เมื่อไม่นานมานี้ เรื่องที่ว่า “ถูกกระตุ้นจากใครบางคนแล้วขาดทุนมาก” มักถูกส่งต่อกันบ่อยครั้ง

「เขาคือความผิด」「ไม่อาจยกโทษให้คนที่กระตุ้น」

「อย่าพูดแบบรับผิดชอบต่อตนเอง」

「ถึงแม้จะมีผู้เสียหายจำนวนมาก การจบด้วยคำว่า ‘ความรับผิดชอบต่อตนเอง’ ก็ไม่ถูกต้อง มันผิด」

「การลงทุนมีกฎพื้นฐานว่าเป็นความรับผิดชอบต่อตนเอง แต่การกระตุ้นให้ซื้อโดยไม่มีเหตุผลก็ยังมีอยู่ บางคนอาจเชื่อข้อมูลนั้นและเพิ่มเลเวอเรจ」

เริ่มด้วยการวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน

ทางกฎหมาย หากไม่เข้าข่ายการฉ้อโกงหรือการควบคุมตลาด จะไม่สามารถเรียกร้องความผิดทางอาญาได้

บางคนต่อสู้เรื่องค่าชดเชยทางแพ่ง แต่การชนะนั้นยากมาก

「คนที่กระตุ้นเป็นฝ่ายผิด」ก็พูดได้ว่าไม่ได้รับผิดกับคู่กรณี คนที่รับผิดชอบคือคุณเอง ความรับผิดชอบต่อตนเอง

「มันแปลกใช่ไหม」ที่จะแสดงความโกรธ เพราะความคิดที่ว่าความรับผิดชอบต่อตนเองผิดหรือถูกนั้นมีแนวคิดและการถกเถียงหลากหลาย แต่ขอวางไว้ก่อน แล้วลองคิดถึงเรื่องจริงดู

ความรับผิดชอบต่อตนเองเป็นข้อเท็จจริง (ว่าถูกหรือผิดเป็นคนละเรื่อง) กล่าวอีกนัยหนึ่ง เป็นกฎของโลกใบนี้ ณ ปัจจุบัน เราจะต้องยอมรับมัน นี่คือความจริง

การโวยวายว่าไม่ถูกต้อง สิ้นอาหารความพยายาม หรือโกรธไม่ได้ช่วยอะไร

ถ้าอย่างนั้นว่า “ในปัจจุบัน ยอมรับความจริงได้หรือยัง เพราะถูกหลอกต่อไปนั้นไม่อาจหลีกเลี่ยงได้” ก็ไม่ใช่เลยทั้งหมด

คู่กรณีไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ (ผู้กระตุ้น ผู้หลอกลวงยังมีอยู่) แต่ตัวเราเปลี่ยนได้

การเปลี่ยนแปลงตัวเองทำให้ไม่ถูกหลอกอีก เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ คือลงตัว

ไม่จำกัดเฉพาะตลาด แต่ชีวิตทั้งหมดที่สามารถนำมาใช้ได้ ความคิดคือ “หยุดโทษคนอื่นหรือสิ่งอื่นทั้งหมด แล้วรับผิดชอบต่อตนเอง คิดว่าเป็นสาเหตุของเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ และเปลี่ยนตัวเองเพื่อลดการถูกหลอกลงเรื่อยๆ” เป็นแนวคิดที่จะทำให้ชีวิตดีขึ้น

จิตแพทย์ชาวแคนาดา เอลริค เบิร์น

「อดีตและคนอื่นไม่สามารถเปลี่ยนได้ สิ่งที่คุณสามารถเปลี่ยนได้คือตัวเองและอนาคต」

『7 Habits of Highly Effective People』โดย Stephen R. Covey

หลักการความรับผิดชอบต่อตนเอง

ถ้าเชื่อว่าปัญหามีอยู่ภายนอกตัวเอง นั่นแสดงถึงปัญหานั้นเอง

『An Introduction to Adlerian Psychology โดย Ichiro Kishimi』

เมื่อมองเห็นปัญหาผ่านทางแนวคิดค่านิยมชีวิตของตนเอง พุ่งไปสู่จุดที่ว่า Adlerian psychology นั้นเข้มงวดมาก

ก่อนหน้านี้และปัจจุบันความคิดที่ว่า “ทุกอย่างเป็นความรับผิดชอบของฉัน” อาจไม่ถูกยอมรับง่ายนัก

ถ้าคุณไม่มีอะไรให้ทำ ก็จะต้องนั่งรออย่างไร้ความสุขในหน้าสถานการณ์ที่โชคร้าย

แต่ไม่ใช่แบบนั้น เมื่อคุณสร้างชีวิตของคุณเอง คุณจะได้เรียนรู้ว่าคุณเป็นพระเอกของชีวิต และคุณจำเป็นต้องเคลื่อนไหว

『58 พฤติกรรมของมหาเศรษฐีในโลกที่เฉียบแหลมที่บันทึกโดย คันซึบะ นากาโนะ ผู้แทน日本バトラー＆コンシェルジュ』

จนถึงตอนนี้ได้พบกับมหาเศรษฐีหลายคน แต่ไม่เคยเห็นพวกเขาบ่น

“คนที่น่าสงสัยเข้ามาใกล้เพราะฉันมีช่องว่างในตัวเอง” “ธุรกิจใหม่ไม่สำเร็จเพราะฉันไม่มีสายตาที่จะเห็น” พวกเขาคิดเช่นนั้น

ไม่เคยโทษผู้อื่น

ทบทวนการกระทำและการตัดสินใจของตัวเอง เพื่อหาสาเหตุ

ไม่ว่า任何ปัญหา จะมาจากตัวเราเองทั้งหมดดังนั้นการทบทวนแต่ไม่เสียเปล่าความเสียใจจะไม่เกิดขึ้น และไม่บ่นพึมพำ

การบ่นพึมพำคือการบ่นกับตัวเอง

การใช้ชีวิตอย่างมีอิสระในชีวิตของตัวเองอาจหมายถึงสิ่งนี้

『7 Habits of Highly Effective People』โดย Stephen R. Covey

「習慣ที่หนึ่ง」รับผิดชอบต่อชีวิตตัวเอง

การสร้างนิสัยให้แสดงความเป็นเจ้าของ

ธรรมชาติของมนุษย์คือการมีความเป็นอิสระในตัวเอง

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นการเลือกโดยมีสติหรือไม่สติ หากชีวิตของคุณถูกควบคุมโดยเงื่อนไขเดิมหรือสภาพแวดล้อมคนรอบข้าง (ถ้าคุณโชคร้ายก็เป็นเพราะใครบางคน หรือเพราะสภาพแวดล้อม) นั่นก็เป็นผลมาจากการมอบอำนาจให้กับสิ่งเหล่านั้น

หากสละความรับผิดชอบต่อตนเอง จะกลายเป็นตอบสนองมากขึ้น

▼บล็อกสมาชิกเนื้อหาลงทะเบียน ครั้งที่ 1 ฟรี

บล็อกสมาชิก FX, เนื้อหาออกสัปดาห์

วิธีวาดเส้นกรอบ ประสบการณ์สภาพแวดล้อม การคิดฉาก (แผนการเทรด) รูปแบบการตั้งค่า ฯลฯ ทั้งหมดนี้สามารถเรียนได้

▼ทุกวัน ชำแหละการเทรดที่นำไปใช้งานจริง

รายการบทความ