「งั้นควรตัดสินใจอย่างไรดี」

จนถึงตรงนี้ที่อ่านมา

อาจมีหลายคนคิดแบบนี้

“งั้นสุดท้ายแล้ว ต้องลงจุดไหนถึงพอใจ”

คำถามนี้เอง

มันธรรมดามากๆ และ

ยิ่งไปกว่านั้นมันชอบมาก

ถึงจะเป็นสุขภาพดีอยู่

แต่

ที่นี่หลายคน

จะก้าวพลาดอีกครั้งหนึ่ง

นั่นคือ

“หาตำแหน่งที่ถูกต้อง”

・กี่ pips ลง?

・ต่ำกวาราคาต่ำสุดล่าสุดสักหน่อย?

・กี่เท่าของ ATR?

ไปหาหนังสือสอนอีกครั้ง

แต่

สิ่งที่ควรตัดสินใจจริงๆ ไม่ใช่ตำแหน่ง

แต่เป็นมาตรฐาน

การวางจุดตัดขาด

หากตั้งด้วย“รูปแบบ”

เมื่อสภาพตลาดเปลี่ยนแปลงก็จะเลื่อนทั้งหมด

คลื่นที่ใหญ่ หรือผู้เข้าร่วม และสภาพคล่องก็แตกต่างกัน

จึงไม่มี“คำตอบที่ถูกต้องเดียว”

งั้นจะใช้มาตรฐานอะไร

มันคือ

เงื่อนไขที่ตัวเองตัดสินใจว่าเป็นความผิด

พูดให้ชัดขึ้น

“ถ้าข้อสมมติฐานนี้พังลง

การเทรดนี้ไม่มีสถานะอีกต่อไป”

จุดที่สามารถตัดสินใจได้

ขึ้นอยู่กับบุคคลและวิธีการใช้งานด้วย

ด้วยเหตุนี้เดิมที

การตัดขาดควรเป็น

“สิ่งที่เรียนรู้มา” ไม่ใช่เรื่องที่กำหนดโดยคนอื่น

แต่เป็นสิ่งที่กำหนดเอง

อย่างไรก็ดี ในความจริงกลับตรงกันข้าม

หลายคนสามารถบอกเหตุผลในการเข้าซื้อได้ แต่

“ทำไมถึงตัดขาดตรงนั้น”

ไม่สามารถบอกได้

เพราะเมื่อถูกตัดขาดไปแล้ว

คิดว่า

“อาจจะตัดเร็วไปหน่อย”

“หรือจริงๆ แล้วต้องลงไปมากกว่านี้”

“จะกว้างขึ้นรอทีหลัง”

ในตอนนี้แล้วก็ยังไม่ตัดสินใจ

ขณะตัดสินใจครั้งถัดไป

การตัดขาดจะไม่ใช่การตัดสินใจ

แต่กลายเป็นทางหนีของอารมณ์

ตรงนี้มีจุดแบ่งสำคัญหนึ่งจุด

การถูกตัดขาดจากคนที่ตั้งมาตรฐานด้วยตนเอง

กับคนที่ถูกตัดขาดด้วยการวางตำแหน่งที่ไม่แน่นอน

ความแตกต่างแม้จะแพ้เหมือนกัน

ทั้งสองคน

ต่างอยู่ในตำแหน่งที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

คนแรกจบด้วยว่า“สมมติฐานผิดพลาด”

คนหลังจบด้วย“ตัวเองผิด”

ความต่างนี้ หากสะสมจะกลายเป็นอันตรายร้ายแรง

งั้น แล้วจะตัดสินใจอย่างไรดี

คำตอบมีแค่หนึ่งข้อ

ก่อนที่อารมณ์จะเข้ามา ให้กำหนดจุดจบไว้ก่อน

ในเรื่องถัดไป จะอธิบายว่าเพราะเหตุใด

มันจึงไม่ง่ายที่จะพูดออกมาเป็นคำพูด

และ

หลายคน

มักตีความว่าเป็น“เหตุผลที่ตัวเองทำไม่ได้”

ก้าวเข้ามา

จากนี้ไป คือ จุดศูนย์กลางที่แท้จริง