「ความสับสนที่หายไปในทันที ทำให้การเทรดกลายเป็นสิ่งที่แตกต่าง」

สิ่งที่ทรหดที่สุดในการเทรดคือ

การแพ้ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวยิ่ง

“เวลาที่ต้องตัดสินใจขณะลังเล”

・จะเข้า หรือจะผ่าน

・ตอนนี้ หรือครั้งหน้า

・ควรตัดลึก หรือทนไว้

ในไม่กี่วินาทีถึงไม่กี่นาทีนี้

คนเราจะหมดแรงอย่างรวดเร็ว

และสิ่งที่ยุ่งยากคือ

ความลังเลทำให้ “คุณภาพการกระทำ” ลดลงเสมอ

สาเหตุที่เข้าทำอย่างที่ไม่ควรจะทำ

ขาดการตัดขาดขาดทุนที่ควรจะทำ

ตลาดที่ไม่ควรแตะต้องกลับกลายเป็นสิ่งที่ถูกมองว่าไม่ควรแตะ

ทั้งหมดล้วนเริ่มจาก “การตัดสินใจหลังลังเล”

สาเหตุที่เกิดความลังเล

ความจริงที่ทำให้ลังเล

เหตุผลที่เกิดการลังเลง่ายๆ

เพราะยังมีทางเลือกที่หลงเหลืออยู่

・อาจยังขึ้นต่อไปได้

・อาจกลับลงมาได้

・ครั้งนี้อาจแตกต่าง

นั่นคือ

ในสมองของเรา

มีสถานะที่มีอนาคตหลายแบบพร้อมกัน

ถ้าการทำเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ

การเทรดจะเป็นเรื่องลำบากตลอดชีวิต

ผู้ที่ชนะจะไม่ลังเล

นี่คือความแตกต่างที่ชัดเจน

ผู้ที่ชนะ

ไม่ใช่เพราะมีจิตใจแข็งแรงมาก

ไม่ใช่เพราะไม่มีอารมณ์

สิ่งเดียวที่แตกต่างคือ—

สร้างโครงสร้างที่ทำให้ไม่ลังเล

・ไม่เข้าอะไรนอกเงื่อนไขนี้

・หากรูปแบบนี้พัง ก็จบ

・ถ้าตลาดทะลุราคานี้ จะจบทันที

ดังนั้นจึงไม่ลังเล

หรือที่พูดได้ว่า

ไม่มีพื้นที่ให้ลังเลตั้งแต่แรก

“ฉันจะทำยังไงดีนะ?”

ก่อนที่จะคิดถึงเรื่องนั้น

ข้อสรุปได้บ่งบอกไว้แล้ว

ช่วงที่การเทรดเปลี่ยนไปเป็น “งานประจำ”

เมื่อเข้าสภาวะนี้

การเทรดจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

・ไม่ตื่นเต้น

・ไม่เร่งรน

・ไม่แยแสต่อผลลัพธ์

ชนะก็ทำอย่างสงบ,

แพ้ก็สงบเช่นกัน

เพราะว่า

ไม่ใช่การตัดสินใจของตัวเอง

แต่เป็นผลลัพธ์ของระบบที่กำหนดไว้

ที่นี่เป็นครั้งแรกที่

การเทรด

❌ การพนัน

❌ การท้าชะตา

❌ การฝึกฝน

ไม่ใช่

⭕️ งานที่ต้องทำ

⭕️ การประมวลผล

⭕️ การใช้งาน

เปลี่ยนเป็น

เส้นสุดท้ายที่ผู้เชี่ยวชาญระดับกลางไม่สามารถข้ามได้

ผู้เชี่ยวชาญระดับกลางจำนวนมากอยู่เพียงแค่หนึ่งก้าวก่อน

มีความรู้

มีประสบการณ์

มีมุมมองตลาด

แต่

ไม่สามารถปล่อยการตัดสินใจได้

“ถ้าให้ทำเองจะได้ผลลัพธ์ดีกว่า”

“ครั้งนี้น่าจะได้”

“อยากดูอีกหน่อย”

คำพูดสุดท้ายนี้

กัดกินทุนไปเรื่อยๆ

ในบทถัดไปจะเข้าสู่แก่นแท้

และในไม่ช้าเราจะลงลึกถึงแก่นแท้

“การปล่อยวางการตัดสินใจ” คืออะไรที่ต้องปล่อยจริงๆ

และ

แล้วจะลงมรวมเป็น“ระบบ”อย่างไร

? พยากรณ์ครั้งหน้า (ตอนที่ 17)

“สิ่งที่ควรปล่อยคือ ‘อารมณ์’ ไม่ใช่ ‘การตัดสินใจ’ โดยตรง”

ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป

นี่คือระดับที่ไม่สามารถย้อนกลับได้อีกแล้ว