

กลางเดือนกุมภาพันธ์ 2021 คืนวันพฤหัสบดี

ความหนาวเย็นของคืนฤดูหนาวทำให้หน้าต่างห้องทำงานมัวขาวจากกระจก จอในโต๊ะทำงานแสดงกราฟแท่งเวลา 1 นาที ของดอลลาร์เยน

ทันทีที่มีการประกาศตัวชี้วัดเศรษฐกิจสำคัญของอเมริกา แท่งเทียนเกิดการพุ่งขึ้นคล้ายสิ่งมีชีวิต ปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอด้วยแท่งไฟแสงสว่าง

“ขึ้นมาแล้ว…! ที่นี่มีความร้อนเกินพอดีในระยะสั้น อย่างน้อยมีแนวต้านที่หนาแน่นเชิงเทคนิค ตลาดที่พุ่งขึ้นสูงจะต้องกลับลงมา! เก็บเกี่ยวกำไรเล็กน้อยแล้วหลบไปทันที!”

ฉันเตรียมคลิกปุ่มซ้ายของเมาส์เพื่อเปิดสถานะชอร์ต (ขาย) ด้วยได้ เน้นที่ลำดับคำสั่งทันที นี่คือจุดเริ่มต้นของฝันร้ายทั้งหมด

หลังจากเข้าตลาดไป Price ลดลงไม่กี่ pip ในชั่วขณะหนึ่ง “ดูสิ แม่งหละ ฉันอ่านตลาดถูก!” ความมุ่งมั่นในสมองพุ่งพล่านด้วยโดพามีน “อีก 5 pips เท่านั้นที่ต้องเอา!”

แต่ทันทีกับการเคลื่อนไหวถัดไป นักลงทุนรายใหญ่ได้เข้าตีตลบหลัง แท่งเทียนขึ้นสูงกว่าก่อนอย่างรวดเร็ว ตลาดได้ทิ้งสถานะชอร์ตของฉันไว้เบื้องหลังและเริ่มพุ่งขึ้นอีกครั้งเหมือนจรวด

“อะไรนะ…!? ยังไปได้อีกเหรอ!?”

ขาดทุนแบบไม่คิดฝันพุ่งไปถึง -300,000 เยน และรอขยายเป็น -500,000 เยน ในสถานการณ์ที่ควรจะมีการหยุดขาดทุนตามลิมิตที่ตั้งไว้แต่ก่อน แต่เสียงลมหายใจที่น่ากล่าวหาที่มาจาก “เสียงกระซิบของปีศาจ” ทำให้เหตุผลของฉันอัมพาต

“การขึ้นสูงแบบผิดปกตินี้จะยาวไปเหรอ? ถ้าขายชอร์ต ณ จุดที่สูงขึ้นอีก จะทำให้ต้นทุนเฉลี่ยสูงขึ้น และเมื่อราคาถอยลงเล็กน้อยก็จะหลุดออกมาพร้อมกำไร...!”

คลิก… คลิก… คลิก…

ฉันยังคงคลิกเมาส์เหมือนคนเสียสติ ทีละ 0.1 ล็อต 0.2 ล็อต 0.5 ล็อต… เพิ่มจำนวนล็อตอย่างคลั่ง และสะสมตำแหน่งนับไปทางขวากลับทิศทางตรงกันข้าม ในมุมล่างขวาของกล่องเครื่องมือมีตำแหน่งที่ขาดทุนสะท้อนออกเป็นสีแดงนับเรียงราย

ห้า ขาดทุน 860,000 เยน ที่ถูกลบล้างโดยการตัดขาดทุน

ตีสองคืน ตลาดไม่เพียงแต่ไม่กลับตัว แต่ยังเร่งทิศทางขาขึ้นต่อไป

【กำไร/ขาดทุนที่ยังไม่เกิดขึ้น: -520,000 เยน】

ทุกครั้งที่มองตัวเลขเข้าไป รู้สึกภายในท้องเหมือนถูกบีบจนแทบหายใจไม่ออก และปลายนิ้วก็เย็นเจี๊ยบเหมือนน้ำแข็ง

“กลับไปได้ไหม…โปรดกลับไปหน่อย…!”

ฉันกำมือทั้งสองข้างและอธิษฐานต่อหน้าจอ ทั้งการวิเคราะห์เชิงเทคนิค การรับรู้สภาพรายวัน และกฎการบริหารเงิน ทั้งหมดหายไปเหลือแต่นักพนันที่น่าสังเวชคนหนึ่งที่อธิษฐานต่อราคาตลาด

หลังเที่ยงคืน ประกาศเตือนจากบริษัทหลักทรัพย์เรื่องอัตรามีดอกเบี้ยทุนต่ำเตือนฉบับไม่เป็นระบบ ทำให้หน้าจอบนมือถือสั่นระริก

เพื่อรักษายอดคงเหลือของบัญชี ฉันพยายามเติมเงินเพิ่ม (追証) ด้วยมือที่สั่น แต่ทันใดนั้น ตลาดก็ปะทุด้วยการพุ่งทะยานอย่างรุนแรงในช่วงกลางคืน

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด——

เสียงฟังชัดจากลำโพงดังกระหึ่ม การคงสภาพเงินทุนถูกตัดขาด และระบบได้บังคับปิดสถานะของฉันจากบนลงล่างอย่างใจร้าย

เมื่อหน้าจอสงบลง ตัวเลขที่บันทึกอยู่ด้านล่างประวัติการซื้อขาย

【ขาดทุนที่ยืนยันแล้ว：-864,500 เยน】

「……อา」

ไม่มีเสียงออกมา อ 86 แสนเยน ด้วยการเหิรท้องฟ้าชั่วคราวไม่กี่ชั่วโมง เงินเดือนและเงินออมของพนักงานบริษัทที่ฉันทำงานมาหลายเดือนถูกลบสลายไปในทันที

ฉันล้มลงจากเก้าอี้จนร่างกายล้มไปบนพื้นและนั่งก้มหน้ากุมเข่ารอจนเช้าขึ้น

ช่วงหลายเดือนถัดไปเป็นช่วงที่เงียบหายไปอย่างไร้เสียง เด็กๆ และภรรยา ฉันมองใบหน้าพวกเขาก็ยังไม่เต็มใจให้ความสุขเพราะความสำนึกผิดขนาดที่จิตฉันยังคงรบกวน

หก ขณะเปิดบันทึก — จุดยืนจริงที่ตระหนักขึ้น —

ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ฉันได้ใช้ชีวิตอยู่ในความสิ้นหวังและไปทำงานแบบเปลือยใจเป็นหลายเดือน บางทีแม้ไม่ทำงานเลยด้วยซ้ำ ยมมีวันป่วยลางๆ ในชีวิตครอบครัว

ในเวลานั้น ขณะอยู่บ้าน ฉันพบสมุดบันทึกเก่าเล่มหนึ่งบนโต๊ะนั่งเล่นและเปิดอ่าน
มีบันทึกการเรียนรู้เก่าๆ และคำวาดเขียนที่ฉันเริ่มทำเมื่อตอนเริ่มหมั่นฝึกฝนในตลาด

“ฉันทำเพื่ออะไรถึงต้องเพิ่มเงินในตลาด… เพื่อให้เงินมากขึ้นใช่ไหม?”

เพื่อความสุขของตัวเองไหม? เพื่อจะได้กลายเป็นผู้ร่ำรวยจนได้ไปโอ้อวดคนรอบข้างไหม? ไม่ใช่ แน่นอนว่าไม่ใช่

ทำงานที่บริษัทอย่างขยันขันแข็งเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว และไม่ให้ลูกๆ ต้องละทิ้งการศึกษาหรืออนาคตเพราะเหตุผลทางการเงิน เพื่อให้ครอบครัวยังมี “พื้นฐาน” ที่มั่นคง

แต่แทนที่จะทำอย่างนั้น กลับมุ่งหากำไรระยะสั้น ทำให้ความลังเลทางอารมณ์ควบคุม ฉันทำการเทรดที่ไม่รับผิดชอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“...โง่จริงๆ ฉัน”

หยดน้ำตาไหลลง เปียกหน้ากระดาษ ฉันรู้สึกละอายใจต่อความโง่เขลาของตนและความผิดพลาดต่อครอบครัว

ในช่วงเวลานั้น บางสิ่งในตัวฉันเกิดเสียงแตกออกเป็นชิ้น แล้วถูกเรียงขึ้นใหม่

การเล่นพนันเพื่อหากำไรอย่างรวดเร็วจบลงแล้ว ต้องพยายามลบทิ้งความฝันของการรวยล้นหลาม และร่วมกับ 86 แสนเยนให้สิ้นสภาพ

สิ่งสำคัญไม่ใช่ความรุนแรงหรือโชคชะตา แต่มือที่มั่นคงคือการบริหารเงินอย่างรัดกุม “ไม่ว่าอีกหลายปีข้างหน้า ค่าใช้จ่ายเพื่อการเรียนของลูกๆ และค่าครองชีพของครอบครัวจะถูกคำนวณอย่างละเอียด และการบริหารเงินที่มั่นคงจะทำให้เราปลูกพืชการเงินได้อย่างมั่นคงและไม่ล้มล้าง”

เพราะว่าเมื่ออารมณ์ครอบงำการเทรด ความพ่ายแพ้จึงเกิดขึ้น ดังนั้นจึงต้องสร้างระบบที่ “กันล้ม” อย่างแน่นหนา ด้วยมือของตัวเอง

ฉันเชิดน้ำตามางออกและเขียนลงบนหน้าบันทึกใหม่อย่างตั้งใจ

‘อารมณ์ ➔ กำจัดให้หมดสิ้น’

‘ไม่ใช่คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของการรวยแบบทันที แต่คือการสร้างเรือพิฆาตไม่ให้ครอบครัวล่มสลาย’

การตื่นรู้สู่การสร้างระบบส่วนตัวที่มั่นคงเพื่อปกป้องอนาคตของครอบครัวเริ่มต้นที่นี่