ทฤษฎีดาวโจนส์ใช้อย่างไรบ้าง 【วิดีโอ教材】
「รู้จักทฤษฎีดาวน์ประมาณนี้」
ผู้ค้าเกือบ 9 ใน 10 คนที่พูดแบบนั้นจะหลงทางต่อหน้าชาร์ตจริงๆ
ไม่สามารถตอบทันทีเมื่อถูกถามถึงตำแหน่งจุดสูงสุดและต่ำสุด ไม่สังเกตเห็นว่าความคิดมุมมองระหว่างกรอบเวลาหลักกับกรอบเวลาย่อยกำลังมองไปในทิศทางที่ต่างกัน “เทรนด์กำลังเกิดขึ้น” แต่ไม่สามารถอธิบุมูลเหตุได้
ความรู้ที่ทราบในเชิงทฤษฎีกับการใช้งานจริงบนชาร์ตเป็นคนละเรื่องกันอย่างสิ้นเชิง บทความนี้จะส่งมอบเฉพาะขั้นตอนที่เป็นรูปธรรมเพื่อเปลี่ยนดาวน์ท theory จาก “รู้จัก” เป็น “ใช้งานได้อย่างไม่สั่นคลอน”
แก่นแท้ของทฤษฎีดาวน์สามารถพูดได้ด้วยบรรทัดเดียว
ไม่จำเป็นต้องพูดถึงกฎทั้งหกหรือเรื่องแบบนั้น เวลาที่ใช้งานจริงมีเพียงสิ่งนี้เท่านั้น
“ราคาสูงสุดและต่ำสุดแต่ละจุดกำลังขยับสูงขึ้นหรือขยับต่ำลงอยู่หรือไม่”
ถ้าคำตอบคือใช่ ก็จะไม่หลงทางในทิศทางของเทรนด์ ตรงกันข้ามถ้าไม่สามารถระบุได้ขณะเรียนรู้วิธีการเพียงอย่างเดียว ผลลัพธ์ในการเข้าเทรนด์จะยังคลุมเครืออยู่เสมอ
แนวโน้มขาขึ้นคือสถานะที่ราคาสูงสุดและต่ำสุดยังคงถูกอัปเดตในตำแหน่งที่สูงกว่าก่อนหน้า ซักสองสามครั้งก็ยังไม่พอ คีย์พอยต์คือ “การยกสูงขึ้นต่อเนื่อง”
แนวโน้มขาลงคือตรงกันข้าม ราคาสูงสุดและต่ำสุดถูกอัปเดตในตำแหน่งที่ต่ำกว่าก่อนหน้า ไม่ใช่เส้นตรงยาวๆ แต่ผันผวนไปขึ้นลงโดยรวมแล้วจะยกสูงขึ้นหรือต่ำลง ซึ่งในช่วงคลื่นนั้นๆ เป็นเรื่องสำคัญที่จะมองทิศทางใน “คลื่นนั้น” อย่างถูกต้อง
ราคาสูงสุดและต่ำสุดขยับขึ้น → เทรนด์ขาขึ้น
ราคาสูงสุดและต่ำสุดขยับลง → เทรนด์ขาลง
ไม่สามารถระบุได้ → ไม่ใช่เทรนด์ นักเทรนด์ที่แพ้ถึง 90% อยู่ที่นี่
ทั้งหมดนี้คือฐานคิดของ “ทฤษฎีดาวน์ว่าอะไรคืออะไร” หากมีฐานนี้อยู่ในใจแล้วก็แค่เปิดชาร์ตก็ให้ดูว่า “ราคาสูงสุดหรือต่ำสุดกำลังเคลื่อนไหวไปทางไหน” เท่านั้น ก็ไม่จำเป็นต้องตัดสินใจที่ซับซ้อน
แล้วเราจะนำแนวคิดนี้ไปปรับใช้กับชาร์ตจริงอย่างไรเพื่อให้เห็นภาพและไม่สงสัยอีกต่อไป เริ่มเข้าไปสู่ขั้นตอนที่เป็นรูปธรรมกัน
ก่อนที่เราจะพูดถึงดาวน์ทฤษฎี เราต้องมีความเข้าใจสิ่งจำเป็น:
มันคือวิธีมองชาร์ตและแนวคิด
จริงๆ แล้วชาร์ตก็ดูแบบนี้ นี่คือรสชาติที่ซ่อนอยู่ของวิธีการ
