【ตอนที่ 5】“มองเห็นได้แต่ไม่สามารถสร้างซ้ำได้”
【ตอนที่ 5】“ถึงเห็นก็ไม่สามารถทำซ้ำได้” ตัวตน
เหตุผลที่รู้แต่ทำให้ไม่สำเร็จ
บทนำ: สำหรับผู้ที่อ่านมาถึงตรงนี้
นับตั้งแต่ตอนที่ 1 จนถึงตรงนี้ที่คุณอ่าน
ขอขอบคุณจริงๆ
ผู้ที่ยังอ่านตอนนี้จะต้องคิดว่า
「แผนภูมิเพียงอย่างเดียวอาจไม่พอ」
「เหตุผลที่แบบเดียวกันแต่ผลลัพธ์ต่างกันมีอยู่」
คุณอาจจะเริ่มสัมผัสความรู้สึกอย่างนั้นทีละน้อย
ตัวเองก็เคยทุกข์กับจุดเดิมมาเหมือนกัน
รู้แต่ทำไม่ได้
เวลาซื้อขาย
「หัวรู้ไปแล้วว่ากลับทำไม่ได้สักที」
ผมเชื่อว่าเป็นความรู้สึกแบบนั้น
มันทรมานใช่ไหม
เรื่องความสัมพันธ์ที่สำคัญด้วย
เรื่องลดการเทรดที่ไม่จำเป็นควรทำ
จริงๆ แล้วคนส่วนใหญ่วิ ิ เธอเข้าใจ
แต่ยังคง
เมื่อไรที่สังเกตเห็นก็เข้าออเดอร์ไปเสียแล้ว
เมื่อมองย้อนกลับไปจะคิดว่า「ไม่ต้องเข้าเลยดีกว่」
ตัวเองก็ทำแบบนี้ซ้ำๆ หลายครั้ง
ปัญหามิใช่เรื่อง“มุมมอง”
ก่อนหน้านี้ตัวเองคิดเสมอว่า
「ต้องมองให้เก่งกว่านี้」
คิดอย่างนั้น
เรียนวิธีลากเส้น
เพิ่มอินดิเคเตอร์
ละเอียดจุดเข้าออเดอร์
แต่ไม่ว่าจะเรียนมากแค่ไหนก็ไม่มั่นคง
เมื่อย้อนกลับมามองตอนนี้ ปัญหามิใช่ตรงนั้น
ความรู้สึกว่า“ยังประมวลผลไม่ทัน”
การเคลื่อนไหวของ GOLD กระแสเงินดอลลาร์ ความสัมพันธ์กับสินทรัพย์อื่น
จริงๆ แล้วข้อมูลที่ควรมองไม่ได้มีแค่หนึ่งอย่าง
การจัดระเบียบและตัดสินใจแบบเรียลไทม์มันยากมากกว่าที่คิด
พอไปดูกราฟทีหลัง
「ตรงนี้ก็ไม่จำเป็นต้องทำ」
แต่ขณะนั้นตัดสินใจไม่ได้
ไม่ใช่ว่าพรสวรรค์หายไป
แต่เป็นแค่“ประมวลผลไม่เสร็จสิ้น”
เหตุผลที่ทำซ้ำไม่ได้
แม้จะมีการเทรดที่ดูดีอยู่บ้าง
พอพยายามทำแบบเดิมก็ไม่สามารถทำได้เหมือนเดิม
เหตุผลนั้นก็ง่ายมาก
ทุกครั้งที่มองเห็นเหมือนเดิม
จริงๆ แล้วการตัดสินใจต่างไปเล็กน้อย
เพราะฉะนั้นผลลัพธ์จึงไม่มั่นคง
สถานการณ์นี้คือความทรมานมากที่สุด
ช่วงเวลาที่ผมรู้สึกสบายขึ้น
การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่“มุมมองพิเศษ”
แต่เมื่อมีสถานการณ์ที่ตัดสินใจแบบเดียวกันได้มากขึ้น
เมื่อเงื่อนไขเดียวกันจะเข้าทำการได้
ถ้าเงื่อนไขเหมือนกันให้เข้าออเดอร์
ถ้าเห็นความต่างให้ผ่านไป
เมื่อสิ่งนี้เริ่มรวมเป็นภาพรวมเล็กๆ
ภาระในการเทรดก็ค่อยๆเบาลง
ไม่ใช่เรื่องพรสวรรค์
จริงๆ ตอนเด็กๆ ผมคิดว่าอาจจะไม่เหมาะสักเท่าไร
แต่ตอนนี้คิดแล้วว่า
“ไม่ใช่ความต่างของเซนส์”
“แต่เป็นการมีระบบที่ทำให้การตัดสินใจมั่นคง”
มนุษย์มักมีการเบี่ยนเบน
ไม่ว่าเข้าใจมากแค่ไหน
เมื่อเหนื่อย เมื่อแพ้ต่อเนื่อง
เมื่อรีบด่วนตัดสินใจ
การตัดสินใจก็เบี่ยนไปง่ายๆ
ผมคิดว่านี่คือสิ่งที่ทุกคนเจอ
สิ่งที่จำเป็นคือ“การทำให้เสถียร”
สิ่งที่สำคัญสำหรับผมคือ
“การมองเห็นถูกต้อง”
“การสร้างสภาวะที่สามารถตัดสินใจแบบเดิมๆ ต่อไปได้”
เมื่อสามารถทำได้บ้างแล้ว
การเทรดที่ไม่จำเป็นลดน้อยลง
เรื่องราวที่ผ่านมา
จะเชื่อมโยงกันมากขึ้นตรงนี้
เหตุผลที่วันไม่มีการกระทำ
เหตุผลที่ผลลัพธ์ต่างกันแม้แบบเดียวกัน
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อทุกอย่างลงตัว
ทั้งหมดคือปัญหาความเบี่ยนและความสามารถในการทำซ้ำ
ภารกิจที่เหลืออยู่
แต่ถึงตอนนี้ก็ยังมีภาระค้างคาอยู่
“จะทำให้มันมั่นคงได้อย่างไร”
นี่คือกำแพงบทย่อยๆ สุดท้าย
รู้แล้วก็ยังหลุดหล่นไปได้ถ้าไม่ระวัง
ผมเองก็ล้มลุกคลุกคลานที่จุดนี้หลายครั้ง
เองยังคงเจอปัญหาที่นี่บ่อยๆ
คำตอบที่ผมมาถึง
จากการลองหลายทาง ในที่สุดก็ลงเอยด้วยแนวคิดที่เรียบง่าย
สุดท้ายก็คือแนวคิดที่ว่า
「อย่ามอบหน้าที่การตัดสินใจให้ตัวเองมากเกินไป」
แค่นั้นเอง
สิ่งที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย
หลังจากที่เริ่มใส่ใจเรื่องนี้
การเข้าออเดอร์โดยฝืนทำลดลง
การขาดทุนที่ยอมรับได้มากขึ้น
ผลที่ได้คือการเทรดทั้งหมดค่อยๆ
เงียบสงบและสงบลง
สำหรับผู้ที่อ่านมาถึงตรงนี้
ถ้าว่า
「รู้แต่ทำให้ไม่สำเร็จ」
「อยากลดการแพ้ที่เปลืองไว้」
หากคุณรู้สึกแบบนั้น อาจจะอยู่ในจุดเดียวกับผม
สุดสัปดาห์นี้ ข่าวการทบทวนการเทรดประจำสัปดาห์จะเผยแพร่
ถ้าอยากลอง
「ที่ไหนทำ ที่ไหนไม่ทำ」
ให้ดูเฉพาะตรงนั้น
อย่างน้อยก็จะมีความรู้สึกบางอย่าง
สรุป
การเทรดไม่ใช่เรื่องของจุดที่ชนะ
และมันควรทำอย่างค่อยเป็นค่อยไปเท่าๆ กัน
นั่นคือก้าวหนึ่งที่นำไปสู่ความมั่นคง