บนหน้าจออีกด้านนั่น ในขณะที่คลื่นของชาร์ตโยกไปมาในวันนี้ เช่นเดิม คุณกำลังสื่อสารกับใจของตนเองอย่างเงียบๆ☕️✨

ในบทที่ 7 ที่ผ่านมา เราพูดถึงแก่นแท้ของการเทรดว่าเป็น “เกมแห่งความน่าจะเป็น” เหมือนกับเจ้ามือในคาสิโน และสำคัญอย่างไรที่ปล่อยให้ความคิดว่าอนาคตจะถูกทำนายล้มเลิกไป และรับรู้ว่า “อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้”

ถึงเวลาในบทที่ 8 นี้ เราจะลึกลงไปอีกขั้น แม้ว่าในสมองจะรู้ว่า “เป็นความน่าจะเป็น” และ “อะไรจะเกิดขึ้นไม่ได้” แต่พอเดิมพันด้วยเงินจริงกลับมาถูกพาไปสู่ความกลัวเดิมๆ อีกครั้ง จนละเมิดกฎ… เราจะไปค้นหาตัวจริงของ “ความเชื่อ (ความคิด)” ที่เป็นสาเหตุของวงจรที่ไม่มีที่สิ้นสุดนี้

ขอให้ดื่มชาอุ่นๆ และค่อยๆ อ่านไปอย่างช้าๆ

? ฟิลเตอร์ที่ชื่อว่า “ความเชื่อ” ที่ควบคุมเรา

ในตอนต้นบทที่ 8 มาร์ก ดักลาส ตั้งคำถามดังนี้ เรื่องราวพื้นฐานห้าประการที่ได้กล่าวถึงในบทที่ 7 (1) อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ (2) ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเพื่อสร้างกำไร (3) สิทธิในการแข่งขันถูกแจกแบบสุ่ม (4) ความได้เปรียบแสดงถึงความน่าจะเป็น (5) ช่วงเวลาใดๆ ในตลาดเป็นช่วงเวลาหนึ่งเดียว) ควรฝังรากลึกในสภาพจิตใจของเราอย่างไร

เมื่อเรามองสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน โลกภายนอก (ตลาด) ไม่ได้เข้าสู่สมองของเราอย่างตรงไปตรงมาอย่างที่คิด จิตใจของเรามีฟิลเตอร์ที่ทรงพลังชื่อว่า “ความเชื่อ/ความจำ/ท่าทาง” ที่ถูกพัฒนาขึ้นมาในชีวิตที่ผ่านมา

ยกตัวอย่างเช่น จำเด็กชายที่ถูกสุนัขกัดที่ปรากฏในบทที่ 5 ได้ไหม? เขามีความเชื่อ (ความคิด) ว่า “สุนัขคือสิ่งที่น่ากลัว” อย่างลึกซึ้งในใจ ดังนั้นเมื่อเห็นสุนัขที่ดูเป็นมิตรและอ่อนโยนตรงหน้า เขาก็ไม่สามารถรับสถานการณ์ได้อย่างถูกต้องจากความทรงจำในอดีตจึงดึงพลังแห่งความกลัวออกมาโดยอัตโนมัติ

การเทรดก็เช่นเดียวกัน ยิ่งความคิดว่า “ฉันรู้” หรือ “ตลาดจะไปทางไหนต่อไป” เข้มข้นเท่าไร เวลาเงินจริงมาถึงถ้าตลาดเคลื่อนไหวสวนความคาดหวัง ก็จะทำให้เกิดความทุกข์ทรมานและความโกรธอย่างรุนแรง

การคิดว่า “รู้อยู่แล้ว” นั้น แท้จริงคือกำแพงที่ใหญ่ที่สุดที่ทำให้สมองของเราเดินทางถอยห่างจากการคิดแบบมีพลวัต

? เตรียมใจเพื่อ “ใช้ชีวิตในขณะนี้”

ดังนั้นเพื่อให้เราประสบความสำเร็จอย่างสม่ำเสมุในคลื่นของตลาด เราควรมุ่งหวังสถานะจิตใจแบบไหนบ้าง? ผู้เขียนได้กำหนดสภาวะจิตใจที่เทรดเดอร์มืออาชีพถือกันไว้หลายข้อ