「การตกปลาอย่างรวดเร็วจะถูกจองจำ」（『ปรัชญาของตลาด』Kaburagi Shigeru）

“ปลากระโดดจะถูกตกปลา”

――คัตสึกิ สากุยะ 『ปรัชญาตลาดหุ้น』

ในตลาดมีช่วงเวลาที่เหยื่อล่อที่น่าดึงดูดปรากฏขึ้นทันที

การพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว วัสดุ ปริมาณการซื้อขายที่โดดเด่น

ในขณะนั้นการกระทำอย่างธรรมชาติของมนุษย์คือการพุ่งเข้าไป

แต่ตามที่คัตสึกิ สากุยะกล่าว ปลาโฉบฉวยยกแรกมักจะถูกตกก่อนเสมอ

ฉันเองก็เป็นคนที่ชอบถูกหลอกด้วย “การเบรคแพนเจอร์” เสมอ (หัวเราะ)

ถ้าสามารถถอยออกมามองเล็กน้อยได้

เราอยู่ในฐานะไหน? เป็นฝ่ายที่มองหา “เหยื่อ” หรือเป็นฝ่ายที่ถูกมองว่าเป็น “เหยื่อ”?

ความคิดเช่นนั้นลอยขึ้นมากลางใจนะ

ผู้ที่รอได้เท่านั้นถึงจะตระหนักถึงการมีอยู่ของเส้นโยงเบ็ด

การอยู่รอดในตลาดอาจหมายถึงการมีความกล้าที่จะไม่พุ่งเข้าไป

แล้วพบกันใหม่ในครั้งต่อไป