ไม่ใช่ว่าขาดทุนอย่างไม่ชำนาญ แต่เป็นเพราะสถานที่เข้าซื้อไม่เหมาะสม

「ฉันไม่สามารถตัดขาดได้」

เป็นปัญหาที่ได้ยินบ่อยที่สุด และคิดว่าก็เป็นปัญหาที่ผิดพลาดมากที่สุดด้วย

การตัดขาดไม่ได้ไม่ใช่เพราะความตั้งใจอ่อนแอ

เป็นเพราะเข้าไปในจุดที่ไม่สามารถตัดขาดได้

ลำดับนั้นผิดพลาด

วันนี้เราจะพูดถึงเรื่องนี้

การขาดการตัดขาดมีลักษณะร่วมกัน

ช่วยนึกถึงการซื้อขายของตัวเอง

การตัดขาดไม่ได้ คือที่ที่ดึงไว้ต่อไปและสุดท้ายเสียหายอย่างมาก

อันที่ว่าSL ไม่ได้ห่างออกไปหรือ?

เพราะขาดทุนมาก การตัดขาดกลัว กลัวจึงรอ ขณะที่รอเปิดกว้างมากขึ้น ขยับให้ตัดขาดยากขึ้น

ตรงกันข้าม การเทรดที่ SL ใกล้ จะตัดขาดได้ง่ายกว่าที่คิด

เพราะคิดว่า “ถ้ามีแค่นี้ก็พอ”

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องดังนี้

ว่าจะตัดขาดได้หรือไม่ส่วนใหญ่กำหนดตั้งแต่ตอนที่เข้าตำแหน่งเทรดแล้ว

ไม่ใช่ปัญหาทางจิตใจ เป็นเรื่องระยะห่าง

ทำไม SL ถึงไกล

แล้วทำไม SL ถึงไกล

เพราะเข้าไปในจุดที่ห่างจากสิ่งที่เป็นมาตรฐาน

การตัดขาดจริงๆ ควรวางไว้ที่จุดที่หากราคาทะลุผ่านจะทำให้สมมติฐานทลาย

สถานที่นั้นอยู่บนแผนภูมิ ซึ่งรวมถึงค่าสูงสุดและต่ำสุดล่าสุด ระดับที่ถูกจดจำ และตำแหน่งเส้น

ดังนั้น หากจุดเข้าซื้อใกล้กับมาตรฐานนั้น SL จะใกล้ตาม

หากห่างออกไป ก็จะห่างออกไปตามระยะที่ห่าง

และคนส่วนใหญ่จะเข้าเทรดในจุดห่างออกไป

เหตุผลนั้นง่าย

เพราะพวกเขาเริ่มเคลื่อนไหวแล้วถึงจะเข้า

ซื้อเมื่อเริ่มขึ้น ขายเมื่อเริ่มลง ดูการเคลื่อนไหวแล้วไม่อยากพลาด จึงเข้ามา

ในตอนนั้น ตำแหน่งห่างจากมาตรฐาน

ตำแหน่งที่คิดว่า “มีแรง” เมื่อเข้าไปก็ทำให้ SL ยิ่งไกลมากขึ้น

และ SL ที่ไกลนั้น คุณเองก็ไม่สามารถตัดขาด

“อาจจะกลับมาคืน” เป็นเหตุที่ทำให้ยุ่งยาก

ที่นี่เป็นส่วนที่ยุ่งยาก

เมื่อขาดทุนพรากไว้ใจคิดว่า “อาจจะกลับมา”

และจริงๆ แล้วโอกาสที่มันจะกลับมาก็อยู่ในระดับพอประมาณ

ดังนั้นจึงไม่ตัดขาดเป็นนิสัย เมื่อประสบความรอดหลายครั้ง ก็มีการเรียนรู้ว่า “ถ้ารอเดี๋ยวจะกลับมา”

แต่การเรียนรู้นี้แย่มาก

จำนวนรอดมีมาก แต่ในครั้งที่ไม่รอด จะทำให้ที่เคยรอดทั้งหมดหายไป

ประชามติอาจถูกแต่การชนะล่วงหน้าไม่ใช่ข้อเท็จจริงทางการเงิน

นิสัยแบบนี้จะไม่หายด้วยเจตนา

แก้ไขอย่างเดียวคือเข้าในที่ที่ไม่ต้องรอให้กลับมา

การเทรดที่ไม่เคยมีกำไรที่เปิดเผย เป็นการตายตั้งแต่แรกเริ่ม

เมื่อทบทวนการเทรดของตัวเอง มีสิ่งที่ค้นพบ

ส่วนใหญ่ของการแพ้ไม่เคยมีกำไรในคู่นั้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว

เข้าไปแล้วหันกลับทันทีและไม่กลับมา

ในทางกลับกัน การเทรดที่มีแนวโน้มไปในทางบวกเล็กน้อย แม้จะสุดท้ายแพ้ก็ไม่รุนแรงเท่าไร

นี่เป็นอะไรที่ใช้งานได้ค่อนข้างดี

ถ้าหลังเทรดไปแล้วผ่านระยะเวลาหนึ่งแล้วยังไม่มีกำไรในมูลค่าเลย แปลว่าการเทรดนั้นไม่ดีต่อไปแล้ว

“รอให้กลับมา” ไม่ควรมีค่า

ควรรอเฉพาะการเทรดที่เคยไปในทางที่ถูกต้องแล้วได้กำไรบ้าง

สิ่งที่ไม่เคยไปตามแนวทางนั่นมีโอกาสสูงที่สมมติฐานจะผิด

ก่อนที่เส้นตัดขาดจะสัมผัส เราควรลงจากตำแหน่งนั้น

การฝึกตัดขาดไม่ใช่เรื่องเร็วเท่าวิธีกำหนดจุดเข้าที่ถูกต้อง

สรุปเรื่องที่ผ่านมาคือ

การฝึกตัดขาดไม่ค่อยดีขึ้นเมื่อเทรดแบบเดิมๆ ต่อไป

เพราะหากเข้าเทรดที่ยากตัดขาดอยู่เรื่อยๆ ความทุกข์ทรมานก็จะมาแบบเดิม

ดีกว่าเลือกเทรดที่ตัดขาดง่ายกว่าเร็ว

เข้าใกล้มาตรฐานมากขึ้น SL กิจจะใกล้ขึ้น จึงตัดขาดได้ แล้วตัดขาดได้จึงสามารถวางตำแหน่งถัดไป

ลำดับคือดังนี้

・กำหนดจุดเข้าที่ถูกต้อง
・จากจุดนั้นตำแหน่ง SL จะถูกกำหนด
・จากระยะห่างถึง SL จะกำหนดปริมาณล็อต
・ดังนั้นแม้แพ้ก็ไม่เจ็บมาก

บทสนทนาเรื่องจิตใจไม่เคยเข้ามาเลย

หากคุณยังมองว่าการตัดขาดเป็นปัญหาจิตใจ ก็คงไม่สามารถแก้ได้

ผมใช้เวลาหลายปีจนตระหนักถึงเรื่องนี้

ช่วงเวลาที่โทษตัวเองว่า “ทำไมถึงตัดขาดไม่ได้” นานมาก โดยที่จริงแล้ว ฉันแค่เข้าในจุดที่ไม่สามารถตัดขาดได้

แทนที่จะทนอดทนให้ “อยากเข้า” ลบความคิดนั้นออก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวก็อยากเข้าอยู่เหมือนกัน

ฟังดูเป็นเรื่องการอดทน แต่จริงๆ แล้วต่างออกไปเล็กน้อย

ถ้าจุดเข้าที่ถูกต้องถูกกำหนดไว้ ทุกอย่างนอกเหนือไปจากนั้นจะถูกตัดออกโดยอัตโนมัติ

ไม่ใช่การอดทน แต่มันอยู่เหนือการตัดสินใจ

ในทางกลับกัน หากจุดเข้าที่ถูกต้องยังไม่ได้ถูกกำหนด ทุกการเคลื่อนไหวจะเป็นผู้ท้าชิงทั้งหมด

เพราะเป็นผู้ท้าชิงทั้งหมด การอดทนจึงจำเป็น และมนุษย์ไม่สามารถอดทนต่อไปได้

ดังนั้นให้กำหนดมาตรฐานก่อน

การตัดสินใจ “จะเข้าเมื่อใด” จริงๆแล้วคือการตัดสินใจ “จะไม่เข้าเมื่อใด”

ฉันคิดว่าคือส่วนสำคัญมากกว่าส่วนอื่น

แล้ววิธีทำให้ “มาตรฐาน” ที่ถูกต้องเป็นอย่างไร

ที่นี่คือส่วนที่ยากที่สุด

เมื่อถูกบอกให้ “เข้าในพื้นที่ใกล้มาตรฐาน” แล้วคุณจะเลือกมาตรฐานอะไร

สูงสุดหรือต่ำสุด หรือเส้น? ระดับไหนควรให้ความสำคัญ

และสิ่งที่ผู้ตัดสินพรุ่งนี้จะตัดสินแบบเดียวกันได้หรือไม่

ถ้ายังไม่กำหนด ชุดการตัดสินใจจะขึ้นกับอารมณ์ ณ ตอนนั้น และจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร

ผมกำหนดมาตรฐานจากสิ่งที่คนทั่วโลกดูเป็นหลัก เพราะผู้เข้าร่วมมากยิ่งตอบสนองจริงที่จุดนั้น

ดังนั้นจึงไม่ใช้เส้นที่เพิ่งเห็นเองหรือเส้นที่วาดขึ้นเอง

สิ่งที่เห็นและทำอย่างลักษณะใดบอกไม่ได้ในบทความนี้ เพราะนี่คือส่วนที่ผมใช้เวลา 12 ปีถึงจะสรุปได้จริง

แต่ในแง่ทิศทาง ผมบอกได้

มาตรฐานไม่ได้ถูกกำหนดโดยตัวคุณเอง แต่โดยส่วนรวมของตลาดที่เห็น

สรุป

・การตัดขาดไม่ได้เป็นปัญหาของเจตนา แต่เป็นปัญหาของระยะห่าง
・การเทรดที่ SL ไกลไม่สามารถตัดขาดได้ การเทรดใกล้ตัดได้ง่าย
・การที่ SL ไกลเกิดจากการเข้าในจุดห่างจากมาตรฐาน
・เมื่อเริ่มเคลื่อนไหวเข้าไป มักห่างออกจากมาตรฐานเสมอ
・“อาจจะกลับมา” ให้ผลค่อนข้างดี แต่ก่อให้เกิดนิสัยไม่ดี
・การเทรดที่ไม่เคยมีกำไรก่อนเลย แสดงว่าการคาดการณ์ผิด
・การฝึกตัดขาดดีกว่าการเลือกสถานที่ที่ตัดขาดง่ายกว่าตะแคะตะแข่น
・“จะเข้าเมื่อใด” คือการตัดสินใจ “จะไม่เข้าเมื่อใด”

ย้อนนึกถึงการตัดขาดที่ไม่สามารถตัดขาดได้ในช่วงล่าสุด

ในขณะนั้น SL ห่างไปมากแค่ไหน

และทำไมจึงเข้าในจุดนั้น

น่าจะดูจากการเคลื่อนไหวแล้วเข้า

วิธีสร้างมาตรฐานของ“พื้นที่เข้า”ถูกสรุปไว้ใน教材

【สิ่งนี้เท่านั้นที่ต้องมี】

▼ KURAMA ชุดครบ (¥64,800) อินดิเคเตอร์ 2 ตัว+教材+คำแนะนำเฉพาะบุคคล+วิดีโอ ชุดที่เทรดเดอร์จำเป็นทั้งหมดนี้ครบถ้วนที่สุด

https://www.gogojungle.co.jp/tools/rooms/78023?via=users_products