การส่งออกเป็นสิ่งเดียวที่จะกำหนดได้ว่าการเทรดจะเริ่มมีเสถียรภาพ
การพังทลายไม่ใช่จุดเข้า。
มันคือทางออก.
เมื่อกำไรที่ละลายเริ่มปรากฏออกมา,
ผู้คนจะขาดความสงบสติปัญญา.
“อาจจะโตขึ้นอีกนิด”
“ถ้าออกไปตอนนี้น่าเสียดาย”
“เมื่อก่อนไวขึ้นเพราะฉะนั้นครั้งนี้ก็จะเป็นเช่นนั้น”
และ แล้วก็ถูกลดลง.
ตรงกันข้ามในสถานการณ์ตัดขาดขาดทุนจะเป็นอย่างนี้.
“อาจจะกลับมายอดเดิมได้”
“รออีกนิดก็ได้…”
ด้วยเหตุนี้จึงพังทลาย.
คนส่วนใหญ่จะฝึกฝนจุดเข้า.
แต่
・ที่จุดกำไรที่ควรทำกำไร
・ที่จุดจำหน่ายขาดทุนที่ควรตัดขาดทุน
・หลังแพ้ควรทำอย่างไร
ยังไม่ได้กำหนดตรงนี้.
ดังนั้นทุกครั้งจึงตัดสินด้วยอารมณ์.
สิ่งที่ฉันเปลี่ยนไปมีเพียงอย่างเดียว.
กำหนดออกทางออกก่อนเข้า.
・ราคาตัดขาดทุนหากย้อนกลับทันที
・ราคาปกป้องหากโตขึ้น
・จากนั้น หากต้องลุ้นอีกครั้งควรไปที่ไหน
กำหนดไว้ล่วงหน้า.
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น.
เมื่อมีกำไรลอยอยู่ก็ไม่สับสน.
แม้ขาดทุนก็ไม่รีบร้อน.
เพราะว่า,
“การเคลื่อนไหวถัดไป” ถูกกำหนดไว้แล้ว.
มีคนพังทลายหลังจากแพ้บ่อยๆ.
แต่
เพียงกำหนดสถานการณ์หลังแพ้ไว้ก่อน ก็จะควบคุมอารมณ์ได้มาก.
“หากราคานี้กลับมาอีกครั้ง จะเข้าใหม่”
“วันนี้จบตรงนี้นะ”
กำหนดไว้ล่วงหน้า.
แล้วการเทรดย่อมมีเสถียรมากขึ้นอย่างมาก.
ความมั่นคงไม่ใช่การชนะต่อเนื่อง.
คือการไม่พังทลาย.
กำหนดออก.
กำหนดการเคลื่อนไหวหลังแพ้.
แค่นี้เองก็
การเทรดก็เริ่มมีเสถียรภาพ.